Pumatak na ng alas diez Oras ay nakakainip Ito na naman ang pag-iisip Kung anu-anong nakakapraning at nakakabaliw Nagugulumihanan na ako’y iyong iiwan Kinakain ng pusong umaasa na ‘di mawawalan Nalulunod, nababalisa at muling napapaisip Kung ika’y mababalik sa aking panaginip Sa dilim ay ‘di makatulog Nakatitig sa kisame Oras ay ‘di pansin sa palalim na gabi Pagpatak ng alas dose Sadyang natauhan Luminaw ang isip Ngunit puso’y muling nagugulumihanan Sa pagdating ng mensaheng 'di inaasahang Sa isang mensaheng kay liwanag Na nagbibigay pag-asa habang Munti ng nagdarasal na ako’y ‘di pinaasa Unti-unting binasa na nadama’y Parang pinapaasa Bigat sa puso ay nadagdag Sa mensaheng aking nadatnan Pag-asang nabuo’y biglaang nabiyak Naririnig ang huni ng pag-iyak Mensaheng akala’y may buhat na galak Pagdududa at pag-iisip ng masama ang agad na naging balak Nakatulog ng 'di pansin Sa pagod at iyak ay naging alipin Nabulag at nagising sa liwanag Ng pag-asang 'di maintidihang saya ang aking natamasa Pusong nabiyak ay napuno ng galak Mga masasamang balak ay 'di na natulak Sa munting mensahe ng aking minamahal Nabuo ang tiwala; Tinigilang maging hangal
/ kwentong hating-gabi (r.r.)