Gözümden yaş geldi, içimden ağlamak Yüzümden düşen bin parça, konuşmak lazım konuşmak Gözlerim dolmuş boşalmış bir kere Sütten kesilmiş bebek gibiyim Soruyor musun bakalım nasılsın diye Ne biliyorsun belki iyi değilim bu gece Belki ben yatak döşek duygularım parça parça Her günümü, her gecemi yaşıyorum iki kişilik Halimi sordular söylerim birilerine Söylemese miydim acaba? İçim daralıyor.Sebepsiz.Belki de vardır bir sebebi,kimseye anlatmadığım.Zaten sormadıkları...Herkesin içinde bir yer de,bir parça her gün kopup gidiyor.Herkes bir şeylerden bıkıyor her gün. Ve her gün insanlar biraz daha garip davranmaya başlıyor... Ne tesadüf...











