Vanavond liep ik de poort uit en zag een paar buurtkinderen, druk bezig om een optreden voor te bereiden. Op het voetbalveldje werd een microfoon geïnstalleerd en een dansvloer neergelegd.
‘’Ik hoor dat hier een spectaculair optreden is’’ zei ik tegen de 6 jarige zangeres. ‘’Ja, over een half uur en je moet nette kleren aan.’’ Ik keek van haar mooie blauwe jurkje naar mijn sportbroek. ‘’okee, ik doe wel een andere broek aan’’ ‘’nee’’ zei ze. ‘’Een jurkje het is feest, er is een dansvloer en chipsjes, je moet echt een jurk aan.’’ Snel haastte ik mij naar binnen om aan haar verzoek te voldoen. Hoe krijgt ze het voor elkaar...
Bij het optreden waren er wel 12 buren, dat hadden ons zangeresje en haar achtergronddansers niet verwacht. Na wat gegiechel en heen en weer rennen, stonden we uiteindelijk allemaal klaar. Wij moesten maar vast gaan dansen en niet teveel naar hen kijken. Want zoveel mensen hadden ze niet verwacht, wat spannend!
Eén van de achtergronddansers begon te huilen. Plankenkoorts. Na een hele dag oefenen, werd het optreden afgelast. Als bedankje dat ik er toch was kreeg ik een al bijna verwelkt paars bloemetje, met de vraag of ik morgen beschikbaar ben voor de herkansing. Natuurlijk, dat spectaculaire optreden wil ik niet missen!