Your smile, your laugh, your girly voice (haha jk), your good morning messages, your good night messages, your corny jokes, your everyday stories, your annoying mole, your golden teeth, your fats, your gay poses, your kakulitan (pucha 'di na kaya mag English), yung pag sesend ng stickers sa viber, pag vovoice message mo sa'kin kapag gusto kong paulit-uliting marinig boses mo, yung pag aalala mo lalo na pag may sakit ako kase ramdam na ramdam ko yung pag mamahal mo sa'kin, yung kapag naiinis ka sa'kin habang mag kausap tayo kase qt qt mo mainis, yung pag nag seselos ka na ang dami mong sinasabi na ayaw mong may lalapit sa'kin na bading na dapat 5 meters layo sa'kin, yung pag tawag mo sa'kin ng "Nini ko, Mahal ko, Darlina ko, Asawa ko, Taba, Negra" at kung ano-ano pa, yung pag titweet natin sa isa't isa kahit na mag kausap na tayo tapos mag kachat pa tapos magka text pa, yung pag sesend mo sa'kin ng throwback pictures mo kapag nalulungkot ako kase yun yung way mo para mapatawa ako, yung pag checheer-up mo sa'kin lalo na kapag down na down na ako kase sobrang stress na sa school, yung pag pinapakita mo sa'kin si Tsutsu, yung kapag hindi pa ako makatulog tatawagan mo ako hanggang sa antukin ako kahit na ba lagi kong sinasabi na hindi pa ako inaantok kase gusto pa kita makausap ng matagal, yung kapag nakakatulog ka na kase naiinip ka sa mala-nobela kong reply, yung pag bukas ko ng tumblr at twitter may bubungad sa'kin na message mula sa'yo, yung lagi mo akong pinapapili kung ano bang dapat kainin mo, yung pag sasabi mo sa'kin na 'Miss na miss na kita', yung pag pinapaalala mo sa'kin kung gaano mo ako kamahal at hinding-hindi mo ako iiwan, yung mga yakap at forehead kiss mo, yung buong pagkatao mo, yung tayo, yung Team Nini, yung Darlynne at Ian, yung Neil Ian na mahal na mahal ko ng sobra. Sorry sa lahat ng maling nagawa ko. Sorry kung sumobra na ako. Sorry kung naabuso ko yung pasensya mo. Sorry kung masyado na akong nagiging makulit. Ayoko lang talaga isuko ang lahat. Hindi ko talaga kaya. Hindi ko kayang mawala ang isang Neil Ian Damalerio sa buhay ko. Hindi ko kayang mawala ang Nini asawa ko. Mahal na mahal kita, alam mo yan. 'Wag mo naman akong iwan ha, please? Alam kong wala akong karapatan para pigilan yang pag iwan mo sa'kin. Minahal mo naman ako 'di ba? Mahal mo pa rin naman ako, 'di ba? Yun yung pinanghahawakan ko para patuloy pang lumaban at hindi sumuko kahit ang sakit-sakit na. Ang sakit hindi pansinin. Ang sakit hindi pakinggan. Ang sakit mag kimkim ng nararamdaman. Ang sakit-sakit malamang nag sasawa ka na. Walang iwanan Nini, 'di ba? 😢 Gusto ko mang puntahan ka at lumuhod sa harapan mo pero hindi ko naman alam kung papaano. Sabihin mo lang kung anong dapat kong gawin para magkaayos tayo. Lahat gagawin ko para sa'yo. Alam ko sa sarili ko na dapat kong pag bayaran lahat ng pagkakamali at pagkukulang ko. Willing akong mag suffer para sa'yo. Alam ko din na kulang pa 'tong nararanasan kong pag hihirap sa lahat ng naging kasalanan ko sa'yo. Mag sabi ka lang kung ano pang kulang. Ayokong itapon yung 9 months na binuo nating samahan at pag mamahalan kase alam kong pag sisisihan ko talaga yun kung basta-basta na lang ako susuko. Sorry talaga, Nini. Miss na miss na kita. Balik ka na, please? Mahal na mahal kita.