#hasretim

[selin-n]

Söyle yâr !! 💙🦋

🎶🎵🎼💙🦋

Söyle yâr...

Sen selam saldın da Ben mi almadım...?

Sen bir adım attın da Ben mi yol olmadım...?

Söyle sevgili söyle....!...

Sen geldin de Ben kapın mı olmadım...?

Üşüdüğün yerde omuz,

Düştüğün yerde dua olmadım mı... ?

Sesini duymak için çıldıran ben,

Sana nasıl yabancı kaldım...

Şimdi sor kendine yâr;

Ben seni güzel sevmedim mi...?!

Ben seni hiç yarı yolda bıraktım mı...?!!

Peki...!

Ya sen...?!

Sevgilerimle💙

[bu-bir-eylul-meselesi]

İyi misin?

İçim kan revan! Yüreğim paramparça. İn cin top oynuyor şehrimde. Yara bere her yanım, İyi misin demişsin. Merak etme sen diye iyiyim işte...

Fatih Pala

[sircakalp]

O gülüşü bir daha asla duymama düşüncesine katlanamıyorum.

[sadece-huzun]

Az önce ablam paylaşmış ….canım babacım ben bu dünya da en çok seni sevdim, kendi canımdan çok sevdim seni 😔❤️❤️💔🥀🕊️

[seyyahh-h]

Bir yerlerde sizi seven..

Sizi düşünen özleyen, birinin var olması..

Yanınızda olmasa da yetiyor bazen..

Çünkü sevmenin sahip olmakla alakası yoktur..

Yüreğinizdeki sıcaklığı üfleyin gökyüzüne..

Kimbilir?

Belki de üşüyen bir yüreğin üstünü örter. 💙

Huzurlu geceler 🌙❤️

[goklerinkizii22]

Bazen insanın en büyük imtihanı sevmek değil, sevdiğine kavuşamamaktır. Aynı gökyüzüne bakıp farklı şehirlerde yaşamak, aynı duaları edip farklı hayatlarda kalmaktır. Gün gelir, özlemek nefes almak kadar sıradan olur. Her sabah "Belki bugün..." diye uyanırsın, her gece "Belki yarın..." umuduyla gözlerini kapatırsın. Ama zaman geçer, yollar değişir, insanlar değişir; değişmeyen tek şey kalbinin taşıdığı özlem olur.Kavuşamamak, sadece birine dokunamamak değildir. Onun sesini duyamamak, gülüşünü görememek, en mutlu anında yanında olamamak, en zor gününde elini tutamamaktır. İçinde binlerce cümle birikir ama söyleyecek bir adres bulamazsın. Birlikte kurulmuş hayaller, zamanla sadece hatıraların en sessiz köşesinde yaşamaya başlar.En çok da yarım kalan hikâyeler acıtır. Çünkü insan, sonu yazılmış bir masaldan çok, sonu hiç gelmeyen bir bekleyişte yorulur. Bekledikçe umut büyür, umut büyüdükçe hasret ağırlaşır. Kimse görmez ama insanın içinde her gün küçük vedalar yaşanır.Yine de gerçek sevgi, kavuşamasan bile güzel dilekler edebilmektir. Uzaktan da olsa onun mutlu olmasını isteyebilmektir. Çünkü bazı insanlar hayatına sahip olmak için değil, kalbinde iz bırakmak için gelir. Ve bazı sevgiler, kavuşmayla değil; sabırla, özlemle ve dualarla büyür.Belki bir gün yollar yeniden kesişir, belki de hiç kesişmez. Ama gerçekten sevilen biri, yıllar geçse de kalbin en sessiz köşesinde yaşamaya devam eder. Çünkü bazı hikâyelerin en derin cümlesi şudur: "Biz birbirimizi çok sevdik, ama zaman bizi aynı hayata sığdıramadı."

[1-adamm]

Gel ıslanalım yağmur altında, yollara birikmiş sularda koşalım çocukça.

Sarılalım koklaşalım, ıslanmış saçlarını parmaklarımla tarayım.

Zillere basıp kaçalım, içimizdeki çocuğu yaşatalım.

Gel bir sevda yazalım seninle...

Duruca, Aşkça, Masalca...

[sdeluu]

'âh Bilinmezliğim. gece çökünce yalnızlığımın kuytularına, özlemin sarıyor etrafımı. gözümü yumunca hissettiğim ellerin oluyor başımın üstünde. kalp atışlarını dinliyorum sessizce. seni tatmadan, tadına varıyorum sevilmenin gecenin zifirisinde. özlüyorum Bilinmezim. tanımadığım, bilmediğim seni ölesiye özlüyorum. özledim. anlatabiliyor muyum.