Ne Olacak Bu Ülkenin Hali Böyle?
Ben bugün ne yapacaktım ya? Bir şeyler vardı sanki unuttum gibili gibili geliyorduydu an itibariylen. Neysem ki hatırlamak için ne yapmak gerektiğini biliyor gibi yapmama rağmen bilimeyyom. Ne yapacağım ah sevgili ponçiktoşlarım. Nasıl hatırlanır? Hadi bir cevap bulalım.
Vaz geçtim ben ya neyse. Loto oynadıydım ve 3 tutturmuşum. Mutlu oldumdu. Siz siz olun loto oynamayın ki... Ne biliyim şimdi lotodan çıkan otuz küsur türk lerosu ile ne yapılır ki? Marketten şokoladen mi alsam? Lahmacun mu yesem ayranla. Bilemedim. İnsan parası olunca kendini kaybediyor canlarım. Siz siz olun loto oynamayın. Sokağa çıkın basket oynayın. Minnak-ul ponçik insancıklarımıza basketbul öğretin. Ne bileyim otobüse atlayıp hemen bir sevdiğinizi ziyarete gidin ve kapıdan hemen ona sarılıp otobüsle tekrar eve geri gelin. Niye böyle yapın ben de bilemedim ki ama çok sevimli şeker bir sürpriz di mi ponçiktoşlar? Sokağa inin mesela ve sonra eve geri çıkıp geçmişteki sokakta duran o halinize el sallayın. "Guudbye my şapşhik eskiself" deyin. Sonra kendinize bir mektup yazın. Ve mektubu çöpe atın. Neden çünkü “bizi kimse sevmiyor bizden başka” bile diyemeyecek kadar kendimizi dahi sevemiyoruz di mi böyle bir zamanda a sevgili ponciktoşlar. Keşke her yer karışıklı meyveli jelibonlar gibi, limonu yeni sıkılmış taptaze çiğ kofte ve yanında açılı şalgam gibi güzel koksa. Gökte güneş yerine içinizi ısıtan romantik bir lahmacun olsa ve gece de ay yerine gökte ay çöreği çıksa. Bizler de pudra şekerinden yapılmış bembeyaz kumsallarda koşup, birbirimizin sırtını misler gibi kokan en pahalı organik tereyağı ile kalıp kalıp yağlasak ve herşey supermegaultrasonikponçik olsa. Sarılın şimdi sevdiklerinize çünkü sevgi ile iyileşir her şey. Sarılsana ya, hadisene! Ne bekliyorsunuz koşun ve sarılın. Sonra poşete koyup yanınızda taşıyın. Heryere birlikte gidin di mi. Sevgi ihtiyacı anında poşetten çıkarın hemen sarılın yaaaaaa. Ne güzel di mi. Bu neyse... ehehehe. Aaa arıyor... ehe... Alo...