İç Ses - I
Kadın; - Ne yapıyorsun? Erkek; " - Komşum kedi almış durmadan miyavlıyor. Annem babama kızgın sebebini anlamadım. Evde temizlik yapmam gerek ama çok üşeniyorum, odam darmadağın... Öyle oturmuş yokluğunu hafifletecek sebepler bulmaya çalışıyorum, küfür ediyorum ağız dolusu kendime, üşüyorum biraz, biraz düşüyorum, korkuyorum da sanırım, sabah çayı yanında üç sigara evden çıkmadan iki tane daha, gece olmadan üç paket, onlarca kahve, yüzlerce boş bakış, binlerce sensizlik. Müzik dinliyorum bilmediğim dillerde ama hep acıklı, hüzünlü değil ama acıklı. Birileri başka dillerde hissettiğim acıyı tarif ediyor bence ve benim sorunum o dili bilmemem oluyor. Gözlerimi kapayamıyorum uzun zamandır, uyku bir koma gibi gelip geçiyor. Göğe bakamıyorum, utanıyorum sanırım artık, yıldızlara ihanet etmiş gibiyim. Seni özledim bir de..." Erkek; - İyiyim, sen napiyosun Kadın; - İyi bende.. Erkek; - E iyi zaman. Bişey mi oldu Kadın; - Yok olmadı neden ki? Erkek; " - Neden mi? Çünkü yok olmak istedin şimdi ne yaptığımı soruyorsun. Ne yapmamı bekliyorsun. Doluyum... Gökyüzüne çevrilmiş cep aynası kadar dolu, görünmeyen bi kainat var içimde. Tüm tırnaklarım derinden kesilmiş gibi hissediyorum kendimi, hafif sızlıyorum. Sonra sen gelip dokunuyorsun acıya gömülüyor bedenim. Ama garip birazda, gülümsüyorum. Giderken yüzüme açan tomurcuk geçmedi." Erkek; -Hiç sordum öyle beklemiyordum da Kadın; -Hmm Erkek; -Hıhı Kadın; -Hııı Erkek; - E böyle mi sürecek konuşma sadece - Peki o zaman Kadın; - Yapmadığımız şey değil - Ama sürmesin. Erkek; - Doğru değil "- Doğru değilmiş demek ki aklımdan geçen şeyler oysa ben mutluluğumun sebebi olan yüzündeki gülümsemeyi benim için sanıyordum, değilmiş. Sen zaten hep gülümsüyormuşsun ben sadece karşında, yanında, arkanda, yakınında, uzağında durup izleyebilme fırsatına sahip olmuşum kısacık bir zaman. Doğru değilmiş, gelmek için ihtiyacın olmayan terliklere giderken de ihtiyacın yokmuş."
