Кутиш... Инсон доимо ниманидир кутиб яшайди. Х,амма, х,атто му'жизага ишонмай к,у'йган "катталар" х,ам Янги йилни кутади. Кейин эса биргаликда бах,орни кутамиз. Уйгониш фасли, к,ишнинг совук,ларидан кейин юракларга илик,лик олиб киради, деймиз... Бу интик,лик инсонни х,аракат к,илишга, кутаетган нарсаси х,ак,ик,атга айланиши учун олга интилишга ундайди. Лекин х,ар доим х,ам биз режалаштирганимиздек булавермайди. Баъзан кутаетганимиз енгинамизда була туриб сезмаймиз, баъзида эса яна бироз сабр керак булган жойда чекиниб к,у'я к,оламиз ва х,амма айбни х,аетнинг бу'йнига к,у'ямиз.
Биз инсонлар кутиш к,андай бу'лишини била туриб кимнидир кутирамиз. У'зимиз эса бошк,а нарсаларни кутишда давом этаверамиз. Кутиш, куттириш... Инсон яшар экан, хаетнинг бу цикли х,ам бузилмайди.











