Kada Semana Santa, wala na koy laing gihandom pa kon dili ang handa sa lamisa nga permi lang isda, prito, tinuwa, kinilaw, bisan unsa pagkaluto basta isda, naa ra sa higdaanan sigeg higda, sigeg kubi sa celphone, ug labaw sa tanan ang biko ug binignit nga luto ni mama.
Sa wala pa ko milukat ug tiket paingon sa amoa, sige na og text ako mama nga gimingaw na kuno kaayo siya nako. Dugay naman pud ko wala makauli gud sa kabusy sa eskwelahan. Iya mga text nako usa sa mga inspirasyon aron mahoman nako ako mga buluhaton. Sa tinuod lang, gusto gyud ko moadto og Bantayan apan mas nagpalabi man akong kamingaw sa akong ginikanan, akong igsuon, ug sa among balay. Dili gyud masukod akong kahinam nga makauli na.
Sa akong pag-abot, presko nga hangin ang nisugat ka nako ug gigakos ko ug bugnaw nga hangin nga dugay nang wa nako damha didto sa syudad. Ang paggakos sa hangin nga lami ug bugnaw sa pamati ang marka nga naabot na gyud ko.
Hello, Ormoc, ingon ko sa akong kaugalingon.
Sagol nga emosyon ang miigo kanako sakay sa tricycle padung sa amo. Unya sa akong pagtamak sa gawas sa among gate, gisugat ko og kusog nga paghot sa among mga iro, ug syagit sa usa ka pamilyar nga tingog.
Naa na siya! Naa na si Ate Angel! syagit sa akong mama.
Nigawas sya og dali-dali sa screen door, dunay dako nga ngisi sa iyang nawng, ug sa akong kahimuot kay mipakpak pa gyud siya sa iyang kalipay. Didto pa lang, gikumot na akong kasingkasing.
Nagdali-dali ko og sulod guyod akong maleta ug migakos ko sa akong mama. Ako siyang giistoryahan bahin sa akong biyahe ug uban pang mga butang bahin sa akong kinabuhi. Ako gihabwa ako mga gamit ug ako gihatag akong gidala nga pasalubong, iya paborito, siopao sa 7Eleven.
Wala ko madaghom nga sa ako pag-abot mao pud ang paglarga namo. Karong Semana Santa, mangadto mi sa Southern Leyte.
Sa miaging tuig, naa ra mi sa balay ug igo lang mi mosuroy sa mga suroyan sa Semana Santa apan karon sa unang higayon, didto gyud mga sa Southern Leyte sa tibuok Semana Santa.
Ang Southern Leyte usa ka probinsya sa rehiyon sa Eastern Visayas. Dinhi pud makita ang isla sa Limasawa kung asa ang unang misa gipahigayon sa yuta sa Pilipinas ug gituohang dinhi gyud nahitabo mao nang gitawag kini nga duyan sa Katolisismo sa Pilipinas. Ilado pud sila sa ilang maanindot nga dagat.
Nagatubang ko karon sa dagat, presko ang hangin dinhi, ang dagat tin-aw ug sama sa pulbos ang kaputi sa baybayon. Ang ako lang madunggan mao ang tingog sa mga langgam nga naglupad lupad didto sa kalangitan. Ang bawud sa dagat nga magarbohon nga nagagukod sa makusog nga hangin ug mihagsak sa baybayon. Ang pagsidlak sa adlaw nga mohikap sa akong panit.
Mayta usa ni sa mga adlaw nga akong mahinumduman hangtod sa hangtod, gihunghung nako sa ako kaugalingon.
Ug karong higayona, wala ko masayop.
Naglangoy-langoy mi hangtod maabtan nalang mi og gabie. Gisulit ang mga higayon nga kumpleto mi tanan. Homan sa amo pagpangaligo sa dagat, nag-andam nami para mangaon sa panihapon. Imbis sa sulod mi sa balay mangaon, gibira sa akong papa ang lamisa sa gawas daplin sa dagat. Ako dayon giayo ang mga lingkoranan, giplastar sa ako ate ang mga plato ug kutsara, ug akong mama nag-andam sa sud-an sa panihapon ug nahiluna nami aron mangaon.
Sa kangitngit sa palibot, ang bitoon ra ang nagsilbi nga suga sa among pagpangaon. Ang tingog sa bawud sa dagat ang nagpalibot sa amo ug relaks lang mi nangaon. Walay problema, walay tensyon, malipayon lang. Homan sa pagpangaon, gikuha nako ang gitara ug nagduyog mi ilawm sa kawanangan daplin sa dagat.
Di naman ni permi mahitabo kay lagyo naman ming tanan sa usa’g usa. Apan tungod kay panagsa nalang gyud ni mahitabo, ako gyud gisulit ang higayon.
Usa sa mga nipatik sa ako dughan ang gi ingon sa akong papa homan sila magistorya sa iyang amigo nga si Jun.
Karon nalang sad gani mi nagka-usa. Kay kaning usa, naa man ni sa Cebu unya ako naa sa Ilocos.
Nagkahiusa, naglipay-lipay, gisulit ang higayon. Tinuod gyud diay nga mas makaamgo ka nga atong mga ginikinan dili magkabata. Kung kita magkatiguwang, sila pud.
Ingon pa nila, live for the moments you can’t put into words.
Akong gihubad ang pulong nga moments sa bisaya apan ang migawas kay kadiyot. Bisan pa niini, nakaamgo ko nga mao siguro kinahanglang nimo suliton og hinumduman ang mga higayon kay kadyot ra ug dili na mabalik pa.
