*stomp stomp*

seen from Germany
seen from China
seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from China

seen from Germany
seen from Hong Kong SAR China
seen from Hong Kong SAR China
seen from Italy
seen from India

seen from Germany
seen from Hong Kong SAR China

seen from Netherlands
seen from China

seen from Malaysia

seen from Germany
seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from Malaysia
*stomp stomp*
100 FOLLOWERS + BIRTHDAY GIVEAWAY
((Small note , my birthday is on the 28th of February))
how to enter:
-Reblog
-Must be a followers, new followers are welcome
-Tag at least a friend
-Comment : "Orange Lady Like"
Ends on 20th of March
You'll be given a number
PRIZE:
A character made of my own closed- semi closed species (Rare)
If you read everything comment with a "💛"
Agate's gift
Remember when Betty was so cute
Yeah
Me neither.
Mightve posted this two times i dont know what the hell tumblr did
Ive been so busy with school and all that i didnt have time to draw much
Im currently having a couple of sketches with the fake screenshots, im currently drawing Isabelle, Zachary, and Muffet messing with betty
But ffor now have this rushed comic haha
Glitchtale- @camilaart
Lana del ray did not lie when she said all I wanna do is get high by the beach 🧡
Perfectly Triangular Lady.
Loaf. 🍞
KNEEL BEFORE THE ORANGE SPACE QUEEN 👑
NEO'YA
Bu gece ara sıra hiç beklenmedik anlarda olduğu gibi aklıma düştün. Seninle ilgili şeyler yazdığım yeşil defterin yazdığım kısımlarını bantlamıştım 2 yıl önce ve devam etmiyordum o deftere. Bantları çıkarıp okudum yazdıklarımı. Gariptir ama 'boğazıma bir yumru oturdu' dedikleri şeyi ilk kez tecrübe ettim. 3 yıl önce edebiyat dersi performans ödevinde bir hikaye yazmamız istenmişti. Seninle ilgili yazmıştım, bunu sana söylemiştim. Ana karakterimiz Sally, bir sabah hayallerinin şehri olan Londra'nın sokaklarında yürürken zihni geçmişinden cümleler hatırlatıyordu ona. Sally, bu cümlelerin kime ve neye ait olduğunu anlamlandıramıyordu, rahatsız bir his oluşuyordu içinde. Unutmanın ve parçaları birleştirememenin rahatsızlığı. Sonra turuncu duvarlı pastanesine giriyordu, radyoyu açtığında bir şarkı çalıyordu ona geçmişi hatırlatan... Ve zihni parçaları birleştirip bu özel anıları tekrar hatırlatıyordu ona. Her sabah erkenden pastaneye gelen en sevdiği müşterilerinden biri olan Marvin amcayla paylaşıyordu hafızasının bugünki ona oyunlarını. Marvin amcayla çaylarını yudumlarken hatıralarının parçası olan o kişinin nasıl bir çaykolik olduğundan bahsetmeyi de ihmal etmiyordu. Hatıralarının sonuna geldiğinde çaylarını tazelemek üzere mutfağa gidiyordu Sally. Geri döndüğünde arkası dönük bir müşteri görüyordu. Siparişini soruyordu bu müşteriye. Aldığı cevap "Bir bardak çay alabilir miyim?" oluyordu.
İşte böyle zihnimin durduk yere seni karşıma çıkardığı günler düşünmeden edemiyorum. "Acaba hayat tıpkı Sally'ın karşısına çıkardığı gibi senin de mi karşına çıkaracak, bu bir işaret mi, neden hiç olmadık anlarda sana Neo'yu hatırlatsın ki zihnin?"
Yaşamında neler oluyor çok merak ediyorum. Hayallerin ne alemde mesela? Yazmaya devam ediyor musun? En son konuştuğumuzda tanıdığım Neo'yu değişmiş görmüştüm, hayal kurmanın yanlış olduğunu söylediğini hatırlıyorum. Şu anki düşüncelerin nasıl acaba? O yeşil kapaklı defterde bir şey daha okudum. Kitabının ilk baskısından bir tane bana ayıracakmışsın, söz vermişsin! Bu gerçekleşecek mi?Kitabınla ilgili bahsettiğin her şey duruyor, 10 yıl sonra çıkacağından bahsetmişsin. 7 yıl kaldı sanırım. 7 yıl sonra raflarda ismini arayacağım, ah tabii takma bir isim kullanmazsan! 7 yıl sonra çıkacak bir kitap hakkında bu kadar fazla bilgi sahibi olmak garip, şimdiden insanlara spoiler verebilirim kdşgelvşdşgl Birkaç alıntı da var kitabından, umarım tamamlarsın ve gerçekten okuyucularla buluşur.
Nasıl bir bedenin içinde, dünyanın neresinde yaşıyorsun bilmiyorum. Sana dair somut hiçbir bilgiye sahip değilim, buradaki hesabın da dahil. Bu yüzden bu satırları yazıyorum. Eğer bir gün denk gelirsen bana yazmanı rica ediyorum.Eski kullanıcı adını defalarca denedim ama yoksun. Tumblr'ı kapatmadığını düşünüyorum. Umarım kapatmamışsındır.
Eğer bir gün yazarsan dünyayı keşfet'mek konusundaki ilerlememi soracağını biliyorum, ödevini yapmamış öğretmenine ne hesap vereceğini bilmeyen öğrenci gibi hissediyorum sanırım. Ancak yine de bahsedecek çok şey var.
Kabul etmeliyim içten içe hâlâ yaşıyor olduğunu umut ediyorum ancak bencil olmayacağım. "Umarım hâlâ nefes alıyorsundur ve bir gün karşılaşırız" demek istesem de demeyeceğim.Yaşam senin için oldukça sancılıydı, yaşamak senin için hayırlı olduğu sürece yaşa...
Sevgilerimle
Orange Lady