#streuvels

[nihmue]

"Soms stelde Mira er een wreed genot in haar minnaar te plagen: verbood hem haar aan te kijken, dwong hem de ogen dicht te houden terwijl ze zich in zijn aanwezigheid verkleedde, - liet hem huiselijke bezigheden verrichten, - kreeg de zotste kuren en invallen om zijn geduld op de proef te stellen. Hij volbracht alles, blijde zich te mogen vernederen om alzo in haar gunst te komen. Ander keren was zij al vuur en vlam, opgewonden, geweldig. Bij 't binnenkomen snapte zij hem vast en riep uit: ‘'k Ben ziek van op u te wachten!’ Zij bestormde hem, drukte hem tegen zich aan, worstelde en wrong tot hij onder lag. Doch in haar felste bevliegingen van hartstocht en drift, scheen zij nooit te vergeten met wie zij te doen had, wist zo goed als hij zelf, altijd binnen de grenzen te blijven, zodat zij hem nooit door een onwelvoeglijk gebaar of aanraking deed schrikken, - hij nimmer enige aanstotelijkheid van haar ondervinden moest; alles bepaalde zich tot wellustig kattenspel, met de druistige doening van een jongen: 't genot om hem met haar stalen spieren te bedwingen en te overmeesteren - argeloos gepraal met haar macht. Dan viel het spel stil en zaten ze beiden door 't venster uit te staren."

Stijn Streuvels, De teleurgang van de Waterhoek (1927)

[nihmue]

‘Het kwaad is in mij gebroed; ik kan het niet verhelpen, ben op de wereld om te bederven al wat ik ontmoet of aanraak. Nu zijt gij aan de beurt - gij zult er slecht bij varen! Als uw moeder het wist dat ge U met zulk een gemeene meid ophoudt, dat ik u aan 't verneuken ben, zou ze mij de oogen uit den kop halen, - en zeg nu: is het mijne schuld? Heb ik u gezocht? Ik ben de kaars waartegen de motten komen aanvliegen - alle verschoeperen hun vlerken….’

Stijn Streuvels, De teleurgang van de Waterhoek (1927)

[nihmue]

- Hoever ziet ge wel? vroeg Sagaer. - 'k Zit in de wolken jongens, en zie wel twintig torens! Hij stond weer recht, hurkte zich zonder vasthoudende handen, hief beurtelings een voet op, wond de klemkoord los en stak ze gerust in de zak. De jongens meumelden van bewondering. Nu klaverde hij weer op, kroop over handen en voeten langs de tak die horizontaal aan de stam uitliep en waar op 't uiteind de ekster haar nest had. De tak boog onder 't gewicht en wipte bij elke beweging, taai lijk een wisse, en de jongen wachte een beetje als in beraad met begin van vervaardheid. De blaren ruisten als onder een zachte ademhaal, met blauw-speierend zonnelicht tussen de vlindering. Opeens schoot de jongen een voet van de tak, een grabbeling en Maarten hing bij de handen alleen nog vast. Allemaal voelden zij als een slag in de borst en lust om te tieren - maar dat lijf ging nu heftig aan 't zwaaien, de voeten grepen weer steun onder 't heftig buigen van de tak en nu hing de jongen met de rug naar beneden, maar vast omsloten hielden handen en voeten. Hij wrocht met lijf en knieën om boven maar de tak rende om te breken onder 't geweld. De jongens aarzelden achteruit om beter te zien en uit vrees dat hen iets op het hoofd zou vallen. En toen kraakte het kort lijk een klakkende donderslag de tak in splinters, rap lijk een schicht viel een brokke zwartigheid als grimsel uit de bladeren kruin, met een plof als van een oude schoe op de grond al de overkant van de doornhaag. De jongens vluchtten ijlings weg, stormend met gehuil door de weide, lijk bezetenen, en als ze tenden adem bij de beek kwamen, keerden zij weer, haastig tot bij de boom waar Maarten gevallen lag. - 'k Heb het gevreesd, beweerde Mane.

[nihmue]

“In zijn eerste jaren speelde Pieter van ‘s morgens tot ‘s avonds, altijd spelen en hij wist niet beter: of de dagen waren daarvoor gemaakt en al de dingen die bestonden. Met ‘t rijzen van de zon liep hij over ‘t wijde land, schuifelde en zong de vogels na en plukte al de bloemen die hem onder de hand kwamen. Alles wat hij zag was ‘t zijne en het diende enkel voor zijn leute.”

Stijn Streuvels, Dodendans

[commetombeunarbre]

In de heerschende omstandigheden lijken die dingen overblijfselen uit het Oude Testament - men moet er om glimlachen.

[talesofblue]

#stijn #streuvels #home #ereburger #writer #belgian #historical #talesofblue