Tutacak filizin kırılışı bu
Âh ki benmişim başından geçen
Seni ikna etmem için dört satır verdiler
Sonrası beş harften denemek bir gülü
Kokusu solgun öncesi yağmurun
Ve hata payı ölçülen selâmlar nezaretinde
Uzanamadığın imtihanında elmanın
Dizelere dökmek boğazına takılan
Teksin ölüsünde heyecanın
Bulutu aydınlatan güneşli bir günde
Nasıl da boşa çıkarıyor dargınlıkları
Bir dingin yürek ve bıraktığın yükün
Saklımda hep gün ve serildiği yüzün
Hatırlatsam ya ölümü tebessüm kıyısından
Erise martı vuran buzdan güzün
Yamasız harflerim kandadır
Tutacak filizin kırılışı bu
Âh ki benmişim başımdan geçen
Tükenerek biriken siyâhlık ben
Vefayı yorgunluktan öğrenen
Düşememek yakasından hüznün
Üzülerek biten mavilik birazmış
Biz kadarmış bağrı bozgunun
Ne ettinse açamadın kendini
Âh ki benmişim yaşımdan geçen
Yarım kalan dalgın bir bakışla hep
Tortuları hizaya çektiler güya
Bir çocuk gülüşüne sabah kalaydı
Çırpılardan bendim sol yanımda
Tutmak ne mümkün selini çağın
Hangi bahçenin sahibiydik söyle
Öyle harap, öyle bîtap, öyle yorgun
Âh ki bendim yanımda kalan
Tutulacak daldan öte Tutacak filizin kırılışı bu Âh ki benmişim başından geçen Seni ikna etmem için dört satır verdiler Sonrası beş harften