Ve sonra senden gidecekler. Manzaraları senin hiç görmediğin yerler olana dek. Onları tanımakta zorlanacaksın, görmek için gözlerini kapatacaksın. Ama seçebildiğin tek şey karanlık, hissedebildiğinse varlığından büyük boşluk olacak. Alışık olduğunun dışında ve çizdiğin sınırların ötesinde bulacaksın kendini bir süre sonra. Çünkü sana onları hatırlatan hiçbir şey istemeyeceksin hayatında. Her renk her kelime yeni anlamına kavuşacak yeni benliğinde. Öyle olmak zorunda, olmazsa, olmazsın. Onlar adına iyi birkaç anı bulmak adına kurcaladığın hatıra ceplerinden çıkan tek şey kalbinin kırıkları olacak belki. Çünkü bu uzun metrajlı güzel film, yanmış, kopmuş karelerle dolu. Kimi zaman gözlerini alabildiğine açmak acı veriyor evet. Amacın daha fazlasını görmek ise bırakmalısın bu klişeyi. Baktığın yeri değişitr, açı acıdan ve değiştirdiğin mesafenden daha önemli görmek için.












