masama ata epekto saakin ng mga kaklase ko sa culinary. kasi age range nila, 19-28. lahat umiinom at naninigarilyo except for one lady na madalas kong kasama. madalas din magmura. di naman ako mahilig magmura pero nakakasanayan kona yata tulad ng occasional na pagsabi ng lech*, fvck,punyet*. ganun. tsaka parang sumusungit ako. i can feel negative aura ang inilalabas ko. feeling ko masama ako ngayon. see, dati nung second year ako, nagsimula akong maging God-loving. from a brat, short-tempered, worldly lass, naging mabait talaga ako. i know it. i can feel it. marami ring nakapuna ng pagbabago ko. until unti-unti akong napanghinaan. yung apoy na dating sobrang nag-aalab, parang unti-unting binuhusan ng tubig hanggang sa mawala na yung apoy. i know there's no one else to blame but me. hinayaan kong mamatay eh. i should have done something. well, tapos na eh, ano pa bang magagwa ko. going back, ayun. dahil nga sa hindi na ako isang tapat na tagapaglingkod ni Lord ay unti-unting bumalik yung bad na ako. siguro either of these two ang rason. pro sa huli, i want to win myself back. or kung hindi man, i want to change myself. dami kong gustong ayusin sa sarili ko. at alam ko din na hindi ko dapat isisi sa mga tao o sa kahit anong circumstances yung ugali at pagkatao na meron ako ngayon. after all, ako ang may katawan, ako yung may-ari ng utak ko, ako yung kumokontrol. (ow em, ang gulo ng blog ko no? pasenxa na)
p.s. i'm loving tumblr na talaga. i don't have friends who are patient enough and willing enough to understand me and get to know me more, (but i have very few friends whom i can talk to but hardly because of our busy scheds. mga lima. pramis) .madalas din e wala akong kausap kaya siguro naeenjoy ko talaga to. and about having a diary? NEVERMIND. mas gusto ko to, wala akong follower kaya walang makakabasa :). dami ko pang gustong ikwento sa'yo (kung sino ka man na kausap ko). siguro next time i'll be telling you my short journey as a believer of Christ.