#nakhichevan

[byzantio]

Monumental loss: Azerbaijan and 'the worst cultural genocide of the 21st century'

A damning new report details an attempted erasure by Azerbaijan of its Armenian cultural heritage, including the destruction of tens of thousands of Unesco-protected ancient stone carvings

[tears-of-araxes-blog]

Armenian cross-stone ornaments from Julfa cemetery 

The Armenian cemetery in Julfa was a medieval-era cemetery near the town of Julfa, Nakhchivan, an exclave of the Republic of Azerbaijan that originally housed around 10,000 funerary monuments. The tombstones consisted mainly of thousands of khachkars, uniquely decorated cross-stones characteristic of medieval Christian Armenian art. The cemetery was still standing in the late 1990s, when the government of Azerbaijan began a systematic campaign to destroy the monuments. In the spring of 2006, a journalist from the Institute for War and Peace Reporting who visited the area reported that no visible traces of the cemetery remained. In the same year, photographs taken from Iran showed that the cemetery site had been turned into a military firing range. After studying and comparing satellite photos of Julfa taken in 2003 and 2009, in December 2010 the American Association for the Advancement of Science came to the conclusion that the cemetery was demolished and leveled.

Via Religious Tourism: The Ancient Land of Armenia

[qupritsuvwix]

Special investigation: Declassified satellite images show erasure of Armenian churches

Covert destruction of Armenian-Christian heritage in Azerbaijan’s autonomous republic of Nakhichevan has been exposed in recently surfaced C

[harminuya]

St. Astvatsatsin Monastery of Tsghna

Location: Chananab (Az.) / Tsghna (Arm.)

[tripsbaku-blog]

View this post on Instagram

Nakhichevan "Qızlar Bulağı" #azerbaijan #nakhichevan #tripazerbaijan #azerbaycan (at Nakhichevan', Naxçıvan, Azerbaijan)

[tears-of-araxes-blog]

хачкар, ст. Джуга Один из хачкаров в св. Эчмиадзине. 1602г. СТАРАЯ ДЖУГА [Photo by Tigran Amiryan]

Detail of a Jugha Khachkar (Cross Stone) carved in 1602, which had been transported from its original home in Jugha, Nakhichevn, present day Azerbaijan, and so preserved at Etchmiadzin Cathedral in Vagharshapat (more commonly known as Etchmiadzin). The Jugha khachkars housed at Etchmiadzin Cathedral are all that remains of the an original 10,000 khachkars that existed in the Jugha cemetery on the banks of the Araxes river in Nakhichevan. The rest of the Jugha khachkars had been gradually destroyed since the early 17th century, by various occupiers and vandals, but eventually was completely and deliberately destroyed and leveled out of existence in the years 2005 and 2006, when the Azerbaijani military bulldozed some 7,000 remaining khachkars into the Araxes river. 

[tears-of-araxes-blog]

Արաքսի արտասուքը

Մայր Արաքսի ափերով Քայլամոլոր գընում եմ, Հին-հին դարուց հիշատակ Ալյաց մեջը պըտրում եմ։ Բայց նոքա միշտ հեղհեղուկ, Պըղտոր ջըրով եզերքին Դարիվ-դարիվ[1] խըփելով Փախչում էին լալագին։ ― Արաքս, ինչո՞ւ ձըկանց հետ Պար չես բռնում մանկական, Դու դեռ ծովը չի հասած՝ Սըգավոր ես ինձ նըման։ Ինչո՞ւ արցունք ցայտում են Քու սեգ, հըպարտ աչերից, Ինչո՞ւ արագ փախչում ես Այդ հարազատ ափերից։ Մի՛ պըղտորիլ հատակըդ, Հանդարտ հոսե խայտալով[2]։ Մանկությունը քու կարճ է՝ Շուտ կըհասնիս դեպի ծով։ Վարդի թըփեր թող բըսնին Քու հյուրընկալ ափի մոտ, Սոխակները նոցա մեջ Երգեն մինչև առավոտ։ Մըշտադալար ուռիներ Սառ ծոցի մեջ քու ջըրին, Ճկուն ոստըն ու տերև Թող թաց անեն տապ օրին։ Ափերիդ մոտ երգելու Հովիվք թող գան համարձակ, Գառն ու ուլը քու վըճիտ Ջուրը մըտնին միշտ արձակ։ Մեջքը ուռցուց Արաքսը, Փրփուր հանեց իր տակից, Ամպի նըման գոռալով, Էսպես խոսեց հատակից. ― Խիզա՛խ, անմի՛տ պատանի, Նիրհըս ինչո՞ւ դարևոր Վրդովում ես, նորոգում Իմ ցավերը բյուրավոր։ Սիրելիի մահից հետ Ե՞րբ ես տեսել, որ այրին Ոտից գըլուխ պըճնվի Իր զարդերով թանկագին։ Որի՞ համար զարդարվիմ, Որի՞ աչքը հրապուրեմ, Շատերն ինձ են ատելի, Շատերին՝ ես օտար եմ․․․ Իմ ազգակից գիժ Քուռը, Թեև այրի ինձ նըման, Ստրկորեն կրում է Գայթակղիչի կուռ շղթան։ Բայց նա ինձ չէ օրինակ, Ես հայ՝ հայիս կըճանչնամ, Օտար փեսա չուզելով, Ես միշտ այրի կըմնամ։ Կար ժամանակ, որ ես էլ, Շըքեղազարդ հարսի պես, Հազար ու բյուր պըչրանքով Փախչում էի ափերես։ Հատակըս պարզ ու վըճիտ, Կոհակներըս[3] ոլորուն, Լուսաբերը[4] մինչև այգ[5] Ջըրիս միջին էր լողում։ Ի՞նչըս մընաց էն օրից, Ո՞ր ջըրամոտ գեղերըս, Ո՞րը իմ շեն քաղաքից, Ո՞ր բերկրալի տեղերըս։ Տուրքը ջըրի ամեն օր Իր սուրբ ծոցեն Արարատ Մայրախընամ ինձ սընունդ Պարգևում է լիառատ։ Բայց ես այն սուրբ ջըրերով, Սուրբ Ակոբի[6] աղբյուրին, Պիտի ցողեմ արտորա՞յք[7] Իմ ատելի օտարին․․․ Մինչ իմ որդիք,― ո՞վ գիտե― Ծարավ, նոթի[8], անտերունչ Օտար աշխարհ հածում[9] են Թույլ ոտքերով կիսաշունչ․․․ Հեռո՜ւ, հեռո՜ւ քըշեցին Բընիկ ազգըն իմ հայկյան, Նորա տեղը ինձ տըվին Ազգ անկըրոն, մոլեկան[10]։ Դոցա՞ համար զարդարեմ Իմ հյուրընկալ ափերը, Եվ կամ՝ դոցա՞ հրապուրեմ Ճըպռոտ, պըլշած աչերը։ Քանի որ իմ զավակունք Այսպես կու մընան պանդուխտ՝ Ինձ միշտ սըգվոր կը տեսնեք,― Այս է անխաբ իմ սուրբ ուխտ․․․ Էլ չի խոսեց Արաքսը, Հորձանք տվեց ահագին, Օղակ-օղակ օձի պես Առաջ սողաց մոլեգին։

-- Ռափայել Պատկանյան

[tinyelfinlouis]

This summer I've really come to the conclusion that the working life isn't for me. Which is so terrifying to me because it's like well I've either got to do something amazing and become famous or win the lottery or just have the BEST job so it doesn't even feel like a job otherwise i am probably going to kill myself before I'm forty. The only thing keeping me going rn is knowing that I'm at Uni and working towards something and the hope of having more but if I get to middle aged and don't have that I'm going to be distraught