#teachforthailand

[laksanasutsaharat]

ฝ่ายโสตฯ(โสด)ก็มานะครับผม 😆😆 Teach For Thailand’s annual event. #TeachForThailand #IFTE

[laksanasutsaharat]

👨🏻‍🏫📚 With my lovely and talented students. (TFT School Practicum) I am a teacher. It's how I define myself. A good teacher isn't someone who gives the answers out to their kids but is understanding of needs and challenges and gives tools to help other people succeed. That's the way I see myself. #TeachForThailand #TFT (at โรงเรียน วัดอ่างแก้ว ( จีบ ปาน ขำ ))

[laksanasutsaharat]

📚📚 School practicum. Yeahhhh!!! #TeachForThailand #TFT (at โรงเรียน วัดอ่างแก้ว ( จีบ ปาน ขำ ))

[natthichisme]

ยกระดับไอเดียการแก้ไขปัญหาการศึกษาไทย ต้องไป Teach for Thailand แต่ถ้าอยากยกระดับเรื่องหัวใจ ต้องไปที่ไหนอะเธอ ♥ ถ้าไม่อยากแค่บ่นเรื่องปัญหาการศึกษา ลองเปลี่ยนมาเป็นผู้ลงมือแก้ไขไปด้วยกันสิ ! #ChangeEduTH #clstories #teachforthailand (at จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย Chulalongkorn University)

[kachamada]

1ปีที่ผ่านมามีป๊ะป๋าคอยดูแล กางปีกปกป้องหนูเสมอ...รักกกกกก | คุณครูพี่เลี้ยง = ป๊ะป๋าาาาา ❤️❤️✨ #ของขวัญรับปริญญา #ป๋าเลือกเอง #TeachForThailand #2ndYear #2015 (at ร.ร คลองหนองใหญ่(ทองคำ ปานขำอนุสรณ์))

[khaewanchum-blog]

การเติบโตของนักเรียน

       แขเคยเขียนเรื่องราวของตัวเองกับการสอนนักเรียนคนหนึ่งทุกๆวันหลังเลิกเรียน ในตอนนั้นเราพยายามกันมาก และมันดำเนินไปอย่างเชื่องช้าถึงที่สุดหากเทียบกับการสอนนักเรียนคนอื่นๆแล้ว แต่ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา สิ่งที่ปาล์มทำให้เห็นตลอดคือความอดทนพยายาม อดทนถึงที่สุด พยายามถึงที่สุด ทุกเย็นเค้าจะมาโดยที่เราไม่ต้องไปเรียก หรือไปตามเลย แต่ในเทอมสองปาล์มต้องติวโอเน็ทจึงไม่มีโอกาสได้สอนกันอีกเท่าไหร่ เค้าสนใจอะไรแขก็แค่นั่งฟัง ไม่ขัด ในช่วงที่อยากเรียนภาษาญี่ปุ่นก็พยายามไปจดในเน็ทมาออกเสียงให้เราฟัง

      ปาล์มเคยมาบอกว่าเครียดเรื่องการเรียนต่อหลายครั้ง ตัวเค้าเองอยากเป็นทูต เค้ารู้ว่าเค้าต้องเรียนต่อสายสามัญเท่านั้น และด้วยความสามารถของเขา เขาหนักใจมากในการสอบและคะแนนทั้งหลาย ในตอนนั้นแขดูจากความรู้ความสามารถ ต้นทุนที่เรามี มันน้อยนิดมาก มันแทบไม่เห็นแสง แขเองก็หนักใจมากบอกปาล์มไปว่าเราจะพยายามกัน แต่ผลจะเป็นอย่างไรก็ให้เป็นเรื่องของอนาคต เราหัดอ่านกันเยอะมาก ตัว s, t, b ตัวอักษรทีละตัว ทีละตัว รวมเป็นคำทีละคำ นั่งท่องเดือน ท่องวัน ท่องตัวเลข ใส่ไปเยอะมาก แต่ก็ล้นออกมากเช่นกัน หลายครั้งที่ทั้งเหนื่อยทั้งท้อ แต่ก็ยอมใจปาล์มมากๆที่ไม่ท้อเลย

     ปาล์มดีดตัวเองมาเป็นคนที่เริ่มมีส่วนร่วมในการเรียนภาษาอังกฤษในห้อง เริ่มตอบคำถามได้ เริ่มรู้ว่าครูกำลังพยายามบอกอะไร เข้าใจคำถามที่ครูใช้ในห้องเรียนมากขึ้น เริ่มทำแบบฝึกหัดเองได้ และในการสอบปลายภาค ปาล์มนำตัวเองขึ้นมาเป็นอันดับที่ 3 ของห้องในวิชาภาษาอังกฤษ เราเชื่อว่าตัวเค้าเองก็ภูมิใจอยู่ไม่น้อย

     วันหนึ่งในช่วงปิดเทอมนักเรียนม.3หลายคนโพสท์ขึ้นเฟสบุ๊คถึงที่เรียนต่อของตัวเอง มีนักเรียนของเราจำนวนหนึ่งเลือกเรียนสายสามัญจึงโพสรายชื่อคนที่สอบติดในห้องนั้นเข้ามา แขเห็นชื่อนักเรียนที่โพสคนนั้นสอบติด แขไม่แปลกใจอะไรเพราะพวกเขาต่างเป็นนักเรียนที่เก่งอยู่แล้ว สายตาไล่ตามรายชื่อลงมาเห็นชื่อนักเรียนห้องอื่นของเราที่ก็ติดเหมือนกัน จนในที่สุดก็เหลือบไปเห็นชื่อของปาล์ม ติดอยู่ในสายภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์ ตอนนั้นพูดอะไรไม่ออกเลย

     เมื่อวานนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของปีที่ 2 ในฐานะครูในโครงการครูผู้นำการเปลี่ยนแปลง ทำงานเสร็จกำลังเก็บของเคลียร์งานหลายอย่าง ปาล์มเดินมารอหน้าห้อง บรรยากาศเหมือนเดิมทุกๆวัน ต่างกันที่วันนี้ปาล์มไม่ได้เดินมาจากห้อง3/2 แต่มาไกลจากชั้นม.4โรงเรียนใหม่ของเขา ปาล์มเดินมาและบอกว่า “ครูต่างชาติที่โรงเรียนใหม่ผม ชมเรื่องการออกเสียงผมมาก ชมต่อหน้าเพื่อนๆทั้งชั้นว่าผมเก่งเรื่องการออกเสียงที่สุด ผมพยายามอ่าน แล้วตอนนี้ผมก็พยายามศึกษาด้วยตัวเองอยู่ด้วย” ปาล์มเล่านั่นเล่านี่อีกมาก ตอนนั้นสมองเบลอจำอะไรไม่ค่อยได้ จำได้แค่ดวงตาฉายแสงคู่นั้น .... ดวงตาที่ภาคภูมิใจ แตกต่างจากดวงตาเศร้าสร้อยของเด็กที่ถูกเพื่อนล้อเป็นประจำ ... โตขึ้นแล้วสินะ

19-05-2015

[mewsung]

Teachers, the Destiny Changers (เหล่าคุณครูผู้ฝืนโชคชะตา)

   คนเราเกิดมาไม่เท่าเทียมกัน...     คุณว่าจริงไหม...ที่มนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมกับชะตาที่ถูกกำหนดขึ้นมาให้เผชิญ และถูกกำหนดมาให้ไม่เท่าเทียมกัน?     คนแต่ละคนเกิดมาในครอบครัวที่ต่างกัน อยู่ในสังคมที่ต่างกัน มีความสามารถและสภาพร่างกายต่างกัน ได้พบเจอกับคนต่างกันออกไปในชีวิต ส่งผลให้เด็กเหล่านั้นเติบโตไปโดยได้รับประสบการณ์และโอกาสที่ไม่เหมือนกัน ถูกบ่มเพาะให้เติบโตมาอยู่ในส่วนที่ต่างกันของสังคม บ้างก็ว่าสิ่งเหล่านี้ถูกตั้งโดยลิขิตสวรรค์ บ้างก็ว่าถูกเขียนโดยพระผู้เป็นเจ้าหรือเทพยดา บ้างก็ว่าถูกกำหนดโดยกรรม...เราพยายามนิยามความไม่เหมือนกันในชีวิตของบุคคลแต่ละคนที่ดูเหมือนจะไม่มีเหตุผลนี้ในหลายรูปแบบ เช่น พรหมลิขิต กรรมบันดาล หรือโชคชะตา เป็นต้น ธรรมชาติ มันก็สร้างมนุษย์มาแบบนี้...

"ในเมื่อธรรมชาติสร้างมนุษย์มาให้ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว คนเรามันก็ต้องได้รับโอกาสที่ไม่เท่าเทียมกันก็ถูกแล้วนี่..."

มันก็ใช่...  คนเราคงจะไม่ได้รับโอกาสเหมือนกันหมด ด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ (เช่น ความสามารถ ฐานะ สภาพสังคม) ทำให้ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสได้เรียนสูง ๆ ไม่ใช่ทุกคนที่มีโอกาสที่จะร่ำรวย ไม่่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสได้ทำงานที่ชอบและมีความสุข ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสยืนอยู่จุดสูงสุดในด้านต่าง ๆ และคงไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสฝึกตนเองจนได้พบความสงบในใจขั้นสูง

และไม่ใช่... แม้จะไม่ใช่ทุกคนที่จะประสบความสำเร็จ แต่คนทุกคนควรมีโอกาสที่จะฝัน พยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะใฝ่หาสิ่งที่ตัวเองต้องการจากใจ...  เด็กที่เติบโตโดยไม่เชื่อในตัวเองและความฝัน ก็ควรมีโอกาสที่ได้รับความเชื่อมั่นจากคนอื่น... เด็กที่ถูกเลี้ยงดูโดยขาดความรัก ก็ควรมีโอกาสที่ได้รับความรักจากผู้อื่น... เด็กที่โตมาอย่างโดดเดี่ยวและไร้พลัง ก็ควรมีโอกาสได้พัฒนาตัวเองและเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาสังคม... เด็กที่ถูกโชคชะตาขีดเขียนชีวิตมาอย่างโหดร้าย ก็ควรมีโอกาสได้รับความช่วยเหลือ เพื่อที่จะฝืน ต่อสู้ และชนะโชคชะตานั้นดูซักครั้ง... อืม... แล้วใครกันนะ ที่จะช่วยพวกเขาเหล่านี้...