Gözlerim yanıyor. Yaşta gelmiyor artık eskisi gibi ağlayamıyorum da. Geceleri uyuyabilmeyi özledim mesela önce hayaller kurup mutlu sona erince daldığım uykularımı özledim. Uykusuzluk da pek sorun değil aslında alıştım ona da ama en çok hayal kurmayı ve kurduğum hayaller için savaşmayı özledim. Engeller hep vardı iyi kötü aşıyordum. Ama bu çok büyük.. Ben artık dayanamıyorum... Pes etmek üzereyim













