senle knsrken işte en sn dk sabh evde cktim ceketimi filan gydim dedim yolu uzatiyim. yagmur filan var bu sabah yürüyüş de yapamadim. hem yürümüş olurm hem yağmur ohh miss dedim. sonra yolda yürürken amy Winehouse flan dinliyorum lan diyorum bi şu şemsiyenin altında bi insan kafası eksik keşke iki kişi olsak diyorum şarkı mirildansak filan hani şiir okusada olur ama o kadar yukseklerde değil gözüm şarkı mirildansa yeter diyorum. sonra arada fotoğraf çekiyorum yağmur temalı. millet bakiyo kotuma yirtik ama altına bot giymiş alem bi şaşırmış filan diyolar kesin hakkimda diye düşünüyorum kulaklık takılı olduğu için karşıya geçişlerde ekstra özen gösteriyorum. bi taraftan şeyi düşünüyorum acaba ben malın teki miyim normalde on dk yürüyüp metroya binip ise gidebilirim ama 35 -dk metrobuse yürüyorum ve yol ebesinin ki kadar uzuycak. hani nerde en az enerji ile en çok sonuç diye düşünüyorum sonra ama olum kafasız bile olsan bi ruhun var bence diyorum kendimi teselli ediyorum. neyse yolun sonuna geliyorum metrobüsün önünde turnikenin önündeyim elimi cebime atıyorum ve akbilim evde kalmış bir an terliyorum ve soguyorum cok paniklemeden cantamin her cm karesine bakıyorum yok allah yok. metrobüste birine bastrsan akbil 3.25 basar bide bunun tkr aktarmasi var oda bi 2.15 basar yok diyorum çık sen hemen burdan ilerden otobüsüne bin trafik mirafik ama 2.15 basar gidersin. neyse duraga gidiyorum oturulan yer islak ama duraktaki kadin anlamsizca ben sanki körm aq görmedim islak ora oturma diyo sert bi sekilde tamam diyorum. sonra otobüs geliyo biniyorum ayni kadina afedersin bana akbil basabilir misiniz diyorum şu an otrdum işte saja yazdım. incegim yere de iki durak kaldı
