Zoals je uit mijn titel wel begrijpt, wil ik gewoon dingen gaan reviewen. Dit doe ik, omdat ik het gewoon leuk vind om mijn mening te geven en als een soort herinneringsdingetje. Het is grappig om iets jaren later terug te lezen, wat je zelf hebt geschreven. Disclaimer: ik ben niet zo goed in Nederlands, dat was nooit echt mijn sterkste vak, al was ik wel met een 7,4 geëindigd op mijn eindexamen van de middelbare school... Regels even snel uit mijn hoofd leren en meteen daarna vergeten, daar ben ik pas goed in. Ik heb ook geen zin om telkens na te moeten denken over spellings- grammatica- en formuleringsregels, dus dat ga ik ook zeker niet doen. Ik ga, zoals al mijn leraren altijd zeiden dat ik deed, lekker in spreektaal schrijven, met megaveel fouten, hoezee! Dit is mijn blog en ik mag ermee doen wat ik wil, blegh!
Ik zal over van alles en nog wat schrijven, maar voornamelijk over: boeken, films, series, koffietentjes, kroegen, clubs, kunst en sport. Zo nu en dan ook gewoon iets wat er in mijn leven gebeurd, als een soort dagboek. Als ik het zo bekijk, heb ik echt een heel erg basic leven. Ach.
Het eerste waar ik het over zal hebben is een koffietent, genaamd: ‘t Koffieboontje. Het is een plek aan de Oudegracht, ik woon trouwens in Utrecht, en het was eergisteren mijn allereerste keer daar. Ik had het ontdekt door Apple Maps. Daar komen alle verken-plekjes dikgedrukt in beeld. Dit is vlakbij mijn huis, dus ik besloot daar heen te gaan.
Ik ging er rond 9:30u naartoe om wat koffie te drinken. Het is een klein koffietentje en het was er al vrij druk toen ik daar aankwam, voor een vrijdagochtend had ik dat niet perse verwacht. Ik ga er altijd van uit dat mensen op school zijn of aan het werk. Omdat het zo klein is, zag het er al snel druk uit, terwijl het aantal mensen meeviel. Toen ik binnenkwam waren er twee grote groepen (van ongeveer 6 a 7 man) en twee duo’s en een ander persoon ook in zijn eentje, net als ik.
Het is daar de bedoeling dat je zelf naar de bar/kassa/aanrecht (hoe de fuck moet ik het noemen) komt om daar je drinken en/of eten te bestellen. Ik ging voor een Cortado (ik pak dit normaliter niet, maar ik had een vlog van Emma Chamberlain gezien en ze drinkt dit tegenwoordig veel, dus was er benieuwd naar). Ik nam de Cortado met oatmilk ✌🏼.
‘t Koffieboontje heeft bedacht om naast de bar/kassa/aanrecht een iPad te hangen met de Corona scan app aan, zodat je dat zelf kunt doen. De werknemers leken er zelf niet echt aandacht aan te besteden, ik had ook gewoon kunnen zitten, zonder te scannen, denk ik. Ik heb het wel gescand hoor. Het werkte meerdere keren niet, het pakte mijn QR maar niet. Ook de QR van een mevrouw die voor mij aan de beurt was pakte het ook niet. Ik vroeg een medewerker om hulp, en zonder dat hij iets deed (want ik wilde laten zien dat hij het niet deed), en ja hoor, tuurlijk deed de QR het toen wel... Dat zei ik ook: ‘’typisch dat ie het wel doet als jij er bij komt staan haha’’. De mevrouw lukte het nog steeds niet, dus ik hielp haar, het lukte. Ik had de smaak te pakken, hoor.
Ik mocht gaan zitten en ze zouden mijn Cortado komen brengen naar mijn tafel. Ik pakte mijn boek erbij, de Camino (als ik het uit heb, zal ik er een review over schrijven). Ik lees dit boek met mijn leesclub, dus toen ik eenmaal bij het hoofdstuk was aangekomen tot aan waar wij het zouden lezen, pakte ik een ander boek erbij om verder te lezen.
De chick die de bestelling kwam brengen, was zo vaak confused van wie de bestellingen allemaal zijn. Ze kwam eerder al aan met een cappuccino bij mij, waarop ik zei dat het niet van mij was. Ze ging precies naar een buurvrouw met mijn Cortado, waarop zij zij dat het waarschijnlijk van mij was. Maar goed, maakt ook niet uit hoor, vond het gewoon grappig😁. De Cortado was kleiner dan ik dacht. Het is, natuurlijk, een espressovariant, maar om de een of andere reden had ik het groter verwacht. Desalniettemin, was het lekker!
Toen ik eenmaal de Camino ‘uit’ had, begon ik aan een ander boek: de Middernachtbibliotheek (hier later ook een review over). Na de Cortado nam ik nog een ander drankje, maar ik ben het nu even kwijt. Volgens mij was het een latte macchiato, met oatmilk, ofcourse. Weet het niet zeker meer... Nou heeft dus een hele indruk achtergelaten. Weer wilde die chick die het kwam brengen mijn koffie naar een andere tafel brengen, haha lol. Ik was op een gegeven moment ook heel erg afgeleid, want ik moet van koffie altijd zo erg poepen. Dus ik kreeg echt gewoon buikpijn, omdat ik zo nodig moest. Maar in plaats van naar huis gaan, wat dus gewoon dichtbij is, ging ik nog even naar de HEMA om sokken te kopen. Nou in de HEMA viel ik bijna gewoon op de grond, zulke krampen kreeg ik. Dus ik naar huis sprinten, na de sokken megasnel te hebben afgerekend (thank god voor zelfscan).
Nog even over ‘t Koffieboontje. Er zijn een paar plekken aan het raam dat er wel knus uitzien, er is bijvoorbeeld ook zo’n hangstoel. Daar leek het mij chill om te gaan zitten, maar die twee grote groepen zaten daar al. Dus ik ging maar in een hoekje zitten, op een harde bank. Er zitten wel kussens waar je op kunt zitten, maar heel comfortabel was het nou ook weer niet. Het opvallende aan deze koffietent is dat laptops verboden zijn. Of nou ja, verboden klinkt ook weer zo heftig, maar er stond wel een streep door laptops heen en vaker op de muren stond: ‘sorry, no laptops allowed’. Ik zag toch een man met een laptop, ik vroeg me af of ze er nog iets over zouden zeggen, maar hij zat er maar eventjes op, dus ze hadden het niet eens gezien, geloof ik. Of ze hadden er geen zin om er wat van te zeggen, zou ik ook geen zin in hebben.
Het eten zag er trouwens wel echt SUPER lekker uit, maar ik had geen honger... Dit moet ik nog een keertje uitproberen dan, later een keer. Al bij al vond ik het wel een heel druk plekje, ik kon me soms echt niet concentreren om te lezen af en toe, omdat het dan écht heel luidruchtig was. Normaliter, ga ik juist goed op achtergrond geroezemoes, maar zelfs dit werd me soms iets te veel. De mensen die er werkten waren aardig, maar beetje droog, alsof ze geen persoonlijkheid hadden. Ik vond het geen moeite waard om ze fooi te geven, laat ik het zo zeggen. Ik geef alleen fooi als ik echt het idee krijg dat we vrienden zouden kunnen zijn, zeg maar.
Ik zou er niet nog een keer komen om een boekje te lezen en al helemaal niet om te studeren, tenzij ik kan studeren zonder een laptop, maar ja dus te rumoerig met een boek... Misschien als je een noise-canceling koptelefoon hebt, dat het er wel te doen is. Wel redelijk gezellig om een keer naartoe te gaan met een vriend/vriendin om te eten en wat te drinken. Ook lekker in het centrum, dus het is niet zo ver weg, althans voor mij niet, maar zo kun je tenminste daarvoor of daarna nog even de stad in. Qua inrichting is het cute, maar ook weer niet. Nou ja, dat kan ik niet helemaal uitleggen, dat is gewoon een gevoel wat ik heb als ik er binnen ben. Het is de vibe. Goed, ik ben er nog maar een keertje geweest, dus voor nu geef ik het een 6/10. Maar wie weet dat mijn tweede ervaring met ‘t Koffieboontje beter zal zijn!