#parathiro

[parathiro]

Άφησα τον εαυτό μου να πέσει απ τα χέρια σου και γλυστρισα για ακόμη μια φορά τη ζωή μου ανάμεσα από παρεκκλήσια και σεντόνια που είχαν τα δικά σου σημάδια ,και σα να μην είχα άλλη επιλογή άρχισα να διαλέγω το θάνατο κοντά σου, επειδή η ζωή μακριά σου έμοιαζε μοναχά με διαφυγή. Έτσι λοιπόν, συνήθισα να αποζητω την αλήθεια μέσα στο ψέμα και να ακουμπώ τις παλάμες μου πεισματικά στον καναπέ σου ελπίζοντας πως κάποτε θα βγάλουν ρίζες δίπλα από τις ρίζες τις δικές σου.

[parathiro]

Πριν από λίγες ώρες διάβασα στο γράμμα της ότι "ο άνθρωπος πεθαίνει μοναχά όταν χάσει τα όνειρα του" και τότε αναλογίστηκα πικρά, αν άραγε είμαι ακόμη ζωντανός ή αν πενθώ υποσυνείδητα μία ελευθερία που κάποτε ήταν δική μου.

[parathiro]

Ας φύγουμε από εδώ μαζί

προτού γεμίσουμε και πάλι τη μπανιέρα,

προτού ανάψουμε κεριά,

ας φύγουμε προτού η αγάπη μας

γίνει ίδια με όλες τις άλλες αγάπες.

[parathiro]

“Στην Κ.”

 Εδώ και καιρό έχω συμβιβαστεί με την ηρεμία της κοινότυπης ζωής κι όμως μέσα από την ευτυχία του πρωινού καφέ και της μεσημεριανής μου σιέστας νιώθω λες και κάτι τρώει τη παλιά μου ιδιότητα να ξεπηδώ τα όρια και να παρέχω μια ζωή στον εαυτό μου τόσο θλιμμένη σα Κυριακάτικο απόγευμα, μα γεμάτη θέληση να βρω την ευχαρίστηση με κάθε τρόπο.  Εδώ και καιρό έχω συμβιβαστεί με την αγωνία μιας κοινότυπης ζωής και αναζητώ με κάθε τρόπο κάτι απρόσμενο που θα με ωθήσει να σπάσω τη κούπα μου,να αφήσω ξέστρωτο το κρεβάτι, να παραιτηθώ από τη δουλειά και να ψάξω να βρω ξανά μέσα στη πόλη όλες αυτές της πυλωτές που γνώρισα μαζί της. 

-Εδώ και καιρό Παύλο αναζητώ τη δική μου Κ.

[parathiro]

Την έπιασε στα χέρια του και την έστριψε σα τσιγάρο γύρω απ'τη ζωή του, λίγο αργότερα το μόνο που είχε μείνει ήταν η στάχτη ενός εφήμερου έρωτα.

[parathiro]

Δρόμος

Άφησα τις λέξεις μου στα χέρια τους, να νιώσουν ότι νιώθει κάποιος που μιλούσε μόνο με το βλέμμα και έτσι άφησα και τη ζωή μου να χαθεί από κοντά τους. Αφού ποτέ τους δε φαντάστηκαν τη σιωπή μου για επιλογή· χάθηκα, και σα χαμένος διαρκώς γυρεύω από τότε εκείνον που θα πάρει τη σιωπή μου για φωνή. Μέχρι τώρα μάταια, μέχρι τώρα δύσκολα, μα αν με ρωτήσει κάνεις τι κέρδισα από την επιλογή μου "και πάλι με το βλέμμα θα του πω", έμαθα να φεύγω.

[parathiro]

Είναι 2 η ώρα το μεσημέρι.

Πάντοτε μιλούσα ώριμα, πότε όμως με ειλικρίνεια, δεν ήξερα να ζητώ κι έτσι έμαθα να χάνω σε έναν κόσμο που δεν έχει χώρο για ηττοπάθεια.

Θυμάμαι έπινα κρύο νερό τον χειμώνα και η ζωή μου σπαρταρούσε στα χέρια της σαν αστακός στην κατσαρόλα. Κάποτε με άφησε να φύγω.

Κοιτώντας πίσω αποχαιρέτησα τη ζωή που έχανα κι άνοιξα όλες τις πόρτες που φοβόμουν, πίσω τους βρήκα τον κενό μου εαυτό κι ένα ρολόι σταματημένο στις 12.

Νομίζω είναι αργά να αγαπήσω το άγγιγμα μου, οι καμπάνες χτυπούν και σίγουρα δεν είναι για καλό. Κάποιο ξόδι θα ετοιμάζουν πάλι, όπως τότε που έθαψαν εμένα.

[parathiro]

Οίνοψ

Θα ήθελα η ψυχή μου

να 'τανε ποτήρι,

να τη γιομίζεις με κρασί

για να αδειάζεις

τα μάτια σου από τη θλίψη•

Κι όταν μια μέρα

πέσει στο πάτωμα,

τελετουργικά να μαζέψεις

τα σπασμένα της κομμάτια

και να τα κρατήσεις

στο χέρι σου σφιχτά

μέχρι να ματώσει,

έως ότου καταλάβεις

πως ποτέ δε χρειαζόσουν

το κρασί για να νιώσεις ευτυχία,

αλλά μόνο τη στοργή μου.

Να προσέχεις πως αγγίζεις

τη ψυχή μου όταν είσαι μεθυσμένη,

επειδή τα χέρια σου τρέμουν

κι εκείνη είναι εύθραυστη.

*Οίνοψ: αυτός που έχει την όψη ή το χρώμα του κρασιού