قدم زدن در خیابان #لاله_زار و بازگشت به یکی از درهای بسته از مجموعه به نمایش درآمده در نمایشگاه «تهران مستند نشده». سه سال گذشت و هنوز این قفل در انتظار کلید است. مجموعه «درهای بستهی من» پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رییس جمهور در نمایشگاه «تهران مستند نشده» در گالری آرته به نمایش در آمد، کارت پستالهایی با تصاویری از درهای بستهی کارخانهها، سینماها، خانهها و رستورانهای تهران که در طول سال ۹۲ عکاسی شده بود. هر کارت پستال سوالی بود از مردم و منتخب آنها که با نماد کلید به ریاست جمهوری رسیده بود، آیا درهایی که در گذشت سالها خود آنها را به روی خویش بستهایم به دست یک نفر باز خواهد شد؟ مخاطبان نمایشگاه در صورت خرید این کارت پستالها دو انتخاب داشتند؛ پانزده هزار تومان بپردازند و کارت پستال را نگه دارند یا با ده هزار تومان این سوال را همراه با من بپرسند. فکر میکنم سی و چند نفر این سوال را همراه با من پرسیدند، کارت پستالها جمع آوری شد و به آدرس نهاد ریاستجمهوری پست شد. سه سال گذشت. تعجبی ندارد که به سوال چند نفر در این سرزمین پاسخی داده نمیشود، غم انگیز این است که دیگر بسته ماندن درها و گشوده نشدن قفلها نیز تعجبی بر نمیانگیزد. #تهرانگردی #tehranstreets (at Laleh Zar) https://www.instagram.com/p/BG6mM2Gpuy4/?igshid=1b6vzcdchdsch
