Tuwing kumakain ako ng matamis ay nangangati ako. Nilantakan ko yung isang garapon ng Stick-O.
WALA AKONG PINAGSISISIHAN
seen from Canada
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Russia

seen from Malaysia
seen from Portugal
seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from Canada
seen from New Zealand
seen from China

seen from Jordan
seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from Jordan

seen from Italy
Tuwing kumakain ako ng matamis ay nangangati ako. Nilantakan ko yung isang garapon ng Stick-O.
WALA AKONG PINAGSISISIHAN
I remember the last valentine day i had...
Mga panahong tulad nito ay nagpapaalala sa akin ng Makiling. Malamig. Mga panahong stressed ang lahat ng mga tao sa rehearsals, plates, performances at papers. Minsan, kami ng mga room mate ko, titigil lang sa paggawa at magtitinginan. Alam na naming pareho (minsan nga, apat pa) ang nasa isip namin: gutom kami. Nangyayari ito madalas kung sagana kami sa pagkain (mabait kami, hindi kami nangpa-power trip haha). Swerte ang timing, laging may Stick-O tuwing tag-gutom. Naiibsan ang gutom habang lumalalim ang usapan, lamalakas ang tawanan. Kalaunan, mga sampung Stick-O na lang ang matitira. Mas lalo kaming matatawa sa katakawan namin.
Alam ninyo, ang gusto ko lang naman iparating sa post na ito ay miss ko na ang kumain ng Stick-O. Oo, nagke-crave ako ng Stick-O. At, miss ko na ang Makiling.