#hinsegin

[hobohobgoblim]

*when bisexuals order drinks*

[artsyaech]

happy hinsegindagar! (icelandic pride month) 🏳️‍🌈🏳️‍🌈🏳️‍🌈

[naeturblom]

non-binary in Icelandic

I have translated this article from @nonbinaryiceland about gender-neutral pronouns. If you are learning Icelandic (like me) and want to learn more it is pretty helpful! I’m working on some other stuff related to this. All mistakes are my own, please correct them.

ég hef útlagði þessi blaðagrein frá @nonbinaryiceland um ókynbundið fornöfn. ef þú ert að læra íslensku (eins og ég) og vill að læra meira, hún er mjög hjálpleg. ég er að vinna á suma aðra hluti eins og þetta. öll mistökin eru mín, leiðrétta þau, takk (ef viltu).

Fornöfn//Pronouns

1. Non-binary fólk notar ýmiss konar fornöfn.//Non-binary people use many different pronouns.

2. Sum okkar erum mjög sátt við að nota annað hvort ‘hann’ eða ‘hún’; sum okkar viljum að það sé reglulega skipt á milli ‘hann’ eða ‘hún’ fornafna; enn önnur viljum við nota ókynbundin fornöfn.//Some of use are very comfortable with using one of either ‘hann (he)’ or ‘hún (she)’; some of us want to regularly switch between ‘hann’ or ‘hún’; still others want to use gender-neutral/genderless pronouns.

3. Það er nánast ómögulegt að ætla sér að giska á fornöfn non-binary fólks, og því er besta lausnin alltaf að spyrja hvert og eitt okkar!//It is very nearly impossible to try and guess the pronouns of non-binary people, and it is always best to ask us which ones.

Ókynbundin fornöfn//Genderless Pronouns 1. Þessi fornöfn eru nýtilkomin í íslenskt tungumál, en þau hafa þróast meðal non-binary fólks sem finnst óþægilegt þegar kynbundin fornöfn (þ.e. ‘hann’ eða ‘hún’) eru notuð fyrir þau, en vilja þar á móti ekki láta kalla sig ‘það*’, þar sem það er ópersónulegt og er almennt frekar notað um hluti en fólk, nema þá í niðrandi samhengi.//These pronouns are emerging in the Icelandic language, and they are emerging among non-binary people who feel uncomfortable when gendered pronouns (such as ‘hann’ or ‘hún’) are used for them, but they don’t want to call themselves ‘það (it)’, because it is impersonal and is usually used for things rather than people.

2. Þar sem non-binary fólk kemur úr ólíkustu áttum hefur ekki verið almenn samstaða með hvaða fornöfn séu best, rétt eins og á öðrum tungumálum.//Because non-binary people come from different experiences, they don’t have to always be in agreement as to which pronouns is best, just like in other languages.

3. Upp hafa sprottið ýmsar útgáfur, en þær sem eru best þekktar eru ‘hán’ (hán/hán/háni/háns), ‘hín’ (hín/hín/híni/híns), ‘hé’ (hé/hé/hé/hés) og ‘þau’ (þau/þau/þeim/þeirra).//Several versions have sprung up, but those which are best known are hán/háni/háns, hín/híni/híns, hé/hé/hés, and þau/þeim/þeirra.

Á öðrum tungumálum//In other languages 1. Á ensku, rétt eins og á íslensku, eru ýmis mismunandi fornöfn í gangi.//In English, just like Icelandic, there are many different pronouns in use.

2. Vegna útbreiðslu tungumálsins væri erfitt að komast saman á um aðeins eitt fornafn til þess að nota, en sum þeirra hafa þó verið til lengur en önnur.//Because of difficulties in the spread of language, it would be difficult to decide on only one pronoun to use, but some have been around longer than others. 

3. Það elsta og best þekkta (og auk þess það eina sem er þegar til í orðabókum) er einfaldlega ‘they’.//The oldest and most well-known (and in addition, it is also the one that has already gone in the dictionary) is singular ‘they’.

4. Oftast er þetta fornafn notað sem þriðja persóna fleirtölu, en það er þó algerlega rétt að nota í eintölu ef kyn manneskjunnar sem vísað er til er óþekkt - sbr.//Often this pronouns is used in the third-person plural, but it is still completley correct to use in the singular if the gender of the person who is the subject is unknown.

‘I need to go to a doctor; I hope they’ll be able to help me’. 

5. Önnur fornöfn eru, m.a., ‘zie’ (zie/hir/hir/hirs), ‘spivak’ (ey/em/eir/eirs), ‘xe’ (xe/xem/xyr/xyrs).//Other pronouns are, amongst other things, zie/hir/hirs, ‘spivak’ ey/em/eirs, xe/xem/xyrs.

6. Auðveldlega er hægt að finna lista yfir fleiri tilnefningar á netinu með því að leita að “gender neutral pronoun” eða “non-binary pronoun”.//It is easily possible to find a list of more nominations on the internet by searching for “Gender-Neutral Pronouns” or “Non-binary pronouns”.//Sweden formally approved the pronoun ‘hen’ in the year 2014 and it is now in official word-lists.

7. Svíþjóð samþykkti formlega fornafnið ‘hen’ (hen/hen/henom/hens) sem ókynbundið fornafn árið 2014 og er það í opinberum orðalistum núna. 

8. Sumir non-binary svíar nota líka fornafnið ‘den’ (den/den/den/dens) sem myndi þýðast sem ‘það (kvk. eða kk.)’.//Some non-binary swedes also use the pronouns den/den/dens which translates more to ‘it’ (masculine or feminine).

9. Noregur hefur að einhverju leyti notað fornafnið ‘hin’ en uppástungur hafa komið upp um að taka upp ‘hen’ frá sænskunni.//Norway has in some parts used the pronoun ‘hin’ but the proposal has come up to take  up the use of Swedish ‘hen’.

10. Finnska er ekki með neinn mun milli þriðju persónu fornafna, þ.e. sama fornafnið - ‘hän’ - er notað yfir bæði kk. og kvk.//Finnish does not use any third-person pronouns, there is the same pronoun -hän- used for both masculine and feminine.

En hvaða fornafn á ég að nota ef ég get ekki spurt?//But what pronouns do i use if i don’t get to ask? 1. Ef þú ert að tala um einstakling sem þú veist að er non-binary, en ert ekki viss um hvaða fornöfn manneskjan vill helst að séu notuð er það oftast í lagi að nota eitthvert ókynbundnu fornafnanna þar til þú getur spurt að því persónulega.//If you are talking about someone who you know is non-binary but aren’t sure which pronouns the person wants most to be used, it is usually ok to use any gender less pronoun until you get to ask them

2. Flest fólk sem notar ókynbundin fornöfn, þó þau eigi sér venjulega eitt uppáhalds, kippir sér ekki mikið upp við það þó annað ókyndbundið fornafn sé notað (undantekningin hér væri ‘það’, sem mörgum líkar illa við*). //Most people who use gender neutral pronouns, though they don’t usually have just one favorite, don’t take much after it and will still use a different gender-neutral pronoun (the exception here would be það, which many people take issue with).

3. Ef þú ert að tala um einstakling en veist ekki hvernig sá skilgreinir sig flækist málið aðeins, og fer mikið eftir persónulegum aðstæðum.//If you are talking about a person but don’t know how they refer to themself/what language they define themself with, it depends a lot on personal circumstances.

4. Það er því ekki hægt að segja að neitt eitt svar sé rétt hér, og langbest er að spyrja manneskjuna.//It is not possible to say that just one answer is right here, and the very best is to ask the person.

5. Þangað til væri samt t.d. hægt að víxla milli mismunandi persónufornafna svo þú festist ekki í að nota eitthvað eitt ákveðið.//Until then it would, for example, be possible to switch between many personal pronouns so you don’t determine to use something for certain.

*

1. Sumir non-binary einstaklingar vilja hins vegar nota ‘það’, og finnst það ekki niðurlægjandi.//Some non-binary people want they way used to be ‘það’ and don’t find it dehumanizing.

2. Ákveðin endurheimting hefur einnig verið á þessu fornafni, rétt eins og endurheimting orðsins ‘hinsegin’ sem var upphaflega eingöngu notað í niðrandi merkingu.//There has also certainly been a reclamatiuon of this pronoiun, much like the reclaimation of the word ‘hinsegin (Queer).

[andvaka]

Happy pride!!

[naeturblom]

ég vil liggja við hliðina á stráki og læt hann kyssir mig, og kelar við mig, og pískrar í eyra mér að hann elskar mig, og að ég sé klámstrákurinn hans.

[mariagislart]

View this post on Instagram

More colours . . . #hinsegin #litagleði #sjálfsstyrking #selfawareness #colorful #colourful #pride #rainbow #thefigure #módel #figurpainting #figureartist #artist (at Reykjavík, Iceland) https://www.instagram.com/p/B1Bt7JaAdlH/?igshid=56fbqbrs5tvx

[villiljos]

Hýryrði 2015 - Nýyrðasamkeppni Samtakanna‘78

Þann 3. ágúst síðastliðinn efndu Samtökin ‘78 til nýyrðasamkeppni undir yfirskriftinni Hýryrði. Hugmyndin var að gefa almenningi tækifæri til þáttöku í íslenskun á hinsegin orðaforða. Lýst var eftir tillögum að sextán orðum í fjórum flokkum: kynhneigð, kynvitund, kyntjáning og ókyngreind frændsemisorð. Viðbrögðin við Hýryrðum 2015 voru vonum framar, en vel á fjórða hundrað tillagna barst í samkeppnina. Afrakstur samkeppninnar var kynntur formlega í kvöld, þann 16. nóvember, á Degi íslenskrar tungu.

Þau þrettán orð sem dómnefndin valdi til kynningar í kvöld eru ekki hugsuð sem endanlegt, bindandi val. Fremur eru þetta tillögur sem nú eru lagðar fram til umræðu og áframhaldandi tilraunastarfsemi. Það er einróma álit dómnefndar að orð sem notuð eru til sjálfsskilgreiningar verði að hljóta viðurkenningu frá grasrótinni sjálfri, að hóparnir vilji sjálfir nota orðin og þyki þau viðeigandi.

Dómnefndina skipuðu:

Ágústa Þorbergsdóttir málfræðingur (Málræktarsviði Árnastofnunar) Eiríkur Rögnvaldsson, prófessor í íslenskri málfræði við Háskóla Íslands Guðmunda Smári Dísuson Veigarsdóttir, fyrir hönd Kynsegin Íslands Gyða Margrét Pétursdóttir, lektor í kynjafræði við Háskóla Íslands María Helga Guðmundsdóttir, þýðandi Setta María, trúnaðarráði Samtakanna ´78 Sonja Bjarnadóttir, meðstjórnandi í Q-félagi hinsegin stúdenta Ugla Stefanía Kristjönudóttir Jónsdóttir, varaformaður Trans Íslands

Í flokknum „kyntjáning“ þóttu tvær tillögur yfir enska hugtakið „androgynous“, skara fram úr:

Dulkynja þótti dómnefnd knappt og gagnsætt orð sem lýsir því á einfaldan máta þegar kyn einstaklings er ekki augljóst. Vífguma var að mati dómnefndar falleg og ljóðræn íslenskun sem vísar í samtvinnun karl- og kvenlegra eiginleika.

Í flokki ókyngreindra frændsemisorða stóðu eftirfarandi orð upp úr:

Kærast – yfir kærasti/kærasta. Orðið er þegar komið í einhverja notkun. Dómnefndin leggur til að með hliðstæðum hætti mætti mynda orðið „unnust“ fyrir trúlofaða einstaklinga.

Bur – sonur/dóttir. Orðið „bur“ er fornt í málinu, upprunalega í karlkyni, og merkti þá sonur. Það er af sama stofni komið og „að bera“ og „barn“ og er ekki bundið karlkyni nema málfræðilega. Orðið fellur haganlega að hvorugkynsbeygingum (bur-bur-buri-burs) og má því auðveldlega taka upp í nýju málfræðilegu kyni.

Í flokki kynhneigðar spannst upp nokkur umræða um mögulegar þýðingar á hugtakinu „asexual“.

Einkum voru tvær tillögur sem þóttu koma til greina: eikynhneigður og ókynhneigður. Hið síðarnefnda notar hið algenga forskeyti ó- og er að því leyti bein hliðstæða við ensku fyrirmyndina. Fyrri tillagan þótti forðast þann neikvæða blæ sem er á „ó“-forskeytinu og kallast hljóðfræðilega á við ensku fyrirmyndina.

Fimm ensk hugtök í flokknum „kynvitund“ þóttu mynda hugtakafjölskyldu sem vert væri að þýða á skyldan máta: non-binary, agender, bigender, pangender, og genderfluid.

Í flokkunum bigender og genderfluid bárust skyldar tillögur sem dómnefnd þóttu sérlega áhugaverðar: tvígerva og flæðigerva. Þessar tillögur byggja báðar á viðskeytinu -gerva og vísa í orðið kyngervi (e. gender). Viðskeytið -gerva hefur að auki þann kost að það kynbeygist ekki, sem er vel við hæfi þar sem verið er að fjalla um frávik frá kynjatvíhyggjunni. Þessi orð þóttu skara fram úr í sínum flokkum og gefa fordæmi um mögulega orðmyndun í öðrum flokkum. Sem dæmi myndaði dómnefndin orðin algerva (pangender), frjálsgerva (non-binary) og eigerva/ógerva (agender) að sömu mynd og með vísun í aðrar álitlegar tillögur sem bárust í þeim flokkum.

[haffablogg]

Hýrlingar og veggfóður.

Ég hef heyrt að halda blogg geti verið hreinsandi, ógvænleg og áhugaverð reynsla.  Þetta finst mér mjög spennandi tilraun, en stóra spurningin er alltaf sú hvað maður skal ræða. Ætli það þurfi ekki bara að koma í ljós? Um daginn þá var tekið viðtal við mig fyrir fréttamiðilinn gayiceland. Tilefnið var það að eftir að fésbókarsíðan Hommaspjallið var opnað þá boðaði ég til kaffihittings fyrir homma á þriðjudagskvöldum. Er það ekki ótrúlegt að það skuli vera fréttnæmt?! Það er það samt ekki, ekki eins og staðan er á íslandi í dag. Það er nefnilega ansi merkilegt hvernig “senan”, eins og hún er kölluð, hefur þróast hérna seinustu ár. Nú get ég aðeins talað út frá mínu sjónarhorni og ætla ég mér ekki að gera mér neinar grillur um að að ég skuli tala fyrir hönd annarra. En að mér virðist á seinustu árum þá hafa samfélagsmiðlar gleypt alla hommana: grindr, gay romeo, manhunt, einkamál, gaydar (þegar það var og hét), scruff og hver veit hvaða fleiri tóku við af þeim stöðum sem menn hittust hérna áður. Er það ekki stórkostlega athugavert? Lespíur eru líka tröllum gefnar en það hefur verið mér eilíf ráðgáta hvert þær láta sig hverfa. Ég ímynda mér einhverskonar hliðarvídd sem þær einar hafa ráð á að ganga inn í. Tvíkinhneigðir eru hér og hvar, vissir lone-rangerar hinsegin fjölskyldunnar, hópur sem virðist jafn óvinsæll og ósýnilegur í öllum heimum, sem er miður.  Hvert hafa allir farið? Þegar ég kem út fyrir um 14 árum (HOLY KRÆST!) þá var svo mikið líf fanst mér, ég var í samskiptum við alla þessa hópa og gott ef ég var ekki svo lánsamur að kynnast nokkrum trans einstaklingum á þessum tíma líka. Þarna voru hýrlingar á mínum aldri, frá öllum stéttum og félagshópum (sem í boði eru á okkar litlu eyju), þarna voru reynsluboltar, aktivistar, partýdýr, druslur og djáknar, álfar og pappakassar og regnboginn virtist mér ótrúlega lýsandi fyrir okkar samfélag. Þetta fyrirbæri sem er samansafn alls litrófsins í einu eða ekkert. En svo hætti að rigna. Það er nefnilega ein hugleyðingin sem ég hef heyrt, að einmitt sú ástæða fyrir því að senan hefur svo gott sem liðið undir lok er sú að neyðin hefur horfið. Með auknum réttindum hinsegin fólks (þó samkynhneigðra sérstaklega) þá hefur neyðin sem dró okkur saman og gerði okkur að samfélagi sem þurfti að standa saman horfið í jöfnu mæli. Að við þörfnumst hvors annars ekki lengur, allavega ekki eins og áður. Við erum loksins orðin eins og allir hinir og því getum við látið okkur falla aftur í bakgrunninn. Éééééég kaupi þetta ekki alveg. Ég held að það sé margt til í þessum ástæðum en “bottom-lænið” er fyrir mér ekki fullkomlega rétt. Á meðan þessu öllu hefur staðið, og við heppnu-hýrlingarnir sem höfum fengið lögfestu, réttindi og almenna sátt. Þá hafa einmitt samfélagsmiðlar eins og fésbók, bloggsíður og hinsegin fréttamiðlar byrjað að neista og svo loga af umræðu um trans fólk, poly- pan- a- sexual (og fleiri), hugtök sem virðast illskiljanleg fyrir þeim sem ekki skilgreina sig sjálf í þá hópa, fleiri eins og gender queer, gender fluid, gender fuck, og ég veit ekki hvað, dúkka upp í sífellu. Hinsegin fólk og hýrlingar sem ekki hafa enn verið svo lánsöm að vera komin með réttindi sín eða samfélags-sátt. Sem og þeir sem ávallt hafa verið á jaðrinum. Fólk sem ekki fittar í samfélagsrammann. Fólk sem ekki er homo-normative. Ef ég ætti að túlka aðstæður okkar, þá eru þær miður skemmtilegar. Að mér virðist þá hafa þeir sem “fitta inn” farið að yfirgefa baráttuna. Einhver tilfining um það að nú sé bardaganum lokið og aðeins séu litlir sinueldar eftir sem aðrir geta séð um að slökkva. Einhverskonar alger sjálfhverfa þess homo-normatífa.   [Homo-Normative (samkvæmt skilnings Haffa á því): Sá hópur hinsegin fólks sem uppfyllir almennt viðurkennt atgervi hinsegin fólks. T.d. Hommi sem hegðar sér mestmegnis eins og cis-karlmaður (því líkari því betra) en má hafa vissa hommalega takta svo lengi sem hann gengur ekki of langt. Eða Lespía sem brýtur ekki reglurnar um það hvernig kona á að hegða sér samkvæmt félagslegum normum og reglum. Það er meiri sveigjanleiki en áður en það er vissulega mörk á hve langt útfyrir kassan manneskja má fara áður en hún er ekki lengur viðurkennd.]  Bardaginn er enn í fullu fjöri, og hinsegin systkyn okkar þarfnast okkar.  En hvernig er hægt að virkja aftur fylkinguna? Þetta er það leiðinlega og svartsýna. Nú fyrir það bjartsýna. Eftir að hafa haft nokkra kaffihittinga með fleirum af hommaspjallinu þá hef ég tekið eftir svolitlu. Það er þorsti í okkar fólki, já jafnvel þeim sem “öll réttindi” sín hafa fengið. Þorsti eftir samfélagi.  Að mér virðist, þá erum við ekki eins og allir hinir. Jú við viljum öryggi, réttlæti, heimili, starf, fjölskyldu, vini og virðingu. En samfélagið eins og það er ætlast til af öllum að fylgja reglum. Við getum endalaust rökrætt það hvort að gildi samfélags okkar sé einhverjum náttúruleg (ég tel að svo sé ekki, ss. ég tel að gjörsamlega allar manneskjur eru neyddar til að málamiðla hluta af sínu sanna sjálfi til að fitta inn, en það er efni í annað blogg). En við sem erum hinsegin, við höfum okkar eigin sögu, menningu og samvisku. Hvert og eitt okkar hefur sína eigin sýn á þessa hluti, auðvitað, en það er sárt að sjá að menningin okkar sé ekki eins lifandi og hún gæti verið, að samfélagið okkar sé ekki eins þétt og við viljum og að fjjölskyldan okkar sé tvístruð. Hommaspjalls hittingarnir hafa verið að sýna mér nefnilega að við þráum það, allavega ég, að verða aftur ennþá sterkara samfélag, að vera aftur í kringum hvort annað. Það er þar sem mesta vinnan fór fram fyrir réttindum okkar, það er þar sem meðvitund okkar um hver við erum sem hópur myndast og styrkist, það er þar sem við fáum tengingu við þá á jöðrunum. Þar sem við lærum hvað það þýðir að vera hinsegin og að tilheyra þessari fjölskyldu. Við getum persónulega líkað illa eða vel við þennan og hin, eins og við eigum okkur uppáhalds frænda og óþolandi frænda. En þeir eru fjölskylda og þeir kenna okkur ýmislegt um okkur sjálf og um þá sem eiga heima með okkur. Sú barátta sem ég minntist á fyrr, þeirra sem ekki enn hafa verið viðurkenndir af samfélagi, sem ekki hafa sín réttindi eða skilning almennings. Þau hafa margt að kenna okkur hinum og gefa og jafnt á móti þá höfum við mikið að sýna þeim og kenna. Þeir sem ekki skilja öll þessi nýju hugtök sem eru að dúkka upp munu aldrei læra að skilja þau fullkomlega nema með því að komast í návígi við þá nýju meðlimi sem eru að bætast í hópinn. Ungt fólk sem er að koma út úr skápnum þarfnast þeirra sem hafa vit og reynslu til að segja þeim sögu og menningu okkar. Að kenna þeim að sýna skilning og að losna við fordóma. Þannig að ég bið alla hýrlinga, allstaðar, verum ábyrg og sýnum lit. Plönum hittinga, kaffispjöll, fundi, námskeið, gönguhópa, íþróttaæfingar og allt sem ykkur dettur í hug. Reynum að þjappa okkur aftur saman. Búum til samfélag sem gerir okkur stolt frekar en að hverfa í veggfóðrið sem “alveg eins og allir hinir”. Af því að þó að eitt sinn þá vorum við lafhrædd við að koma út úr skápnum, að segja hver við vorum í ótta við höfnun og dóma, þá skora ég á þig til að segja mér að þú sért ekki þakklát/t/ur fyrir það. Að þú hafir ekki lært af því og orðið betri og sterkari manneskja fyrir.  En hvar hefðiru verið án samfélags og menningu okkar. Hvar hefði stoltið verið án þess? Hugleiðing. -Haffi Kaffi Gíraffi