Bu sana son yazışım bunu kaçıncı deyişim bilmiyorum yüz iki yüz hep son dedim ama hep buradaydım yine değil mi? en çaresiz anımda tek başıma burada sana yazarak hep hafifletmek için çabaladım. 7 ay olacak ben hala içimdeki senle yaşıyorum bazen senle konuşuyorum, ama unutmam gerek çünkü sen gelemeyeceksin artık ve ben mutsuz olduğum halde mutluymuş gibi yapmaya devam edeceğim. Kimse bilmeyecek ama bunu. Bir tek ben ve Allah. Bir gün sana sarılmayı çok istiyordum. Kokunu almayı o kadar çok istiyordum ki. Hiç sahip olamadığım kokunu hiç bulamayacağım. Bir ara şampuanınla yıkanacaktım da olmazdı biliyorum. Sahi sen deneyecektin benimkini oldu mu acaba benim kokum gibi merak ediyorum. Hani demiştin sen geleceksin diye ben heyecanı hissedecektim ben artık hiçbir şey hissedemiyorum bir tanem. Birisine bir şey hissedemiyorum sana ihanet etmiş gibi hissediyorum herkes o artık yok sen hala neyden bahsediyorsun diye kızıyor. Haklılar belki de. Sen artık yoksun. Ama içimde yaşıyorsun yetmez mi? Hiç düşünmedin de beni. Bensiz nefes alabilir mi diye düşünmedin. Nefes alıyorum. Acı çeke çeke çok zamandır yaşıyorum ben. Tabi rahat yazmamın sebebi senin göremeyeceğini bilmem içimi döküyorum en azından bazen keşke kapatsaydın diyorum postlarını ezberlemezdim diye sonra iyi ki de kapatmadın diyorum bilmiyorum. Hep aklıma geliyorsun birilerini sana benzetiyorum hala seni anlatıyorum kendime birilerine. Unut diyorlar ben yüzünü görmediğim bir adama beslediğim sevgiyi unutamıyorum. Ne masum, ne çok beklemişim. Vazgeçememişim. Üzülmüşüm. Hani ağlamamdan nefret ederdin sen ya. Biliyor musun kimseye dökmediğim kadar döktüm sana. Yıldızlar kadar göz yaşı. Boynuna asıp saklamak istiyordun ya onlar bak gökyüzünde sen gökyüzünü boynunda taşıyabilir misin? Bu buraya son olsun. Mutlu olmayan ama mutlu gibi görünen ben olacak. İnsan yanındaki ile yaşar aklındakiyle ölürmüş umarım aklımdaki sen olmazsın çünkü benim daha fazla özleme ve üzülmeye mecalim kalmadı... Bu defa kararlıyım biliyor musun? En kötü anımda gelip sana sığınmayacağım. Benim sığınağım başıma çoktan yıkılmış çünkü. Ben ise enkazında eziliyorum, boğuluyorum ama yaşıyorum da. Gelmemeye çalışacağım sana. Bunu başarmam gerek değil mi? Hem merak etme hayallerini gerçekleştir dedin ben gerçekleştirmedim :') Üzülme ama sen. Hem bu kaçıncı ölen hayalim ki? Benim en büyük hayalim ölmüş bunlar ne ki? Artık hayal de kurmuyorum zaten. Ölmüşlerin yasını tutuyorum ben. Çok konuştum değil mi? keşke burada olsan da attığım sesler karşılığında cevap versen. Özlemek ölmekten zormuş bunu bana gösterdin. Elveda küçük yiğidim ''sayamayacağın kadar öpücük, yıldızlar kadar öpücük bir tanem''
27.05.2021
