şimdi bir şey desem.. ne olacak? bir saat sonra.. ne olabilir.. nereye gideceğiz.. hayat bizi vurunca.. kim bize sarılır? yaralar mı? kanlar mı? baktım aynaya.. ne olacaksın diye sordum kendimi.. bana cevap vermedi.. ne istiyorsun? tekrar cevap vermedi.. kaç yıl oldu?.. ağladı.. aynam ağladı.. bana baktı.. uzun süre baktı.. cevap veremedi..
şimdi burdan kayıp olsam.. ne olacak? kim araştıracak? Mersin’e gitsem.. İstanbul’a.. Anakara’ya.. İzmir’e gitsem.. dünyanın sonuna gitsem ne olacak? bulabilecek miyim kendimi? kayıp olan kendiler nerede saklarlar? bana bir cevap verir misin.. ayna?
koştum.. aşktan.. hayallerimden.. zor olacak dedim.. başarmam dedim.. başaracaktım mı? sordum kendimi yeni.. öyle durup dururken soruyorum duvarları bile.. iyi miyim ben? kötü müyüm? ne olacağımı peki? tekrar hayat vurdu.. sus be! sus! ...sonra.. ömür boyu sustum..
çıktım masaldan.. hayatının pisliğine girdim.. sus dedin bana.. susamadım.. susamam.. vazgeçmem.. vazgeçmem dedim.. sen seyret.. şaşırtacağım seni.. hayat beni hep şaşırttı..sıra bende.. bir kere olsun da ben şaşırtan olayım dedim..
iyi giyindim.. kaçtım sokağa.. bekledim.. seni bekledim.. gelmedin.. aramadın.. kala kaldım.. biraz sonra.. bir gözyaşı düştü.. sildim hemen.. güçlüsün diye ikna ettim kendimi.. bir saat oldu.. hala sokaktayım.. halklar uğrayıp soruyorlar.. kimsin? kimi bekliyorsun? ne istiyorsun? ne olacak peki?... bir saniye... aynama mı bakıyorum ben? yoksa herkes benim gibi? kayıp..
gelmedin.. aslında gelecektin mi sen o da bilmiyorum..ama.. sonuç? güzel genç mutsuz ağlayan 17 yaşında bir kız.. sokakta kala kaldı.. bekliyor.. bilmeyeni bekliyor..