#jbanoio

[shesezrawr]

Just because almost no one is online

MALAPIT NA AKONG MAGING 18!!!! :DDDD well, halos two months pa pero nae-excite na ako (joke lang, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko haha). Nae-excite ako na kinakabahan feeling ko kasi kapag 18 ka na dapat mas maging responsible ka na or something (and i’m nowhere near that).

At ang isa pa sa mga concerns ko ay, mae-18 na ako at hindi ko pa rin nababasa ang Harry Potter series. So i’m planning to read them someday next year (pwede ding after ko maging 18, you know Christmas break!!). Wish me luck, sana hindi ako tamarin somewhere in the middle of the series.

Maisingit ko lang, real talk, hindi ko naiintindihan kung bakit yung ibang tao parang nagmamadaling mag-turn 18. Hindi ko talaga gets seryoso. Siguro kasi weird lang talaga ako (or not). Being 18 have responsibilities and i’m (or 17-year-olds are) not responsible enough for those responsibilities!!! Haay, baka wala naman exagge lang talaga ako pero ewan.

I guess I’ll just go with the flow. Haha that’s how I roll eh! :)

[shesezrawr]

                Just because almost no one is online.

Lahat na lang ng bagay sa buhay ko ngayon ay nagbabago. 

Sabi nga nila “The Only Thing That Is Constant Is Change,” pero bakit ganun para ang hirap mag-adjust sa pagbabago? Hindi ko alam kung ako lang ba o ano eh. Basta ang alam ko, sa ngayon hindi ako okay.

Kanina nanunod ang ng Parks and Recreation tapos tawa ako nang tawa. Tapos nanood ako ng FRIENDS after, same lang tawa pa rin ako ng tawa. Ewan, pero parang ang saya ko pa kani-kanina lang tapos it just hit me, everything is changing so fast and I hate it. 

Promise mahaba to kanina nung binubuo ko to sa isip ko, haha naubusan lang ako ng words ngayon. 

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Ngayon ang araw na susukuan ko na ang mga pangarap ko. Wala na naman din kasing pag-asa pa kahit anong pilit ko eh, kaya titigilan ko na lang siguro muna ang mangarap sa ngayon. Naisip ko lang siguro kapag sinukuan ko na tong mga pangarap na to eh mabigyang daan ang iba pang mga pangarap ko. Na baka kapag tinigilan ko ang pag-iisip dito eh maisip ko naman tuparin yung iba.

Magfo-focus na lang muna ako sa mga bagay na mas makatutuhanan sa ngayon. Yung mga bagay na alam kung pwede, yung mga hindi malabong mangyari. May ibang panahon pa naman eh. Baka sa mga susunod pang taon eh magkaroon ulit ako ng pagkakataon. Pagkakataon para matupad ang mga pangarap ko.

Bye Mapua Institute of Technology. Bye BS Biological Engineering. Magpapaalam na muna ako sa inyo pero malay ba natin balang araw magtagpo ulit ang ating mga landas. Hindi ko man lang kayo napaglaban kahit isang beses. Susukuan ko na muna kayo sa ngayon pero balang araw kapag may panahon na ako para sa sarili ko, babalikan ko kayo..

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Kapag ganitong oras kung anu-ano na lang ang naiisip ko. Kapag ganitong oras kung anu-ano na lang ang ginagawa ko. Naaantok ako pero hindi ko pa gustong magpahinga, hindi pa handa yung utak ko na matulog. Siguro kasi masyado pang marami ang iniisip nya.

Ewan ko din ba pero tuwing ganitong oras parang mas maingay. Daig pa ang busy street ng Maynila. Parang ang daming nagsasalita, ang daming tumatakbo sa isip ko. Kapag ganitong oras din ako sinisipag gumawa ng mga requirements, gusto ko yung ingay mas ginaganahan akong magtrabaho. 

Wala ka ng maririnig na nagsasalita, wala na yung ingay na mula sa tv, wala na ding mga sasakyan na dumadaan pero bakit ganun? Parang ang gulo pa rin ng paligid? Parang ang ingay-ingay pa rin? 

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Ayoko nitong nararamdaman ko. Parang lahat ng ginagawa nya ang perfect tignan, yung way nya ng pagsasalita, yung pagpapatawa nya, yung mga ngiti, kung paano sya maglakad. Kahit yung magulo nyang buhok hindi ko maiwasang hindi titigan pati yung paraan nya ng pag-aayos ng salamin. Grabe, hindi ko ma-explain kung ano tong nararamdaman ko ang weird. 

Natutuwa ako kapag tinatawag nya yung pangalan ko, hindi ko alam kung bakit. Masaya ako tuwing kasama ko sya, kapag magka-group kami sa ibang subject or kapag nagkakatuwaan lang sa classroom. Kahit gaano ka-corny yung jokes nya parang nakakatawa pa rin ang dating sa akin. Ayoko ko ding nili-link sya sa ibang babae. Grabe, ang weird talaga nitong nararamdaman ko.. 

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Hindi na "secret place" ang turing ko sa Tumblr ngayon ang dami na kasing nakakaalam na kakilala ko. Dati nakakapag-kwento ako ng mga kabalastugan ko ng walang halong takot kasi alam kong hindi naman ako kilala nung mga makakabasa ng post ko pero ngayon kasi parang halos lahat ng followers ko galing sa school, kaklase ko, batch mate ganun.

Nakaka-miss yung mga panahong konti pa lang kami, mga 2011 sila A, J saka E pa lang ata yung mga kilala ako ng personal dito. Grabe kahit ano naku-kwento ko eh, yung mga taong kinaiinisan ko talagang buong pangalan saka bulgaran kapag naglalabas ako ng galit. tapos yung mga crush-crush thingy na yan dati nakakapag-post pa ako ng kung anu-ano kahit picture pa nila, eh ngayon ang laking issue na kapag ganun.

Siguro dati para sa akin mas mapagkakatiwalaan yung mga tao. ngayon kasi parang feeling ko tsismis lang yung habol ng iba kaya sila gumawa ng Tumblr. ewan ko pero ewan ko talaga. Dati talagang walang nakakalabas na kwento sa Tumblr. kapag sa tumblr, sa tumblr lang talaga eh ngayon hanggang sa school pinag-uusapan yung mga post sa Tumblr. Gagawa gawa sila ng Tumblr tapos hindi nila alam yung no. 1 rule. Nakakatawa.

Naalala ko pa dati nung pinagawa kami ng essay nung 2nd year, Tumblr yung napili kong gawing topic. Secret place, lugar kung saan pwede kang magtago ng treasures at mga sekreto mo. ganun ko dinescribe yung Tumblr dati. Ayun, gusto ko lang MAGPARINIG. huehuehue kunwari jbanoio kahit madami pa talagang online. haha eh kasi naman kasi eh pakiramdam ko hindi na ganun ka-okay yung Tumblr ngayon compare sa Tumblr dati. I mean, yung mga tao sa Tumblr.

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Gusto kong bumalik ng June para maayos yung buhay ko. bakit ba kasi ngayon ko lang naisip na baka sa kangkongan ako pupulutin kapag hindi ako nagtino. naiinis ako sa sarili ko gusto kong bumalik ng June or gumising kasi baka panaginip lang to, isang masamang panaginip. Wala pa akong sure na school na papasukan, wala pang sure na course na kukunin, walang scholarship na tutulong sa akin kasi hindi naman kami mayaman kaya hindi namin kaya yung gastusin. Three months na lang graduation na, tapos summer tapos college na ako. hindi ko nga alam kung makakapag-college ba ako eh.

Gusto kong bumalik ng June para magpakatino. kasi ang dami kong pagkakataon na sinayang. yung Ateneo, yung UST, yung UP, yung Assumption, yung scholarship ng OWWA, yung scholrship ng SM, yung iba pang scholarships. masyadong marami eh tapos ngayon lang nagsi-sink in sa akin ang lahat. hindi na pala ako elementary, 4th year na ako at magka-college na tapos hindi pa rin ako nagtitino. naiinis talaga ako sa sarili ko, naiiyak ako na ewan.. hindi ko alam kung anong gagawin ko basta gusto ko na lang bumalik ng June.

Gusto kong bumalik ng June para maitama yung mga mali ko. alam kong hindi pwede pero sana pwede na lang. sana may undo button yung buhay natin para maging madali na lang ng lahat kaso wala. gumawa ka ng mali kaya ayan mag-suffer ka. saang school pa ba yung mura lang tapos open for application pa rin kahit hanggang ngayon? yung school kung saan pwede pa rin akong mag-apply tapos hindi ko kailangang gumastos na malaki.. wala na ata eh. wala na talaga akong pag-asa. wala na sirang-sira na yun future ko. Ge :(

[shesezrawr]

       Just because almost no one is online.

Naisip ko lang siguro nga mas matatalino yung mga tao ngayon sa kasulukuyan pero mas masisipag naman mag-aral yung mga tao noon. Noong mga panahon na isang sabi lang ng nanay mo na patayin na yung tv or computer pinapatay mo na agad tapos balik ka na ulit sa pag-aaral, yung mga panahong hangga't di natatapos yung assignment bawal lumabas ng bahay at maglaro, yung mga panahon na natatakot kang makakuha ng bagsak na grades kasi alam mong pagagalitan ka. Iba na kasi sa panahon ngayon eh, mas inuuna yung laro at pagku-computer kaysa sa pag-aaral.

Noon kasi wala pa kaming tv kaya ayon wala akong pagpipilian kundi ang mag-aral. noon matataas yung mga marka na nakukuha ko. nakakapagpasa ako on time ng mga assignments at projects. nakakasabay ako sa discussion ng teacher. noon isa ako sa mga nangunguna sa klase. pero ngayon, saktuhan na lang yung grades na nakukuha ko. hindi na nakakapagpasa ng requirements at hindi na din gaanong nakakasabay sa discussion. noon kasi wala pa kaming tv or kahit anong mapaglilibangan tapos ngayon may tv na may computer pa. 

Para sa akin daig ng masipag ang matalino. I mean, aanhin mo yung natural talent kung hindi naman nagagamit sa tamang paraan. saka ano, matalino ka nga hindi ka naman nag-aaral parang wala lang din hindi naman nahahasa yung talino mo. Eh kung masipag kang mag-aral, kahit hindi ka ganun katalino kaya mo namang makipagsabayan kapag nagdi-discuss yung teacher. Sa palagay ko lang, tamad na talaga ang mga bata ngayon kasi imbes na mag-aral nauuna yung laro hanggang sa makalimutan na lang ng may assignment pala sila.