#saklap'dre!

[kapitangelica]

Minsan na nga lang gawin, palpak pa! -,-

Nakakainis! Di ko talaga maperfect yung pagsasaing :3 Kung di HILAW, SUNOG naman. Di na kasi kami naka-rice cooker kasi mataas daw sa kuryente tsaka apat lang naman kaming kumakain. Gustong gusto ko talaga matuto magsaing. Di na nga ko marunong magluto pati ba naman pagsasaing. Pinapanuod ko naman sila e, parang ang dali nga lang, Pero pag ako na talaga WALA, sira ang bigas >,<

[kapitangelica]

Nakakainggit naman mga tropa ko. Medical/Enrollment/ID pic yung mga laman ng GM at posts nila. Samantalang ako puro hinanakit pa din -__-

[kapitangelica]

We'll miss you Lolo Jaime.

Nalulungkot ako pag naiisip ko yun. Parang last week lang ang saya ng angkan namin (father side) dahil kinasal yung pinsan ko samasama nanaman kami. Tapos malaman laman namin kinabukasan namatay naman si Lolo (tito nila Papa) Eksaktong isang linggo yung pagitan, Sabado yung kasal tapos Sabado kahapon naman yung libing. Kaso di na kami nakapunta ni Ate. Ayoko sumama kasi dun sila matutulog sa bahay. Natatakot din talaga ko, may phoebia ata ako sa patay eh. Pero nakakalungkot, pinatapos lang talaga niya yung kasal ng pinsan ko. TSK :-((

Hindi naman kami ganon ka-close nun, pero pag lumuluwas kami sa Maynila lagi ko siyang nakikita sa tapat ng bahay nagpapahangin malakas pa nga yun kung titignan physically eh. Tas magbbless ako ngingiti naman siya, sasabihin pa nun "dalaga ka na ah"  o kaya iinterviewhin ako, kasabay pa nga ni Mama na naospital yun eh. Yun yung unang beses siyang na-stroke tapos hanggang sa lumala na pala. 

[kapitangelica]

Yung respeto na nga lang eh.

Kaya nga ko hindi nagpapaligaw sa iba 'e, kasi may respeto pa rin ako sayo. Di mo man lang inisip lahat nung effort ko para sayo, yung effort ko na ipaglaban ka sa parents ko. Although hindi naman talaga officially "TAYO" atleast inisip ko pa rin yung iisipin mo pag nagpaligaw ako sa iba. Tas malaman laman ko nalang lumalandi kana pala? Nahuli ka na nga, itatago mo pa. Lantaran mo ngang pinapakita sakin. Hindi nga lang once eh. At eto ka nanaman ngayon, manghihingi ng sorry na parang wala lang nangyare, ano kala mo saken sagad sa katangahan? Oo naging tanga nako sayo. Pero tapos na ko dun. Alam ko na yung mga dapat dati ko pa ginawa. 

This would be the last time na gagantuhin mo ko. Wala ka ng aasahan saken mula ngayon! Isang malaking HAHA para sainyo ng bago mo. :) 

[kapitangelica]

Di ko ma-blog yung mga nangyayari sakin nung mga nakaraang araw UNTIL NOW. Sobrang hirap talaga para sakin lalo na sa part ko na sobrang pasaway kay Mama. Yun bang ako yung "rebelde" saming magkakapatid. Hindi ko ma-take na ikwento yung buong detalye ng kalungkutan ko ngayon. Sa ngayon, i'm just trying to be positive enough, strong enough para kay Mama. Nagtatago na nga lang ako pag naiiyak ako eh. Minsan kasi bigla nalang ako iiyak. Sana talaga matapos na 'to, magpapakabait na ko. PROMISE.

[kapitangelica]

Mama.

Hayy. Awang awa ako sa Mama ko, pakiramdam ko isa ko sa may kasalanan kung bakit siya na-stress na nag-lead sa pagka-HB niya ;-(  Nabigla yung katawan niya stress/pagod/puyat samasama na. Kagabe pa ko iyak ng iyak dahil grabe awa ko sakanya, 3 lang kasi kami dito eh. Kaya ako yung nagbabantay kay Mama ngayon, yun lang talaga magagawa ko para sakanya eh. Nag-decide na rin ako na hindi nalang muna pumasok kahit may exam pa ko, natatakot akong iwan si Mama magisa. Akala ko kasi magiging ok na siya ngayon. 

Ang iyakin ko talaga, first time ko kasi siyang nakita na nagkaganito. Ang lakas lakas kaya ni Mama o baka talagang tinatago lang niya yung sakit. Pinipilit kong maging malakas para sakanya, hanggat maari di ako iiyak sa harap niya kaso sobrang hirap ambilis talaga tumulo ng luha ko, lalo na pag kinakausap niya ko.

Sa ngayon, ang nagiisang birthday wish ko ay sana gumaling na si Mama para lumakas na siya ulit. <///3

[kapitangelica]

Ang hirap talaga pag nasa computer shop ka lang :-(

[kapitangelica]

Yung nakamot mo ng biglaan yung pimple/s mo. Ang hapdi kaya ;-(