Present Day project: wat is het?
Mensen bekommeren zich niet om klimaatverandering doordat dit een te groot probleem is om te bevatten en dit zich te langzaam ontvouwd. Hierdoor hebben mensen geen band met dit probleem en zien ze ook niet de gevolgen in van hun eigen gedrag in.
Opwarming van de aarde heeft grote gevolgen voor onze natuur en het klimaat. Al jaren wordt door de maatschappij er op geattendeerd dat we met z’n allen onze levensstijl moeten aanpassen om dit terug te dringen. Wat we zien is dat we nooit als individu worden aangesproken over wat je eigen aandeel is in het broeikaseffect. We zijn er zelf niet bewust van wat we op persoonlijk niveau aanrichten.
Hoewel we wel weten dat we groener moeten leven, wordt het ‘groen’ leven vaak beschouwd als veel gedoe. De meeste mensen zien dan ook geen nut om hun levenswijze aan te passen omdat de rest van de maatschappij dit ook niet doet waardoor zij denken als individu niks te kunnen helpen. Maar wat als we dit onderwerp persoonlijker maken door ons juist te richten op de gevolgen voor jouw eigen situatie?
Wat wij willen laten zien is hoe jij op persoonlijk niveau kunt bijdragen. Al met kleine veranderingen in onze levensstijl kunnen we het verschil maken. Ons doel is dan ook om gedragsverandering te creeren onder onze doelgroep.
Iedereen met een eigen huishouden draagt mee aan de veranderingen hier op aarde. Daarom willen wij deze groep mensen aanspreken tot verandering.
Uit welk gedrag bij de doelgroep komt ons probleem voort?
Sinds de industriële revolutie is de mens steeds verder komen te staan van de natuur. Technologie heeft de deze band grotendeels overgenomen op onze basisbehoeften na. (zoals de landbouw industrie) We hebben niet echt een band meer met de natuur waardoor we deze eigenlijk laten verslonzen. We zien ook het probleem dat de de campagnes van de grote, invloedrijke bedrijven ver van ons afstaan; denk hierbij aan het bouwen van windmolens op zee, het sluiten van kolencentrales en het bijstoken van biomassa. Allemaal zaken waar een gemiddelde burger niet direct iets aan kan bijdragen.
In ons onderzoek naar waarom mensen niet groen willen gaan denken kwamen wij een aantal interessante punten tegen over hoe de mens over dit onderwerp denkt. Sinds de industriële revolutie is de schade aan het ecosysteem flink toegenomen. Doordat wij niet kunnen zien dat er iets mis is met onze levensstijl zien wij als mensen niet in of er gevaar dreigt. Denk hierbij aan het rijden in een zware diesel auto; je weet dat het slecht is voor de natuur maar doordat wij geen directe gevolgen zien hebben wij geen idee van wat de uitstoot de planeet aanricht tot dat het te laat is.
We hebben vijf punten gevonden die cruciaal zijn in waarom mensen niet groen willen denken en doen:
Zelf Intresse: mensen verkiezen zichzelf boven de groep
Mensen zijn geevolueerd om geprikkeld te worden door open kansen om meer voor zichzelf hier uit te kunnen halen, ook al gaat dit ten koste van de rest van de groep (Hawkes 1992). Vele problemen in de natuur komen door het conflict door persoonlijke en collectieve interesse waardoor mensen sneller voor zichzelf zullen kiezen dan wat er goed is voor de groep.
Voor bloedverwanten is dit een heel ander verhaal. Bijvoorbeeld een reclame voor water is meer efficient wanneer deze inspeelt op dat jou kinderen later geen water meer zullen hebben. Dit komt doordat het helpen van een bloedverband ook jezelf helpt.
Status: mensen zijn beinvloedbaar op persoonlijke status
Mensen hebben een natuurlijke drang voor extravanganze, luxe producten die niet echt nodig zijn om te overleven. Wat we zien is dat mensen vaak veel gelukkiger worden van een boost in hun relatieve rijkdom dan in hun absolute rijkdom. Deze drang naar success is eigenlijk genetisch bepaald; een gen dat het beter doet dan de rest wordt ook doorgegeven.
Maar er zit hier nog een kant aan; mensen hoeven niet de hele wereld te laten zien hoe goed ze bezig zijn, als ze maar hun ‘inner circle’ kunnen laten zien hoe goed ze het doen. Mensen krijgen meer voldoening als ze indruk maken op de buurman dan op de minister-president.
In deze tijd wordt vaak de schuld gegeven aan de marketing voor dit gedrag, terwijl dit niet terecht is. De marketing wereld is zich juist bewust van onze verlangens en weet zich daar slim op in te spelen.
Kopieer gedrag: mensen imiteren onbewust groepsgedrag
Mensen zijn zo geevolueerd om instinctief gedrag te kopieren en andere mensen na te doen. Psychologen hebben dit fenoneem al heel lang geleden erkend (Asch 1956 ) en zeggen ook dat deze evolutie voordelen heeft.
Het immiteren van anderen en het volgen van de meerderheid zijn adaptive strategieen voor het leren van sociale technieken. Hierbij zullen de kosten voor individuele trial & error leren solide zijn (Gigerenzer & Todd 1999 ; Richerson and Boyd 2006).
Imitatie is een onder gewaardeerde factor bij ecologische problemen omdat veel van deze problemen komen uit het conflict tussen wat mensen zouden moeten doen en wat ze ze anderen zien doen.
Doordat het bij de mensen imitatie instinctief word toegepast zijn strategien die over de belangrijkheid van jezelf eco-vriendelijk op te stellen vaak gedoemd te falen als de meerderheid van de mensen hier niet mee in zee gaan.
Meer waarde voor het heden: Mensen leven in het heden dan dat ze zich constant druk maken over de toekomst.
Natuurlijke selectie heeft er voor gezorgd dat wij ons psychologisch bezig houden met het hier en nu. Mensen over de hele wereld in alle kulturen kijken altijd naar de directe uitkomsten dan naar wat er misschien in de toekomst kan gebeuren. Dit heeft weer als gevolg dat er bij het vooruit kijken naar mogelijke uitkomsten deze resultaten vaak onderschat worden. (Hardin 1995, Slovic 1997)
Dit komt voort uit hoe onze voorouders zich in deze wereld hebben standgehouden. Als zij niet hadden gekeken naar wat zij op dat moment nodig hadden, was de kans zeer groot dat ze het niet overleeft zouden hebben en zich ook niet hadden kunnen voortplanten. (Kacelnik 1997)
Hedendaagse marketing strategieeen die niet rekening houden met hoe mensen naar het heden kijken, hebben maak moeite met hun product/dienst aan de man te brengen. Bijvoorbeeld, de oproep om rekening te houden met toekomstige generaties werkt niet. Het is een vaag begrip, en dus nemen mensen de attitude aan van ‘ik leef nu, waarom zou ik me druk moeten maken over mensen die nog niet bestaan?’.
Het is best begrijpelijk dat mensen er zo tegenaan kijken. Er wordt voortdurend gezegd dat we niet kunnen voorspellen wanneerer onze fossiele brandstoffen definitief op zullen raken. Je zou denken dat mensen dus zuinig aan zullen doen; dit is niet het geval. In plaats daar van werkt het averechts en maken mensen juist meer gebruik van fossiele brandstoffen. Dit voorbeeld illustreert precies hoe mensen meer in het hier en nu leven, en dus nu gebruik willen maken van onze natuurlijke grondstoffen. (Griskevicius, Tybur, et al. 2012)
Mensen hebben geen grip op de werkelijkheid omdat er constant wordt gepraat over ‘onvoorspelbaarheid’. Dit klopt in zekere zin ook wel, maar juist door dit voelen mensen niet dat ze ook een steentje kunnen bijdragen. Op het moment dat mensen kunnen zien en voelen dat we juist wel in een voorspelbare wereld leven, zullen ze dan wel in staat zijn rekening te houden met de toekomst omdat ze dan inzien wat voor gevolgen hun acties zullen hebben. Mensen zullen dan pas meer bereid zijn om mee te doen.
Direct impact: Zolang mensen de gevolgen niet direct voelen, zullen zij het probleem ook niet zo snel inzien
Dankzij de evolutie die er voor gezorgd heeft dat we juist in het heden leven, zijn we niet in staat om adequaat te reageren op grote-schaal veranderingen die maar langzaam tot stand komen, zoals klimaatverandering. Zolang mensen niet direct kunnen zien wat hun gedrag doet met het klimaat, kunnen ze de wil niet opbrengen om zelf hun gedrag aan te passen.
Onze moderne wereld heeft er voor gezorgd dat we onze zintuigen niet optimaal meer kunnen inzetten. We kunnen bijna niet meer zien, horen, voelen, ruiken en proeven wat ons gedrag met onze omgeving doet. Als we ons voedsel kopen, weten we niet eens hoe het is geteelt en wat er mee gedaan is. We denken, in de Westerse wereld, niet eens na over de schaarste er van. Morgen worden de schappen toch weer aangevuld.
We zien niet hoe de fabrieken ons drinkwater vervuilen en wat dat weer met de dieren die er leven doet. We weten dat dit allemaal gebeurt, maar we kunnen nog leven in ons huis. We vinden de lucht prima ruiken, we hebben genoeg eten, de lucht is prachtig blauw en we hebben vers water. Onze kennis komt niet overeen met onze visuele prikkels.
Psychologisch zijn we niet in staat om te reageren om klimaatsverandering, als deze problemen alleen maar worden gepresenteerd als feiten maar ook worden gezien als een ‘ver-van-mijn-bed-show’.
Wat is de rol van doelgroep in relatie met ons probleem?
Onze doelgroep is de grote boosdoener van ons probleem; zij zorgen voor een grote ecologische voetafdruk. Het grote probleem hiervan is dat iedereen wel weet dat we onze voetafdruk moeten gaan verkleinen maar we ons er niet naar toe zetten. Het is niet alleen de schuld van grote bedrijven of ontwikkelingslanden; wij zorgen er samen ook voor dat ons klimaat verandert.
Doordat wij ons niet genoodzaakt voelen om hier iets aan te gaan doen, zorgt dit er voor dat de ernst van klimaatsverandering alleen maar toeneemt. De vijf redenen hierboven geven een goed beeld van het huidige gedrag van wat nu wordt vertoond onder ons mensen. Wij zien met z’n allen nog geen enkel probleem met hoe het op dit moment met de natuur gaat en dit zorgt weer voor een extra probleem.
Doordat de staat van het milieu zo feitelijk wordt gepresenteerd en je dus er zo weinig grip op hebt, werkt dit niet mee aan hoe de doelgroep met dit probleem omgaat. Zij laten dit eigenlijk verslonzen tot een bepaald moment dat het wel tastbaar voor ze gaat worden maar de gevolgen die het dan heeft zijn vele malen groter dan als we er nu iets aan gaan doen.
