#son gece

[betelgeuseisdead]

'bu gece o geceydi

şarkı bitti, son nota çalındı ve müzik sustu'

[romeonunjulietiyim]

Neyin geldiğini bilseniz bile, nasıl hissettirdiğine asla hazır değilsiniz.

[sdeluu]

Ve son gecem..

[yalnizlar-rihtimi]

Her güzel şeyin bir sonu vardır 🌊🌊🌊

[gulisaaa]

son gece

İstanbul'daki evde geçirdim dün geceyi. Yapılacak işler vardı. Plan, kardeşimle gelmekti ama işi ile alakalı bir sorun çıktı, o gelemedi. Marmaray'da bu durum için demek ki bu son geceyi yalnız geçirmem gerek, dedim.

İstanbul çok soğuk. Titreye titreye geldim eve. Hemen kombiyi açtım. Kabanımı çıkarmadım yaklaşık bir saat.

Bu evde tek bir gece bile geçirmedim kediler olmadan. Kedilerin yokluğu önce mahzunlaştırdı beni. Sonra koku. Evimin kokusu. İçimden bu gece belli ki zor geçecek, dedim. Kendimi koyuvermedim ama. Hadi kızım, işimiz var, dedim. Açtım hareketli türküleri, ritim tuta tuta topladım halıları, kalan eşyaları.

Televizyon ünitesini sökemedim. Gardıropların birinin vidalarını söktüm, diğerini birazdan sökerim. Bir de yatak kaldı. Yorganları falan vakumlu torbalarda hazırlayacağım.

Düşmek yok.

İyiyim.

18.01.2020

[sdeluu]

Son gece.. hayırlısı ve nasipse eğer yarın öğlen-akşam arası bir yerlerde dönüş yolunda olacağım.. sanırım, umarım, bakalım.

[gulkokanyurekler]

Çok güzel insanlar tanıdım burda. Yüreğim, içi güzelliklere dolu yüreklere değdi hep. Belki diyar diyar aradığım, hayallerinde yaşadığım samimiyeti buldum burda. Ve hayran oldum içten içe.

Onları gördükçe hep şunu sordum kendime: "Ben ne zaman böyle güzel bi insan olucam?" yahut da "Ben ne kadar güzel bir insanım acaba?" Güzellikten kastım gönül güzelliği. Hoş, onların siretlerinin güzelliği suretlerine de yansımış..!

Ya ben?

Ne zaman akıllanıcam?

Ya biz?

Sorgulamamı lazım kendimizi. Allah güzelliklerimizi artırsın, bedliklerimizi de razı olduğu hallere tebdil eylesin inşallah..

[gulkokanyurekler]

Her köşesinde ayrılık saklı hayatın.

İşte bitti yine ve gidiyorum, ayrılıyorum yüreğimin en derin parçalarından birini bırakarak. İşte bitti yine ve çattı kapıya ayrılık.

Kendimi; evden gelin çıkan kız gibi biraz.. Biraz da kurbanlık koyun gibi hissediyorum, ne yalan söyleyeyim..!

En ücra köşesini dahi karış karış bildiğim ve her köşesini anlılarımla süslediğim bu kurstan ayrılmak, bana çok ağır geliyor.

Evet, sanırım burdan hiç gitmeyecekmişim gibi kodlamışım kendimi.. Öyle olmayacağını bilsem de öyle istemişim belki, öyle umud etmişim..

Ve işte; gidiyorum.

Hiç bilmediğim bir yere..

Hizmet diyor, susuyorum.

Bazen bir sükut, bin şey anlatıyor..