#labtalks

[nomelocreo-blog]

Serenidad @diegodp @lab_sevilla #labtalks

[nomelocreo-blog]

@diegodp 2.0 @lab_sevilla #labtalks

[foam-lab-blog]

Lab Talks #8: schrijfster Sterre van Rossem (27)

Meet Sterre van Rossem: schrijfster, performer en onderdeel van collectief De Jagers. Voor het blog Smileinyourface doet zij tijdens ShortCut verslag van de avonturen van haar team. Maar wat beweegt deze creatieve duizendpoot eigenlijk?

1. Hoe gaat het met je? Red je het een beetje in deze herfsttijden?

Ha! Ja wel goed, ik hou wel van de herfst eigenlijk. Ik vind het qua kleuren de mooiste tijd van het jaar, en ook van het melancholische van de herfst hou ik wel. Gewoon tegen beter weten in blijven hopen dat de zon nog even schijnt (zoals die dat nu doet!) en dan komt het wel goed.

2. Hoe zou je je eigen talent(en) omschrijven? Niet te bescheiden zijn, hè.

Poe. Ik denk dat ik wel een schrijftalent heb; ik kan snel en makkelijk verhalen verzinnen en ik hou van het spelen met taal. Maar talent is ook gewoon maar een begin, verder is het hard werken en blijven ontwikkelen. Ik geloof wel dat ik dat doe. Wat ik verder heel erg leuk vind om te doen, en waarvan ik ook wel denk dat ik er goed in ben, is verbanden leggen; tussen mensen, theorieën, disciplines en hierdoor nieuwe situaties, inzichten, producten te creëren. Ik kan goed verschillende mensen bij elkaar zetten en zien dat ze samen een beter product kunnen maken (dat doe ik ook met mijn collectief Furthur Labelz bijvoorbeeld). Ik heb veel fantasie en ben niet bang dat te gebruiken – ik bedoel dat ik mezelf niet te serieus neem en vind dat ik nog wel uit de bocht mag vliegen. Daar leer je van.

3. Als het even meezit, hoe zien de komende jaren er dan uit?

Mijn tweede boek (eerste roman) komt uit, en dan daarna gewoon de volgende etc. Blijven schrijven en er voldoende geld mee verdienen, en verschillende vormen van samenwerking blijven aangaan, dat lijkt me te gek. Furthur Labelz wordt een stabiel collectief, met een grotere naam en goede lopende projecten (dat hebben we eigenlijk al, maar nog iets meer high profile) zonder ooit concessies te doen. Ik weet niet of ik in Nederland blijf, maar ik wil hier wel graag blijven creëren, zelfs als het vanaf een afstand is. Het zou ook wel te gek zijn als mijn schrijverscollectief De Jagers dan zou blijven draaien. Verder hopelijk een heel scala aan geweldige projecten die nu nog mijn pet te boven gaan en die ik dus niet kan voorzien.

  4. Mogen we weten op welk werk of project je het meest trots bent en waarom?

Ook lastig, het gaat in stappen en in fases. Ik ben trots op mijn collectieven en misschien vooral op Furthur Labelz omdat toen we begonnen het zo moeilijk was voor mensen om te begrijpen wat we eigenlijk deden (het is een interdisciplinair artiestencollectief en we maken dus voorstellingen en installaties met ballet, tekst, film, fotografie, live muziek etc. Het product en het proces is altijd anders omdat we altijd met andere mensen samenwerken). Ik heb altijd geloofd dat het iets bijzonders is en langzaam lijkt het alsof er meer ruimte voor komt.

5. Wanneer heb je het gevoel dat je in je eigen speelfilm zit?

Ik weet het niet, ik vind het idee dat ik in mijn eigen leven zit al vaak heel overweldigend, maar misschien bedoel je dat? Dat je elke dag de vrijheid hebt om een keuze te maken, en dat je die dan maakt. Ik besef me dat wel geregeld, en dan voelt het wel alsof ik in mijn eigen speelfilm zit. Niet dat die zogenaamde film nou per se een hit is, of dat ik een enorme filmster ben. Meer dat je weet dat jouw leven jouw verhaal is.

6. Heb je een stiekeme muze of inspiratiebron? Of misschien een groot voorbeeld? Het mag allemaal.

Ik heb niet één inspiratiebron, of een stijl die ik heel graag ook wil hebben. Ik laat me graag door heel veel dingen inspireren, door muziek, of films, of boeken, mensen, geleefde levens, zelfs door dingen die ik slecht vind kan ik me laten inspireren. Overigens ga ik ook graag naar het FOAM voor inspiratie, en het Van Gogh museum. Gewoon een foto of schilderij uitzoeken en me laten raken en dan weer op de fiets naar huis J.

7. Wat is het meeste dat je ooit gedaan hebt, in de kortste tijd?

De wereld van de ondergang gered door aan iedereen vleugels uit te delen, dat gebeurde in grofweg 20 seconden. Het was wel een droom, telt dat? Anders het cureren van een loods voor Nuit Blanche met Furthur Labelz, 32 artiesten, 9 disciplines en weinig tijd.

8. Zou je ooit naar een Project X gaan?

Nee.

  9. Wat mis jij in het huidige Amsterdamse kunst-en cultuurleven? Misschien kunnen we je helpen.

Energie vooral en een positieve houding en oprechte samenwerkingen en originele producten. Haha, dat klinkt niet al te best hè.

  9. Wat weten wij niet, en weet jij wel? Hoe je met je ogen dicht de beste koffie kan vinden in New York. Ook de beste Italiaan trouwens.

10. Wie weet kan je ons als kenner iets voorspellen…Wie of wat moeten we de komende tijd goed in de gaten houden?

Er is heel veel talent om in de gaten te houden. Maar binnen de schrijfwereld en binnen Amsterdam zou ik nu zeggen Marjolijn van Heemstra, ze timmert hard aan de weg en schrijft heel goed.

11. Tot slot: teken waar je het aller, aller gelukkigste van wordt.

Het alles aller gelukkigst word ik van schrijven, ik niet van tekenen. Ik teken alleen in het diepste geheim, en zal dat nooit aan iemand laten zien!

[foam-lab-blog]

Lab Talks #7: Sander Dekker, fotograaf en teamlid tijdens ShortCut

Niet alleen heeft hij een kleine obsessie met naakt, hij is ook nog eens bijzonder relaxed en getalenteerd. Fotograaf Sander Dekker weet van internationaal talent en doet mee aan ShortCut. ShortCut? Ja, ShortCut. Voor wie het nog niet weet: klik! 

1. Hoe gaat het met je? Red je het een beetje in deze herfsttijden?

Iedere periode leent zich voor andere mogelijkheden. Met weinig werk is er veel beschikbaarheid van mensen en ruimte voor nieuwe dingen en in drukke periodes verdien je je geld en kom je veel in contact met nieuwe mensen. It's an all season job.

2. Hoe zou je je eigen baan of talent omschrijven? Niet te bescheiden zijn, hè.

Ik leef altijd met een zorgeloze state of mind. Dit leidt tot heel veel spontane acties in een open en ongedwongen sfeer waarin ik dan alleen nog maar een snapshot hoef te maken.

3. Als het even meezit, hoe zien de komende jaren er dan uit?

Ik ben nu net drie jaar bezig met fotografie en het laatste jaar (2012) was echt booming! Als deze lijn zo door blijft lopen komen er zeker nog veel creatieve projecten en samenwerkingen in binnen- en buitenland aan. Zin in!

4. Mogen we weten op welk werk of project je het meest trots bent en waarom?   

Dat is zonder twijfel mijn eerste grote solo expositie 'Happy ending' geweest in juli dit jaar. Een 55 uur durende expo in Walls Gallery Amsterdam die zonder officiële opening van start ging en alleen de aftelling naar het einde werd gevierd. Eén uur voor tijd maakte ik toen bekend aan het nog van niets wetende publiek dat wanneer de grote countdown klok op nul stond, alle werken gratis mee te nemen waren. Het was waanzinnig. Dit heeft ook geleid tot internationale aandacht van galeriehouders. Work in progress dus.

6. Heb je een stiekeme muze of inspiratiebron? Of misschien een groot voorbeeld? Het mag allemaal...

Qua loopbaan in fotografie vind ik Terry Richardson een mooi voorbeeld. Beetje onder het mom van blijf gewoon doen wat je zelf vet vindt en op een gegeven moment pakt men het vanzelf wel op. En qua fotografie vind ik Dido Fontana echt een inspiratie.

7. Wat is het meeste dat je ooit gedaan hebt, in de kortste tijd?

Dat zijn waarschijnlijk de twaalf shoots in NYC die ik in zeven dagen heb gedaan, met alleen maar mensen die ik eerder nog nooit heb ontmoet. Dat was dus doorwerken en veel reizen, maar het resultaat was heel erg goed.

8. Zou je ooit naar een Project X gaan?  

Hou de volgende editie van Foam Lab in de gaten...

9. Wat mis jij in het huidige Amsterdamse kunst-en cultuurleven? Misschien kunnen we je helpen.  

Het is lang niet slecht in Amsterdam. Veel galeries zijn in een positieve manier laagdrempelig en staan vaak open voor nieuw talent. Het probleem ligt meer bij de brug naar buiten. Zowel nationaal als internationaal. Wellicht zou daar wat meer begeleiding bij kunnen komen.  

9. Wat weten wij niet, en weet jij wel?  

No idea.

10. Wie weet kan je ons als kenner iets voorspellen… Wie of wat moeten we de komende tijd goed in de gaten houden?

Misschien leuk om te weten dat ik bezig ben werk van internationale fotografen naar Nederland te halen. Zo was en hing er werk van Dido Fontana op de vorige Walls expositie en op dit moment bij de in-store gallery Stylescout. Verder ben ik bezig met nog twee waanzinnige fotografen. Keep you posted!  

11. Tot slot, teken waar je het aller, aller gelukkigste van wordt.

En dat vraag je aan een fotograaf. Pff... OK, there we go:

[foam-lab-blog]

Lab Talks #6: Claudia Küssel (36), kersverse curator Foam

Met het oog op het volgende event van Foam Lab op 12 oktober, genaamd ShortCut, maken we kortstondig en extra snel kennis met de nieuwste curator van Foam. Een ShortCut naar deze nieuwe aanwinst bij het team.

1. Hoe ben je terecht gekomen op de stoel waar je nu zit?

Hiervoor werkte ik als projectleider bij het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.

2. Wat is het meeste wat je ooit gedaan hebt, in de kortste tijd?

In Duitsland rijd ik vaak de meeste kilometers in de kortste tijd…

3. Wat mis jij in het huidige Amsterdamse kunst- en cultuurleven? Misschien kunnen we je helpen.

Ik zou graag zien dat er meer geld vrijgemaakt wordt om museumbezoek en kunsteducatie in het algemeen op scholen te stimuleren.

4. Heb je een favoriete shortcut in Amsterdam? Een verborgen weggetje, een slinkse route…

Ik heb nog geen fiets op Centraal, maar met de tram naar Foam is sneller dan ik dacht, ca. 7 minuten.

6. Wat is je stiekeme muze of inspiratiebron? Of misschien een groot voorbeeld? Het mag allemaal.

Sterke vrouwen vind ik inspirerend. Opvallend genoeg zie je steeds meer vrouwen in de kunstwereld, ook op belangrijke posities. Het is een internationaal verschijnsel.

7. Als je ooit je droom expositie mocht samenstellen….?

Dat zou een combinatie worden van fotografie en beeldende kunst.

8. Laten we ambitieus zijn, the sky is the limit. Over vijf jaar, waar zit/sta/lig/bevind je je dan?

Dat weet je natuurlijk nooit, voorlopig zijn er meer dan genoeg mooie uitdagingen bij Foam.

9. Staat er binnenkort nog een geweldige expositie of lezing op je programma, die wij niet weten en jij wel?

Het duurt nog even, maar vanaf 15 december is in Huis Marseille de tentoonstelling Viviane Sassen / Laboratorium, 17 years in and out of Fashion te zien.

10. Wie weet kan je ons als kenner iets voorspellen…Welk jong talent moeten we de komende tijd goed in de gaten houden?

Ola Lanko, dit jaar afgestudeerd aan de Rietveld Academie en nu genomineerd voor het Steenbergen Stipendium.

11. Tot slot, teken waar je het aller, aller gelukkigste van wordt.

Ik word het meest gelukkig van:

[foam-lab-blog]

Lab Talks #1: Maarten van der Kamp

In Lab Talks interviewt Foam Lab iemand met wie samen is gewerkt in de afgelopen tijd. We starten met Maarten van der Kamp: analoge Leica held van het eerste uur, fotograaf in hart en nieren en bovendien de maker van onze nieuwe foto's.

1. Maarten van der Kamp, eh, wat precies?

Maarten van der Kamp, CEO, COO, creatief directeur, strateeg, publicist, fotograaf, jurist, doka-slaaf, runner, boekhouder en producent bij Maarten van der Kamp fotografie te Amsterdam.

2. A-hah! Dan ben je vast heel goed in…?

Dansen.

3. Talent dus. We zagen je laatst al aan het werk, ja. Help even, waar was dat ook alweer?

Op het dak van het Volkskrantgebouw hebben we jullie publiciteitsfoto’s gemaakt. Een gezellig dagje tegen de wind in schreeuwen.

4. Hoe dacht je eigenlijk als klein kind dat het zou zijn, het volwassen bestaan?

Waardeloos.

5. En, hoe bevalt het?

Het valt allemaal behoorlijk mee, al baal ik wel dat ik de Super Nintendo niet zo leuk vind als vroeger.

6. Heb je een stiekeme muze of inspiratiebron?

Alles is door het internet zo dichtbij gekomen, dat ik niet meer weet wat onzin is, en wat inspirerend is. Het is denk ik gewoon hetzelfde: Onzin en inspiratie, twee handen op één bil.

7. Welk beeld of foto heeft grote indruk gemaakt?

Oude journalistieke foto’s vind ik vaak bizar om te zien. Hoe die mensen met superlangzame film en lenzen zonder coatings toch scherpe foto’s in een bijvoorbeeld een donkere kerk konden maken. Met een Canon 1Dx Mark IIVXI die op iso 256.000 nog knalscherpe beelden maakt bij maanlicht snap ik het wel. Maar met een oud leica’tje en iso 20 kodachrome doe ik het ze niet na...

8. Welke mooie plek weet jij, die wij niet weten?

Ik denk dat ik geen plekken weet die jullie niet weten, behalve dan misschien mijn geheime duinhut op schiermonnikoog. Daar moet ik wel bij zeggen dat ik niet weet of die nog bestaat. Ik heb m gebouwd toen ik 8 was, en ik nam het toen nog niet zo nauw met de toekomst...

9. Wat is je beste mislukking?

Ik ben bijna tien jaar lang aan de drank geweest. Dat was een zware tijd. Maar ik heb wel zó veel absurde dingen meegemaakt en bedacht, dat ik me daar de rest van mijn leven mee kan vermaken. Misschien is er wel iets “geknapt” in m’n hoofd, maar dan heb ik daar meer voordeel dan nadeel van. Een beetje zoals Obelix die als klein jongetje in een ketel met toverdrank viel, maar dan met bier, wijn en goedkope jenever.

Leuk je gesproken te hebben. Wie weet nog een keer samenwerken?

Uiteraard!

10. Tot slot, teken waar we je ‘s nachts voor wakker mogen maken.