#rubirubass

[rubirubass]

İyikim.

Çok uzun zaman geçmiş kendimle konuşmayalı, çünkü konuşmaktan daha çok zevk aldığım biri varmış. İyi ki var, O hep kalsın, hep yanımda olsun, biz olalım. 🍓

[rubirubass]

sevgiliye mektup.

Neden olmadı şimdiye kadar biliyor musun? Aşk zor zanaat, hep zordu ama hiç bu kadar zorlatırılcağını düşünmemiştim. Pahalı hediyeler, sürekli çıkılan yemekler ya da Dünya turu reklamlarından ibaret bir hal aldı herşey. Neslin getirileri bu kadar ağır olmamalıydı. Ne annelerimizin anlattığı beyefendiler kaldı, ne de gerçekten değer vermenin anlamını bilenler. Çok basitti halbuki benim için ama basiti istediğim için zordayım ya (: Kesinlikle çok eski kafalıyım. Kapı önü mektuplar, ara sıra postacıdan gelen yüz gülümseten kartpostallar, aniden çıkılan gece yürüyüşleri, posta kutusuna bırakılan çoraplar, çizilen resimler ya da karalanan bi kaç cümle... O kadar basit ki aslında, basit olduğu için de devir dışıyım direk ekarte (: Umudum yitti mi bana kalsa evet ama kalbim ah en sevdiğim kalbim hep umutlu hiç bıkmadı beklemekten. Hala benim gibi düşünen bi sen vardır umarım, umuyorum. Ve “adam” her nerdeysen hala tanışmadıysak da, sen de beni bi gün bul. Lütfen, kalbimi haksız çıkarma.

[rubirubass]

Hiç Bi’ Şeyden Emin Olmasak Mı Acaba?

Sanki on bin yıllık çözümü bulunamayan yalnızlık içerisindeyim.Yapmak istediğim bi sürü şey var, yarım bıraktığım şeyler belki de çoğu. Ama tekrar yeniden adım atamıyorum, başlasam devamı gelir herhalde ama başlayamıyorum. Belki de gelmez sıkılmışımdır herşeyden, hepsinden emin değilim. Mutsuz hissediyorum kendimi çok mutsuz, aslında o kadar da kötü değil be gene de arada hatırlıyorum mutluluğu ama tatmin mi olmuyorum acaba yaşadıklarımdan nedir O an’ı yakalayamıyorum bir türlü.

Hayatla kavgam var sanki, düşman değilim ama dost da olamıyorum.Bilerek isteyerek deneme yanılma metodu uyguluyor sanki üzerimde.Böyle kin de güdmüyorum ama bu benim hayatım diye de sahiplenemiyorum.Ait olmaktan mı korkuyorum yoksa sahiplenme sorumluluğundan mı kaçıyorum ona bile karar veremiyorum.

Özeleştirinin dibine vurdum son zamanlarda, saatlerimi harcıyorum hatırlayabildiğim kadarıyla geçen yirmiyedi senemi yargılamak için.Bak burda da yargılamak dedim.Ben niye kendimi yargılıyorum ki suçlu muyum? Herşeyin sorumlusu olarak kendimi mi görüyorum acaba? Belki de esas hata burda başlıyor, olayın en başında fire veriyorum tökezliyorum.

Bahtsız bedevi miyim kendi kitabımda, çöldeki kutup ayısı mı? Yoksa kendi hikayelerimi yaşamak yerine hep başkalarının romanlarında hikaye olmayı mı tercih ettim yıllarca..

O kadar çok sorum var ki kafamda; ne okuduklarım ne çizdiklerim ne de yazdıklarım bütünleşemiyor benliğimle. Ne içtiğim kahveden tad alıyorum ne de başardığım işten.

Düşünüyorum ben yapmam gereken herşeyi yaptım aslında yaşamımda, belki tam anlamıyla değil çok düşmedim üzerine ama gene de yaptım yani...Gurur, kibir hiç hissetmedim.Hissetmelimiydim acaba?

Ben mi yanlış yapıyorum, yoksa doğru yer, doğru zaman, doğru insan metaforu gerçekten var mı? Yüzde yüz emin olmak istiyormuşum gibi herşeyden, emin olmak isterken de gecikiyorum herşeye sanki. Bazen deliliğim tutuyor, içimdeki çocuğa izin veriyorum ama gene olmuyor. Hem zaten ben deliyken herkes akılı oluyor gibi.

Bi türlü denk getiremiyorum işte bi şeyleri, velev ki üst üste velev ki yan yana... Siz de ben gibi misiniz, hep yalnız mısınız aslında?

[rubirubass]

Özledim.Aslında özlemim senle birlikte yapmayı çok istediğim ama henüz yapamadığımız şeylere belki de.Bi kızın hayatı olmak zor, bütün hayallerine bi anda aşık olduğu adamı koyar çünkü.Onlara özlem duyar.Seni sevdiğimi şimdi de bil istedim.Güzel günlerimize.Seni tanımasam da hala tatlı rüyalar sevdiğim.

[rubirubass]

Güzel olan Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak Erimek yarını olmayan zamanlarda Durdurmak bir yerde bütün saatleri Bütün kuralları kırıp parçalamak Sonra varmak o yerlere Mevsimlere dur demek Kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara Güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak Sonra doldurmak ay ışığını kadehlere Delicesine içmek Ve unutabilmek her şeyi ansızın Sevmek seni en yücesiyle sevgilerin Birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak Güzel olan Sevmek seni Tanrılar gibi Seninle Tanrılaşmak... Bir gün bu akan sele dur diyeceğim, göreceksin Ne bu şehir kalacak Ne bu duygusuz sürü Bu korkunç kalabalık Her vapur seni getirecek bana Bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim Kapılar sana açılacak Senin için söylenecek şarkılar Şiirler senin için yazılacak Her evde bir resmin Her meydanda bir heykelin olacak Ve sen kimi gün bir rüzgar gibi Kimi gün denizler gibi, bulutlar gibi Kopup ötelerden, ötelerden Yalnız bana geleceksin Bir gün bu akan sele dur diyeceğim göreceksin. Ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm Sende buldum erişilmez hazları Yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan Duyguların en ölmezini sende duydum Susuzluğum dudaklarında dindi Yalnızlığım ellerinde Çoğu gün unuttum açlığımı Sende doydum... İlk defa seninle bütünlendim, anlıyor musun Anladım yaşadığımı her nefes alışta Seninle geçtim bütün zamanlardan Seninle var oldum Eridim seninle bir sonsuz çalkanışta. Boynunda bir yer vardır, ben bilirim Ne zaman oradan öpsem, Değişir gözlerinin rengi Yanar dudakların, terler avuçların Dökülür kapkara aydınlık gibi Omuzlarına saçların Gitgide artar kalbinin vuruşları Bir musiki halinde dünyamı doldurur Ansızın bütün sesler kesilir Zaman durur Bir baş dönmesi başlar o en yükseklerde Her gün seninle yeniden var oluruz Eriyip kaybolduğumuz yerde... Sesini duymadığım gün Yaşanmış değil Açan çiçek değil Öten kuş değil Yüzünü görmediğim gün İçimde yıldızlar sönük Güneşler güneş değil Seni sevmediğim gün Seni anmadığım gün Olacak iş değil... Her günüm seninle geçsin O güneşe en yakın Kimsenin varamayacağı bir dağ başında Uçsuz bucaksız uzak denizlerde İnsan ayağı değmemiş ormanlarda Uzaklarda, en uzaklarda O gemilerin uğramadığı limanlarda Işığım ol, alınyazım ol benim Vatanım ol, evim ol Yeter ki bir ömür boyu benim ol Her günüm seninle geçsin...

elbet sana yakışan biri benim de olur hayatımda...

[rubirubass]

When u r feelin' down & your sky s gray And the people that u luv Well, they 've nothin' lovely to say ..i ll take u away.

https://www.youtube.com/watch?v=8JvY4b0k-jU

[rubirubass]

Bazen tek dilediğin hep O’nun yanında olmasıdır ama olmaz.

Belki farklı olan budur, belki önemli olan özlemektir kimi özlediğini bilmeden.

Belki de özlemde gizlidir ‘aşk’ kim bilir? ..

http://www.youtube.com/watch?v=RUmLog_eY8E

Her şeyde biraz seni bulurum Nerde olsam aklımdasın biraz Kimse bilmez, kimse duymaz Bir tek ben bilirim seni sevdiğimi Bir de sen bilirsin biraz…

[rubirubass]

Ruhum.

Bazen zamanı durdurmak istiyorsunuz di mi? Hani en mutsuz olduğunuz andan mutluluktan gözünüzün bişeyi görmemeye başladığı o an varya, tam da o sırada.Çok acılar yaşıyoruz hayatta, çok zorluklar atlatıyoruz hepimiz kendi içimizde.Ama an geliyor ufacık bi gülümseme, hayatımıza ışık tutan kısacık bi cümle bağlıyor tekrar bizi hayata.

Ben hep erteledim kendimi.Mutluluğumu, hüznümü, söyliyceklerimi, içimdeki depremleri.Kim bilir yerine göre hata yaptım belki, belki de olması gereken buydu.Ben buyum ama değişemem.

Biliyorum hiç biriniz gibi ben de harika biri değilim, ertelenmiş mutluluklarım, sevgimden sustuğum zamanlar var.İnanın hayat bi yanılsama, siz ne isterseniz olmuyor bu hayatta.Çok değer verirseniz kaybediyor, çok inanırsanız yanılıyor ve çok mutluysanız hep ağlıyorsunuz içinizde.

Ertelemeyin, sabredin.Umutla bekleyin, mutluluğunuzu bırakmayın ama hüznü de kucaklamayın.Kaybettiğiniz zamanlara ağlamayın, kendinize kızmayın.Size huzur verene sımsıkı sarılın, Onu gördüğünüzde, sesini duyduğunuzda hissettiğiniz o ruhunuza dokunuşu varya; inanın hiç bişeyde bulamıycaksınız.En karanlık zamanlarınızda bile mutlu anlarınızı hatırlayın.Anılar olmasa ne anlamı kalır yaşamanın.

Zamanınız varken, en güzel anlarınızı doyasıya yaşayın.Özleyin, ama çok özleyin.Öyle bi özleyin ki tarifi mümkün olmasın.Güneşinizi hiç bi zaman kaybetmemeniz dileği ile..