#ngc 2371

[spacewonder19]

Glowing bubble encircling a dying star © Hubble

[chibinotan]

Dual Death

[spinningblueball]

NGC 2371

[leisurelyscientist]

NGC 2372 Planetary Nebula in the Constellation Gemini

NGC 2372 Planetary Nebula in the Constellation Gemini

Here is a different looking planetary nebula designated as NGC 2371 and 2372 found in the constellation Gemini. You can just start to make out the “wings” on either side of this nebula with a 14-minute exposure. Distance to this is listed at 4,400 light-years. Tech Specs: This image is composed of 56 x 15 second images at ISO 5,000 with 5 x 15 second darks and 5 x 1/4000 second bias frames using…

View On WordPress

[back-to-the-stars-again]

'The Last Confession of a Dying Star' Planetary Nebula NGC 2371.

Credit: NASA, ESA, the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

[chibinotan]

Footprint Nebula

[talesofdrunkennessandcruelty]

An Optical Illusion Fooled Astronomers Into Thinking There Was an Extra Nebula Here for Almost a Decade

[astroblogs]

Dubbele nevel blijkt optische illusie

Hoeveel nevels zie je op deze foto? Het antwoord lijkt simpel: je ziet twee nevels, eentje links en eentje rechts, die met elkaar in botsing lijkten te komen. Astronomen hebben sinds bovenstaande Hubble-opname uit 2007 de boel in de gaten gehouden, in de hoop wat kosmisch vuurwerk te zien. Dat vuurwerk bleef uit en nu weten we waarom: het zijn helemaal niet twee verschillende nevels, maar gewoon één nevel met een donkere stofband er doorheen! Het is dus een optische illusie. Dit alles heeft wel een merkwaardig gevolg gehad. Doordat beide delen van de nevel als afzonderlijke nevels beschouwd werden, hebben ze ook een verschillend catalogusnummer toegewezen gekregen: NGC 2371 en NGC 2372. Nu geen van beide correct blijkt te zijn, heet de complete nevel voortaan NGC 2371/2 😛

Goed, maar waar kijken we eigenlijk naar? Je ziet een zogenaamde planetaire nevel, het eindresultaat van sterren zoals de zon. Ze worden gecreëerd doordat stervende zonnen hun buitenlagen afwerpen, waarbij de naakte kern wordt achtergelaten. Die naakte kern wordt een witte dwergster genoemd, die met zijn krachtige straling de afgeworpen gasschillen tot gloeien brengt. Het resultaat is dan zo’n schitterende planetaire nevel, die overigens helemaal niets met planeten van doen hebben (maar zo genoemd worden omdat ze, gezien door de telescopen van de 18de eeuw, eruit zagen als de zwakke schijfjes van de planeten in het zonnestelsel).

Goed, NGC 2371/2 bevindt zich op een afstand van 4300 lichtjaar, in de richting van het sterrenbeeld Tweelingen. Het is met een diameter van drie lichtjaar één van de grootste planetaire nevels die we kennen. De centrale ster is nog altijd zichtbaar als een roodoranje stip in het midden van de nevel. Deze is bezig om een witte dwerg te vormen, maar heeft die fase nog niet bereikt. De ster heeft een oppervlaktetemperatuur van 130.000 graden (25 keer heter dan de zon) en straalt met de helderheid van 700 zonnen. De planetaire nevel is voorlopig dus nog niet “af”. Zodra de centrale ster klaar is met het afwerpen van zijn waterstof- en heliumenvelop, dan zal de omringende nevel binnen een paar duizend jaar verdwenen zijn. Dit soort nevels bestaan dus maar voor een oogwenk in het totale leven van zo’n ster.

Bronnen: Gizmodo & ESA

<!-- if(wpa2a)wpa2a.script_load(); //-->

Astroblogs: http://www.astroblogs.nl/2016/04/05/dubbele-nevel-blijkt-optische-illusie/