#melankolikferidee

[verosikavali]

"Birisi çıktı ve bir arazinin etrafına bir çizgi çekti. "burası benim." dedi. Orası onun oldu. Sonra başka birisi bir yeri sahiplendi, bir diğeri başka bir yeri daha... İlk benim diyene yenildi dünya, yaşamak için doğdukları topraklarda hak iddia edecek kadar aşşağılıklardı, değil mi ? Sonra herkes burası benim demeye başladı. Dünya hepimizin değil miydi ? niye birbirimizden çaldık onu, hayvanları bile ormanlardan dışarı attık, "burası benim" dedik. Ağaçları yaktık, burası da benim dedik... Bazı insanlar bazı insanlara bile "bu benim" dedi, değil mi ? Rengine göre, diline, dinine göre ayrıştırdılar bizi. Sen onlardansın dediler, sen bunlardansın, sen hizmet edeceksin dediler, çünkü burası benim... Birisi çıktı ve bir arazinin etrafına bir çizgi çekti, o çizgiyi geçemeyenler yenildi."

[verosikavali]

Anonim ol azizim, kimse sormuyor,sen sor bari!

[verosikavali]

'Mastar eklerinde kaldı bütün fiiller,

[verosikavali]

*"Geceleri gökkuşağına boyamak mıdır suçum? Herkes bağırırken şiirler okumak mı? Susmak mı sözün bittiği yerde? Kusmak mı sindirebildiklerinizi? Apansız uykum kaçıyor kaç gece, bu da mı aleyhime kanıt? Sondan saymaya başladım adları böyle hoşuma gidiyor. Beğenmeseler de seviyorum ellerimi, hep olmayacak düşler görüyorum, yenileceğim kavgalara giriyorum durmadan. İtiraf ediyorum... Silin adımı listenizden, yokum; aslında bir oyun olan kavgalarınızda ve aslı bir kavga olan oyunlarınızda. Kirli sevinçlerinize ortak etmeyin beni. Gözyaşlarınızı da paylaşmıyorum. Yalan övgülerinize ihtiyacım yok. Gıyabımda kesinleşmiş hükümler verin. Bir sürgün nereye sürülebilir? Gölgeye kelepçe vurulur mu? Çekilin, yürümediğiniz yollarımı kirletmeyin!"

Suç ve Ceza | Fyodor Dostoyevski*

[verosikavali]

Hangisi beni korkutan gerçek?

[verosikavali]

[verosikavali]

[verosikavali]

Ve şu an, gecenin tam ortasındayım. Penceremden içeri, aramızdan daha soğuk rüzgarlar giriyor. Bu pencere uyuyan bir şehri izletiyor bana. Gecenin bir vakti ama seni düşünmek acılarıyla beraber güzel şey.

Bir kalbin sözleridir bu kelimeler, o kalp ki bir o kadar yorulmuş, yaşlanmış, ezilmiş ve yok sayılmış.

Sevgi insanı yorar. Ben bunca zaman, tüm benliğimi sana, sana verdiğim o aşk duygusuna adayarak bu yorgunluğu çokça anladım. Evet, yorgunum, bir umudum kalmadı. Fakat, içinde aşka dair en ufak bir umut ya da yeniden hayata geçebilecek bir tohum bulunduranlar varsa hâlâ kalbinde, ben bu umudun peşinden koşmalarını söylerim. Fakat, benim inancım kalmadı. Lütfen anla beni sevgilim. Görünce, tanrının kutsanmış ve seçilmiş kulu gibi hissettiğim gözler zihnimde artık canlanamayınca anladım bir şeyleri.