#grikuyu

[grikuyu]

bir gün kaybolursam, beni deniz kenarında ara.

[grikuyu]

Niluferleri bilir misin? Onlarında kökü yoktur mesela. Su nereye taşırsa, nereye akarsa öyledir. Bak, bende öyleyim işte.

[grikuyu]

dinle beni deniz gözlü yabancı, kaçtığım yerler hep deniz kenarları.

[grikuyu]

resim,sözsüz bir şiirdir; şiir ise kör bir resimdir.

[grikuyu]

Resim yapmak, aslında hiç bitmeyen bir veda biçimidir. Zihnindeki o kusursuz görüntüyü kağıda dökmeye çalıştıkça, gerçeğin hayalinden ne kadar uzak olduğunu fark edersin. Her fırça darbesi bir şeyi var ederken, başka bir ihtimali öldürür. Melankolisi buradadır: Elindeki eser ne kadar güzel olursa olsun, o asla zihnindeki o ulaşılamaz boşluğun yerini dolduramaz.

[grikuyu]

Demek ki herkesin elleri Kuntadam’ınkiler kadar sıcak değilmiş.

[grikuyu]

Şu an yanımda olmanı çok isterdim.

Ama değilsin.

Sen oradasın.

Ve orası ne kadar şanslı olduğunu bilmiyor.

[grikuyu]

Yalnız olduğuma ne zaman inandım biliyor musun? Acımın en taze zamanlarında yaptığım iyiyim rolüne herkes kandığında. Bir insan bile anlamaz mı?