#sisligece

[resimlerin-dili]

[luzumsuzadamlar-blog]

Sisli Gece

Yazmak istedikleri vardı kaç zamandır. Şunu da yazmam gerek dediği. Hep güzel şeyler değildi aslında bazen alışveriş listesi bazen yapılacaklar ama hepsini yazmaya o kadar çekiniyordu ki sanki son kez bir şey yazacakmış gibi geliyordu, kalemine dokunamıyordu.

Daha önceleri çoğu kişinin sevdiği, en azından kapıcı Rüstem sevmişti ki son bir kaç aydır fazla insanla konuşmamıştı, yazıları vardı. Bu sefer başkaydı sanki son eseri olacakmış gibi içine ölüm korkusu çöküyordu kaleme uzandığında. Ne zaman niyet etse aklı hep aynı şeyde "daha yapacak çok şeyim var şunu da yapayım sonra yazarım" hep bahaneler.

Bu seferde öyle olmuştu kalemini ceketinin iç cebine koyup, defterini ve hiç bir zaman bitiremediği kitaplarından birini alıp çıktı evinden. Sokağa ilk adımını atığında içi karşı balkondaki menekşelerle doldu.Ufak bir gülümseme. Ardından yokuş yukarı yürümeye başladı denizi görmem gerek dedi.Kaç gün oldu hasretim özlemiştir beni.Ne yapacağını bilemediği zaman hep böyle olurdu, duramazdı evinde.Ev dediğin dört duvar derdi kendi kendine oysa deniz öylemi alabildiğine derin uçsuz bucaksız.