#sonnott

[sonnott]

bir şeyi hissetmek için yaşamak gerekmiyor, bazen ruhuna dokunması bile yeterlidir.

[sonnott]

sana anlatacak her şeyimi tükettim.

[sonnott]

Bir kibrit çöpüne muhtaç olduğum karanlıkta ne kadar yanıyor olsamda kibritin ateşinin yanmamasına sebep olan bir buzdan kale inşaa etmiştim kendime. Her ne kadar ateş beni kül etmeye çalışsada buzdan kalemi aşmayı başaramamıştı. Ateş ne kadar vücudumu sarsada etrafıma değil kendimeydi benim ateşim ve o da zihnimindeki soğuğun çözünmesini sağlayamıyordu. Ateş zihinimi aşamıyordu. Sıcak her yerime nüfus etmiş ben buradayım derken bile zihnim isyan edercesine burası soğuk diye haykırıyor ve beni hissizleştiriyordu. Belki de ateş buzdan daha güvenliydi. Belki de önemli olan hissizleşebilmek değil hissedebilmekti. Ateşin sıcağını hissedip ondan kaçınabilmekti. Onu hissedip ondan uzaklaşabilmekti.