#oblomovka

[delatechnopourmonami]

[guneslirenkligunler-blog]

Oblomov - Ivan Gonçarov

“Güneş ormanın arkasına süzülür; son ılık ışınları bir ateş şeridi gibi bütün ormandan geçer, çamların tepesini yaldızlar.

Sonra ışınlar birbiri ardından söner; son ışın biraz daha duraklar, sık dalları iğne gibi deler; sonunda o da kaybolur. Şekiller silinmeye başlar; her şey ilkin boz, sonra siyah bir leke haline gelir. Kuşlar birer birer ötmekten kalır; çok geçmeden hiç sesleri çıkmaz olur. Yalnız birisi inat eder; dünyayı kaplayan sessizlik içinde zaman zaman tekdüze bir sesle öter; fakat bu ötüşün de arası gittikçe açılır, nihayet zayıf bir ötüşten sonra o da susar, yapraklar arasında bir silkinir ve uykuya dalar. Ses seda kesilir. Yalnız cırcırın sesi her zamankinden daha fazla çıkar. 

Topraktan beyaz bir sis yükselir; çayırların, derenin üstünü kaplar. derenin sesi yumuşar; biraz sonra o da  son bir defa çalkalanır ve kımıldamaz olur. Havaya ıslak bir koku yayılır.Gökler karardıkça kararır. Ağaç kümeleri birer dev şeklini alır. Orman bir korku diyarı olur: Ansızın duyulan bir çatırtı, yerini değiştiren bir devin ayakları altında kırılan dalların sesi gibi gökte parıldar; o sırada evin pencereleri de ışıklanır.

Şimdi artık tabiat ruhani bir sessizlik içindedir; insanın yaratıcı düşüncesi hızlanır; şiir dünyası zenginleşir, gönülde sevgiler daha ateşli, dertler daha acı olur. Kötü ruhlarda günahkar düşünceler daha çabuk gelişir.”

[my-swm]

#2015 #yaz #ben #oblomovka #mazi #sakingöllerinkuğusuyduk

[martilarmavidir]

" Her şeyden çok hayal gücünden çok korkuyordu, o ikiyüzlü yoldaştan, bir yüzü dost görünürken diğer yüzü düşman olan hayal gücünden, ona en az inandığın anda dost olan, tatlı fısıltısına kandığın zaman düşmanlık güden yoldaştan." Oblomov