#tamil authors

[lost-in-letters]

" 'What was left in her? Her hair had greyed, her body had given way.'

'What was left in her was herself. She who contains within her sixty years of sweet breezes, storms, pain, and happiness.' "

Ambai, A Red Necked Green Bird

[lost-in-letters]

"Sound is aggression. One that fells silence.

Silence is an ocean. An ocean with buried secrets. Birds can fly over it. Boats can ply. Ships too can sail. Fisher folk can catch fish and make a living.

Let the secrets in the deep ocean be. We are enjoined to them. We can be pulled in with large nets the way whales are dragged in. In the soundscape of sand, small tanks of silence can be built and we can be put in there. We would stay alive. As odd objects on display. But we would have died.

Whales belong to the ocean."

Ambai, A Red Necked Green Bird

[lost-in-letters]

"கம்மு பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு பாத்திரம் கழுவ முற்பட்டிருந்தாள் எதையோ முணுமுணுத்தபடி. உற்றுக் கேட்ட போது அது மும்பைசா லாவணியின் வரிகள். "நெருப்பைத் தின்று சாம்பலைக் கழிபவர்கள் நாங்கள்" என்று கிரன்காவ்வாசிகள் கூறும் கவிதை. இது தேவர்களின் சிற்பி விஸ்வகர்மா எழுப்பிய நகரம் அல்ல. நெருப்பில் இருந்து தப்பித்த அரசர்களின் சிற்பி மயன் எழுப்பியது."

- அம்பை, சிவப்பு கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை