#katangahan101

[chanchan14307-blog]

Katangahan 😋😋😋 #candidphotography #katangahan101 #yolo😎 #llttf👌💯 #quarantineandchill #quarantinelife #lockdown2020 #photooftheday https://www.instagram.com/p/B-mo43bps_lud44rtlZ-vaKbj9RqxvrGBFVors0/?igshid=12mvdszgcv95l

[sikmurangmaingay]

Feeling ko napaka walang kwenta ko. Gusto ko na lang talagang ma-tigok. Tutal, wala namang malulungkot eh. Wala namang iiyak. Ayoko na. Kahit ako na lang talaga. Umiiyak na lang ako habang tinatype ko tong post kong to eh. Marahil ay akala niyo eh batugan ako, kasi walang trabaho, o di kaya, isa dun sa mga taong walang pangarap sa buhay. Mali po kayo, naghahanap po ako ng trabaho, at may pangarap din po ako sa buhay kahit papano, sadyang pagod na pagod lang ako sa nakagawiang buhay ko nang ako’y nagpunta sa bansang ito, nakakairita, nakakabwisit. Gugustuhin ko na lang yung mamatay kaysa dito tumanda mag-isa. Animal!

[sikmurangmaingay]

Tangina. Bwiset lahat dito. Mula sa mga tao, sa pamumuhay nila, sa kultura nila. LAHAT. Wala na yata akong masabing maganda mula nung dumating ako dito. Trabaho lang talaga ang gusto ko. Yun lang talaga, Bakit hindi ko pa makuha kuhang animal. bwisit. Nagigi na yata akong isa sa mga tanginang mga tao dito. Putangina, yun yung isa sa mga pinakaayaw kong mangyari. Gusto ko na talagang bumukod sa totoo lang. Tangina mabayaran ko lang talaga mga credit cards ko,nyeta, bwisit talaga, tangina, wala na yatang magandang nangyayari sa buhay ko eh, bwiset, pati ambulansyang rumisponde sayo nung naaksidente ka, kelangan mo pang bayaran ng mahigit $4000, tangina, wala na yatang magandang nangyayari sakin dito kundi puro magbayad ng kung anu-anong kabobohan at kaartehan. Jusko, ano bang kasalanan ko at nangyayari sakin tong mga to?

[sikmurangmaingay]

Tangina. Sa pagbabasa ko sa aking tumblr ay wala ni katiting na maganda akong nabasa, walang positive, I mean, hindi niyo rin ako masisisi dahil kahit sarili kong mga magulang ay kaaway ko, ni isang maganda eh wala man lang akong narinig sa kanila, kaya nga masaya ako at nakilala ko ang aking nobyo dito na siyang nakakaintindi sa akin. 

[sikmurangmaingay]

So, kanina, nag-away na naman kami ng nanay ko. hindi ako pumasok sa work kanina kasi nga masama yung pakiramdam ko, halos 4 am ba naman eh nagising ako kasi nga masakit lalamunan ko tas nilalagnat pa ko, punyeta! tsaka kanina ako na nga yung may sakit eh ako pa ang sisisihin ng nanay ko, wow lang talaga, have I known na andito pala nanay ko kanina at mapapagalitan rin lang ako, sana eh tiniis ko nalang pumasok sa trabaho, anyways, naisipang magdrive hanggang SF since may kikitain nga ako dun at hindi ko pa kabisado yung freeway dun.. tas traffic pa kanina, nyeta! ewan ko ba, pero bakit kaya parang puro na lang negative yung nangyayari sa buhay ko? I mean, nagsisikap naman ako, di naman ako yung party girl ganun, I mean, ok, wala nga kong bisyo eh, inom? ni hindi ko nga matandaan yung last time na uminom ako eh, labas? ni hindi nga ako lumalabas labas eh, tsaka gumagala, pero bat naman ganun? I mean, parang walang nangyayaring maganda sa buhay ko eh.. ni hindi nga ko masyado lumalandi eh, ni hindi ko nga matandaan last time na nakipagjerjer ako eh.. Bakit naman ganun? pasan ko na buong daigdig..

[sikmurangmaingay]

8:42 am. Tumawag ako sa boss ko para sabihing di ako makakapasok dahil sa punyetang ubo at lagnat na meron ako ngayon. Nakakabwisit. Natatakot ako baka may masabi sila since di nako nakapasok kahapon. Lalo na yung tanginang brandon na yun (coworker kong pambansang bwisit), ok, so yun nga.. Kahit pa sabihin ni boss na ok lang, syempre noh, deep inside baka may nasabi din yun. Sa totoo lang, ayoko nagsstay dito sa bahay. Mas prefer kong nasa work kasi madali ako mabored tsaka time goes by so fast whenever you're busy diba?, plus, ayoko kasama tong housemate naming matanda.. Ugh.. Bwisit. Ayoko tong weather dito.. Ang lamig lamig, plus, ang hirap kaya pumorma pag malamig

[solonganak]

"Minsan kaya tayo nasasaktan dahil din sa sarili nating katangahan."

[solonganak]

Blinded by love