#l911

[hermawan504]

MB L911

[bloggers-secretfiles]

Letter #911:

Yo TN.

Syempre baka lang naman mabasa mo to. Stalker ka ng blog ko kahit wala kang tumblr eh. Gusto ko lang magpasalamat. Salamat kasi nanjan ka lagi para sakin. Although, hindi pa tayo, oo “pa”, saka magkalayo tayo. Pinapatay ako ng sweetness mo.  Hindi ko akalain na bigla kang susulpot sa practice namin tapos ipagmamalik sakanila na nililigawan mo ko. Sabi mo di ka dito didiretso pero nandun ka bigla. Hindi ko akalain na sa tagal nating di nagusap kasi nawalan ako ng cp tapos di ko naman ugali mag internet, hindi kita nakakausap, everyday kang nagsusulat ng letter para sakin. Hindi ko akalain na kilala ako ng buong pamilya mo. Hindi ko akalain na pagtitiisan mo yung napakamoody kong pagkatao. Hindi ko akalain na mahal nadin kita. Mahal na kita, uulitin  ko ulit, mahal kita. Sabi mo nga diba ang LDR ay para lang sa taong malakas at marunong maghintay, sinabi mo na malakas ka at kaya mong maghintay. Ngayon para sayo, magiging malakas ako at hihintayin kita. Hihintayin kita kung saan ang tadhana, panahon, oras at lugar ay umayon na sa ating dalawa. <3

[bloggers-secretfiles]

Letter #911:

Loise,

Alam ko naman na sinabi mo sakin na yung relasyon natin na ‘to ay walang kasiguraduhan eh. Kasi sabi mo, kahit anong mangyari, kahit gawin niya ulit yung mga bagay na ginawa nya sa’yo noon, siya pa rin ang pipiliin mo hanggang sa huli. Loise, pinigilan kong umasa ng sobra nun. Pero isang araw tinawagan mo yung mga kaibigan mo. Hindi mo alam na kasama ako nun, sinabi mo sakanila habang umiiyak ka na sinaktan ka niya. Pisikal. Tapos sinabihan ka niya ng mga masasakit na salita. Gusto ko siyang sugurin nung mga panahon na ‘yun. Pero nalaman mo ngang nandun ako. Nagmakaawa ka kahit sa phone lang, na ‘wag ko siyang sasaktan dahil para narin kitang sinaktan. Hindi ko ginawa dahil ayaw kong makaramdam ka pa ng panibagong iisipin. Lumipas yung isang buwan, sabi mo hindi na kayo nagkikita, sabi mo, wala ka nang nararamdaman sakanya. Tinanong kita kung ano na ba tayo. Kung ganon pa rin ba. Sabi mo, hindi mo alam pero ang sigurado mo ay hindi mo ko kayang mawala at gusto mo ‘ko. At hindi bilang kaibigan lang. Niligawan kita. Hindi rin naman gaano katagal nung sinagot mo ‘ko. Hindi mo alam kung gaano ako kasaya nung mga panahon na ‘yun. Isang buwan, maayos tayo. Pero pagkatapos nun, parang wala na, hindi ka na masyadong nanlalambing. Iniisip ko nga nun, baka stress lang ‘yan. Baka kasi, masyado kang maraming ginagawa at maraming pinapagawa sa’yo. Pero tumagal ng tumagal, ganun ka pa rin. Walang pagbabago sa cold treatment mo sakin. Kaya tinanong na kita kung may problema ba tayo, kung bakit ganyan ka sakin. Ang sagot mo ganito talaga ako. Pasigaw ‘yan. Nagulat ako kasi yung tono ng boses mo nun, halatang naiinis, naiirita. Nung sumunod na linggo, pumunta ka sa bahay, ang sabi mo nawawala yung phone mo. Pumunta ka sa bahay para itanong kung may extra ba kong phone na pwedeng ipahiram sa’yo. Ang sabi ko, wala. Last na yung pinahiram ko sa’yo noon, na nabasag naman yung screen tapos hindi ko na alam kung anong nangyari pero hindi na ‘ko nagtanong tungkol doon. Nagalit ka sakin nung time na ‘yun. Ang sabi mo, para phone lang wala ka pang mapahiram sa girlfriend mo. Tapos umalis ka na. Hindi naman kita nagawang habulin na nun dahil nagtricycle ka nalang bigla. Hindi ko naman alam kung saan ka pupunta. Dahil hindi lumiko sa way papunta sa bahay niyo yung sasakyan. Sinubukan kong manghiram ng pera kay mama, para kahit papaano makabili ako ng isang phone para magamit ko at ipapahiram ko sa’yo yung akin. Nakabili ako nung araw din na ‘yun. Ibibigay ko na sana sa’yo kinabukasan yung phone pero nagulat ako kasi may hawak ka ng phone nun, tinanong kita kung kanino yun ang sabi mo sa’yo. Sabi ko, kanino galing, ang sabi mo naman pinahiram lang niya. Nainis ako kasi sinabi mo sakin na nagkikita pa pala kayo. Gusto kong itanong sayo kung bakit hindi mo manlang sinabi sakin pero hindi ‘ko na tinuloy kasi baka magalit ka sakin. Nung nalaman ng mga kaibigan mo na nagkikita pa rin kayo habang tayo. Nagalit sila sa’yo. Marami silang sinasabi sa’yo, harap harapan dahil nga tunay daw na kaibigan, sabi nila. Tapos ang sinasabi mo lang wala kang pakialam. Pagtapos nun, lalapitan mo ‘ko tapos sinisisi mo ‘ko kung bakit ganun sila ngayon sa’yo. Kaya ang nangyari, nainis ako sakanila, nagalit ako sakanila. Nilalapitan nila ‘ko lagi para sabihin yung mga ginagawa mo sakin pero hindi ako naniniwala kasi may tiwala ako sa’yo. Nangako ka sakin na, simula nung maging tayo, kahit anong mangyari, sakin ka lang, na hindi mo ‘ko iiwan. Pinanghahawakan ko ‘yang pangako mong ‘yan. Sa lahat ng naririnig ko tungkol sa inyo, wala akong pinaniwalaan. Kasi Chismis lang ‘yan. Makakasira sa relasyon natin ‘yan. Malapit na yung birthday ko, May 28, kasunod nun syempre 29, na saktong 7 months natin. Sa birthday ko, hindi ko na inaasahan na bibigyan mo ‘ko ng kung anu-ano. Tulad ng regalo and surprise. Tuesday nun, May. 27, nagopen ako ng facebook, para sana makausap ko yung kapatid ko dahil alam kong hindi siya makakarating sa birthday ko, pero bumungad sakin yung profile picture mo kasama siya. Chinat ako ng isa sa friends mo, tinatanong kung nakita ko na ba yung profile pic. mo. Syempre sinabi kong oo, ang dami nilang sinasabi pero ang sagot ko lang sakanila, hindi siya yung nagpalit nun, na binuksan niya lang yung fb mo. Tinulugan ko nalang ‘yun. Kinabukasan nun, birthday ko, ikaw agad nakita ko pagkagising ko, umiiyak ka kaya niyakap agad kita, tinanong kung anong problema. Ang sabi mo lang, happy birthday. Inaasar kita, sabi ko pa nga, wala bang I love you dyan? Pero napikon ka yata. Alam mo bang pinagsisisihan ko na dapat hindi ko na ginawa yun? Na dapat hindi na kita inasar tungkol dun. Siguro hindi mo nasabi yung mga salitang ayaw ko nang marinig ulit. Dahil sabi mo nga, akin ka na. Pero hindi parin pala. Kasi sa halos tatlong taon nating pinagsamahan, tapos pitong buwan nating pagiging magkarelasyon. Hindi ko siya kayang palitan. Hindi kita pinagsisisihan. At wala akong pinagsisisihan sa lahat ng nangyari. Nagpapasalamat pa ‘ko kasi napagbigyan ako na kahit papaano, minahal ako ng isang Loise. Sasabihin ko lang, kahit ano pang mangyari, nandito pa rin ako para sa’yo. Walang ibang tao ang makakapanakit sa’yo hanggang nandito ako. Kahit bilang isang kaibigan mo na lang.

Ginawa ko ‘to ngayong saktong First Anniversary sana natin. :)

Mahal at mamahalin pa rin kita ano man ang mangyari. Sana mas masaya ka na ngayon sa kanya. Kasi simula pa lang nung una pinakawalan na kita dahil alam kong hindi ka talaga sakin at hindi ka para sakin.

                                                                             -Jon.