#kafaminguzelligi

[sirinbaba3]

Ama kafam nasıl güzel nasıl güzel

[karnavale]

NE YOLUM SANA ÇIKIYO

NE DÜZE ÇIKIYO

[sdeluu]

artık konuşma yetimi kaybettim sanırım; diller birbirine dönüyor. bir Felemenkçe konuşup bir Türkçe’ye geçiş yapıyorum, araya da İngilizce katıyorum, oh miss. konuşmamı anlayan meslektaşlarıma teşekkürlerimi sunuyorum; hâlâ telefondayız da.

[fatallyhiddennova]

[cecilas-world]

[birtutamyagmurr]

Kafe gibi bir yerdeyiz bı beyefendi elini uzatıyordu o eli tutmuyordum ters ters bakıyordum ben ona öyle bakarken söylediği tek cümle şu oldu "gözlerin ışık saçıyor " şaşırdım içten içe dedim ne diyor bu sonra alarm çaldı ve bı rüya daha geride bıraktım.

[birtutamyagmurr]

Hayat bir jilet gibiydi

Derin darbelerle işledi seni tenime

Akan kanlar gözyaşım oldu

Ne kadar canımı yaksa da

Senden bir anı daha isterim

Tut ellerimden son bir kez gülümse

Son vakitlerindeyim ömrümün

Çok sabahım kalmadı fikrimce

Ömrünün kalanında bensiz günler dileğiyle

Yalnızlıktan ölünmüyormuş

Katilim değilsen geri dönme ...

[nedeniyok-blog]

Ben aslında herkesin ikincisi seçeneğiydim ve artık bunu kabullendim

Bu kabullenişin arkasında biraz acı biraz büyümüştük biraz da tecrübe var

Geçmiş dün gibi her saniyesi kazıklı

Kendini hep bir adım geride tutan ama varlığını da unutturmayan cinsten

Aslında hayatım bu şekilde başladı, ismim bile acının temsilcisiydi elimden ne gelir ki

Değiştirebileceğim pek bir şey yok

Bende kendime bir kalkan yaptım çok nadir   kalın duvarlar aslında hayatımdaki birçok isim için o duvarları aşmak isterdim ama herkesin ya yalanı ya davranışları amaçları bı şekilde önüme çıkmıştı

Bende sadece kabullendim ve o duvarın arkasında tek kalmayı benimsedim sırtımı o duvarlara yaslamıstım

Sonra bı kız çıktı samimi bir çok yerde karşılaşmışız yıllarca aramızda birkaç beton varmış tanıdıklarımız ortak yaşadıklarımız benzermiş

En uzun arkadaşlığım aslında o kızla olacağını ilk başta anlamıştım

En uzun dediğime bakmayın yıllarca arkadaşım dediğim insanlar o duvarları görmek bile istemedi sadece duvarlara kendi sorunlarını anlattı bende yardım etmeye çalıştım

Aslında karşındaki kişinin sorunlarını görüp görmemek tamamen size kalıyor bazen ben açamadım sorunlarımı bazen onlar görmek istemedi

Bende ısrar etmedim

Ama o kız farklıydı

Aynıydı

En azından ben öyle düşünüyordum

Geçmişim her zaman sıkıntılıydı hep bı sorun hep bı hastalık hep bir olaylıydı

Yıllarca dışlanmak beni daha güçlü bir hale getirdi belki de tanrının beni daha güçlü kılması için bir lüyfuydu bilemiyorum

Ama tek bildiğim uzun bir süre o kız çocuğunun vardığını hissetmiyecegim.

Artık duvarlar aşılamazdı

Kimse yok