İdlib’in kelebek ömürlü çocukları, Gökyüzünü mavi göremeden uyudular. Nisan’dı oysa… Bahar hep neşeli geçmez miydi? İdlib’in kısalı uzunlu çocukları Bir uçurtmaya hasret… Bir şekere hasret… Bir nefese hasret… Dünyanın gözünün içine baka baka uyudular...











