#hinsegin dagar

[andvaka]

Happy pride!!

[lot104-blog]

Reykjavík Pride 2017

[itsstillmagic]

Reykjavík Pride 2016! It was a beautiful day, so sunny and there were so many people downtown!

[paelingar]

Varúð! Klám!

Typpi! Leggöng! Sköp! Geirvörtur! Kyssast! Haldast í hendur! Kjóll! Varalitur! Ojbara! Forðaðu börnunum þínum svo þau sjái ekki þetta klám!

...

Nú hefur mikið verið rætt um þá gagnrýni sem ákveðinn einstaklingur (og í raun fleiri) hafa sett fram um gleðigönguna og hinsegin daga. Þessi umræða hefur farið fyrir brjóstin á mörgum sem að vilja meina að gagnrýni á gagnrýnina se þöggun og að hinsegin fólk þurfi að bera virðingu fyrir ólíkum skoðunum og gagnrýni þeirra sem eru ósammála.

Að þessu tilefni gefnu vil ég koma nokkrum hlutum á framfæri.

Í fyrsta lagi þá var gagnrýnin á klámfengi hinsegin daga sett fram aðallega af fólki sem fór ekki á gönguna, heldur af fólki sem að hafði fengið upplýsingar frá fólki sem sagðist hafa gert það og blöskrað. Þar sem ég var viðstaddur gönguna og fleira sem hinsegin dögum fylgir þá skil ég ekkert hvar þetta klám á að hafa verið.  Þegar aðrir spurðu eftir kláminu var það svo sagt að aðallega hafi verið um klámfengið orðalag að ræða. Á öllum hinsegin dögum heyrði ég afar fá orð yfir kynfæri manneskjunar og það sem klámfengnast hefði getað talist var á opnunarhátíðinni þar sem að mér heyrðist á einum tímapunkti vera nefnt það að kyssa geirvörtur. En opnunarhátíðin var með áfengisleyfi og var seint að kvöldi og ég sá ekki eitt einasta barn þar þannig að það getur varla verið að um það hefði verið að ræða. Einnig sé ég ekki hvernig nöfn líkamsparta sem við öll erum með (ja, eða flest-öll) séu sjálfkrafa klámfengin. Einnig hafa ransóknir sýnt að börn sem að þekkja eigin líkama og vita hvað píka og typpi eru og hvað kynfæri eru og meiga tala frjálst um eigin líkama séu með heilbrigðari sjálfsmynd og séu líklegri til þess að leita sér aðstoðar ef einhver gerist sekur um að sýna þeim óvelkomna kynferðislega athygli. Þ.e.a.s, stúlkubarn sem veit að hún er með píku er líklegri til að vera sátt við sinn eigin líkama og einnig líklegri til þess að segja frá ef einhver er eitthvað að reyna að snerta á henni píkuna.

Í öðru lagi tók gagnrýnin á klámfengni hinsegin daga fram hversu fáklætt fólk væri "yfirleitt" í þessari göngu. Það fannst mér ekki sjálfum. Ég sá minna hold í göngunni í ár en ég sé þegar ég geng eftir íbúðargötu á sólríkum sumardegi, tala nú ekki um ef ég fer í sund! Þótt ég myndi blinda mig í búningsklefanum eru sundlaugargestirnir meira og minna hálfnaktir þegar út í laug er komið. En ekki er það talið klámfengið og skemmandi fyrir börnin okkar að fara með þau í sund, er það?

Í þriðja lagi talaði þessi gagnrýni um klæðnað borgarstjóra á niðrandi máta og ásakaði hann um að "skíta út", "gefa skít í" eða "vanvirða" íslenska þjóbúninginn með því að fara í kvennmannsútgáfuna af honum, og svo var varaliturinn einnig nefndur. Þetta sýnir glöggt að fordómar eru á bak við þessa gagnrýni. Ef vandinn væri klámfengni hinsegin daga þá er þjóðbúningur íslenskra kvenna ekki beint gott dæmi um klám með skósíðu pilsinu og klæðum sem hylja einnig allt ofan við mitti. Þjóðbúningurinn er virðulegur og hylur nær allann líkamann. Að nefna hann sem dæmi um klámfengni er eins og að nefna hugleiðslu sem dæmi um ofbeldi. Það sem að gerði þó að verkum að þetta fór fyrir brjóstið á fólki er að borgarstjóri er karlmaður og þarna var hann karlmaður í kjól. Karlmaður í kjól er eitthvað sem ákveðin týpa af einstaklingum á erfitt með að samþykkja. Iggy Pop sagði eitt sinn "Ég skammast mín ekki að klæða mig eins og kona þar sem að mér finnst ekkert skammarlegt við að vera kona." (lauslega þýtt) og þar hittir hann líklegast naglann á höfuðið hvað þetta varðar.

Það er nefnilega þannig að fordómarnir eru allir tengdir. Samkynhneigðir karlmenn verða fyrir ofbeldi fyrir það að vera ekki nægilega miklir karlmenn. Karlmenn sem klæðast í kjól valda velgju hjá þeim sem að finnst það vera skammarlegt fyrir karlmann að vera í kjól og það hefur allt að gera með þeirra fordóma gagnvart konum (og körlum).

Svo í fjórða lagi voru nefndir kossar tveggja karlmanna sem dæmi um klámfengni hinsegin daga. Hvern einasta dag sjáum við pör kyssast. Nær alltaf eru þetta gagnkynja pör, eða karlmaður og kona, og ekki veðrast fólk yfir því hversu klámfengið það er.  Nei, bara þegar að tveir karlmenn kyssast er það klám.

Allt þetta fernt saman sýnir hreinlega hvað gagnrýnin snýst um.

Hún snýst nefnilega ekki um "klám" heldur um það að fordómafullu fólki finnst það óþægilegt að sjá það sem það hefur fordóma gegn.  Ef þér er illa við "samkynhneigð" þá er það óþægilegt að sjá hana augliti til auglitis.

Og það sýnir bara og sannar hversu mikilvægir hinsegin dagar eru.

Þau orð voru látin falla að afleiðing hinsegin daga geti vel orðið sú að allir á landinu yrðu hinsegin og þá þyrftum við að flytja inn börn til að geta viðhaldið fólksfjölda íslands.  Þetta er ekkert nema hreinræktaðir fordómar. 

Hinsegin fólk er ekki bara hommur og lesbíur. Það eru líka til transfólk, tvíkynhneigt fólk og fleiri.

Hinsegin fólk er ekki allt ófært um að fjölga sér.

Og það eru bara villurnar í þessu rugli ef við gleymum algerlega því að kynhneigð og kynvitund er meðfædd!

Börnin okkar verða ekki hinsegin á því að sjá hinsegin fólk sýna hvort öðru þá ástúð sem gagnkynhneigt fólk gerir hvern einasta dag gagnrýnislaust. Ekki frekar en að við verðum öll gagnkynhneigð á því að sjá gagnkynhneigt fólk sýna hvort öðru ástúð hvern einasta dag gagnrýnislaust.

Og að lokum er það hreinlega rangt að halda því fram að í lýðræðisríki beri að sýna öllum skoðunum sömu virðingu og að málfrelsi þýði að maður eigi að leyfa hverjum sem er að segja hvað sem er gagnrýnislaust.

Skoðanir sem stangast á við staðreyndir eiga ekki að hljóta sömu virðingu og staðreyndirnar. Það er fyrsta rökfærsluvillan og ranghugmyndin. Það að eitthvað sem einhver segir úti í bæ með eigin fordóma og rangar upplýsingar að grundvelli eigi að hljóta sömu virðingu og eitthvað sem fagmaður segir með áratuga reynslu, menntun og ransóknir að grundvelli er ein sú mesta vitleysa sem við virðumst tengja við lýðræði og skoðanafrelsi. Skoðanafrelsi þýðir að þú mátt alveg hafa rangt fyrir þér ef þú endilega villt, en ekki að við hin eigum að hætta að benda þér á það hversu herfilega rangt mál þú ferð með ef að þú reynir að halda því fram að þínar ranghugmyndir séu staðreyndir.

Að gagnrýni á fordóma og mótþrói við andlegt ofbeldi sem hlýst af þeim sé eitthvað sem ekki sé leyfilegt ef málfrelsi eigi að fyrirfinnast er einnig röksemdarvilla. Það sem gefur manneskju rétt til að tala gefur öllum öðrum einnig sama rétt til að svara. Ef einstaklingur nýtir sér málfrelsi sitt til að gefa frá sér staðhæfingu á opinberum grundvelli, staðhæfingu sem að er uppfull af fordómum og fáfræði, þá hafa allir aðrir málfrelsi til þess að svara þeim. Það er ekki þöggun að benda á fordómana sem fordóma. Það er einnig málfrelsi. Það er ekki þöggun að leiðrétta lygar, misvísandi upplýsingar, rangfærslur og fleira.

Málfrelsi þýðir ekki að maður sé stikkfrír.  Málfrelsi þýðir ekki að maður þurfi aldrey að takast á við gagnrýnisraddir. Málfrelsi þýðir ekki að maður þurfi aldrey að mæta afleiðingum orða sinna. Málfrelsi þýðir ekki að maður beri enga ábyrgð á sínum eigin orðum.

Ef þig langar ekki til þess að fólki finnist þú vera fordómafullur þá er lausnin ekki að afsaka fordóma þína eða að ásaka fólk um þöggun eða annað. Lausnin er einföld. Ef þú villt ekki vera talinn fordómafullur, reyndu þá að leiðrétta eigin fordóma, losna við þá. Eða með öðrum orðum, hættu þá að vera fordómafullur.