#maart

[maaruiyeah]

thundercracker design yay! he's so sad...

skywarp is the reason thundercracker is entitled to so much workers comp

[artistic-gremlin]

witches. ..

i love them

[seeneg]

Her Imperious Cond--Esc--E ее Имперское Снисхождение

[oreganoid]

art :)

[now-winter-comes-slowly]

[darkcostco]

I've discovered texture in my art nobody move

[zealousbageldonutmaker]

started as a random sketch.....

[ochtendstorm]

Ik heb al 7 dagen niemand buiten de mensen in dit huis gesproken, in real life dan toch. Het was even wennen in het begin. Het was bang en onzeker zijn over de hele situatie. Ondertussen voelt alles wat kalmer. Ik heb een routine gevonden en het voelt niet meer alsof ik ieder uur overspoeld wordt door de spanning van de buitenwereld. Mijn dagen zijn rustig, voor de eerste keer in best lang. Gisterenavond lag ik in bed en voelde ik geen haast, had ik geen 'Ik moet morgen nog...'-gedachten. En eigenlijk bevalt me dat wel.

Dat maakt de hele situatie er niet beter op natuurlijk. Het zijn angstige tijden voor iedereen en ik hoop dat dit snel voorbij waait. Ik durf niet te ver vooruit te kijken. Gelukkig hoef ik dat ook niet te doen. Voor veel mensen is dat anders. Ik heb een fijne, financieel stabiele thuissituatie en ik heb verrassend genoeg best veel vaardigheden om voor mijn mentale gezondheid te zorgen. Ik heb de kans om ergens ook een deeltje opluchting te voelen dat het leven even op mijn tempo kan.

Wat wel lastig blijft, is het gebrek aan (real-life) therapie. Het is niet niks om dat zomaar even opzij te zetten. Ik probeer het te laten zijn voor wat het is, en vooral ook te zorgen dat ik contact behoud met mijn hulpverleners. Al is het om even kort te laten weten hoe het gaat, meer niet. Ik probeer om verbonden te blijven, met mijn voetjes op de grond. En afleiding te zoeken, heel veel afleiding, met zaken zoals: sterren en planeten maken met strijkkralen, pannenkoeken en koekjes bakken, een puzzel maken, aquarellen, yoga en af en toe eens een virtuele studiesessie met vrienden.

Het gebeurt niet vaak dat mijn leven (en mijn stemming) zo onvoorspelbaar voelen. Ik moet vooral meer vertrouwen op mezelf. Ik kan dit heus wel, en als ik het niet meer kan, vind ik ook wel weer een weg. We zien wel, dag per dag.

Ik hoop dat jullie allemaal goed voor jullie zelf en elkaar zorgen. Stuur wat extra liefde naar je naasten (en naar zij die dit land staande houden: mensen in de zorgsector, supermarktmedewerkers, etc…), check in bij elkaar, houd contact en wees mild voor jezelf.