#throughdesign

[imt1proj2groep22017]

Hierboven

[imt1proj2groep22017]

Vergankelijkheidvandetijdjezelfwatblijfterovernaje

[imt1proj2groep22017]

gedachtengang mentaal territorium.

Als ik aan mijn territorium denk, denk ik aan een plek waar ik naar alle spullen en levende wezens die daar aanwezig zijn toe totaal mijzelf kan zijn. Maar waar je ook bent, af en toe zullen er mensen zijn die in jouw territorium rondneuzen ten koste van jouw ‘totale jezelf zijn’. Eigenlijk nemen die mensen daar op dat moment dus een stukje territorium van je af. Liefst stap je van diegene vandaan.

Is dat de rede dat mensen zich verliezen in online werelden? Dit gegeven heeft me altijd gefascineerd, omdat ik er zelf volgens mij heel gevoelig voor ben. Niet per sé in het online gedoe, maar vanaf kleins af aan kon ik me helemaal verliezen in mijn eigen fantasiewerelden. in elke oude houten boekenkast moest worden gevoeld achter de jassen en op mijn elfde verjaardag wachtte ik met smart op mijn zweinstijn brief. Er werd geknutseld, geschreven, getekend, over werelden die ik zelf bedacht, met wezens erin die ik zelf bedacht. Door de hele geschiedenis heen  zijn er altijd verhalen verzonnen en verteld over andere werelden, werelden waarin ‘het goede’ overwint en het slechte verliest. Er is vaak wel iets negatiefs aanwezig ook. In de werelden die ik bedacht had ik controle over dat ‘kwade’, ik had de wereld tenslotte zelf gecreëerd. Moet ons territorium iets zijn dat we zelf gemaakt hebben? Is dat nodig om het je territorium te noemen? Misschien niet maken als in zelf bouwen, maar wel maken als in het een naam geven, het afbakenen en zo dus creëren. En welke rol speelt controle hebben over de dingen en de mensen binnen het gebied? Zouden we kunnen stellen dat wanneer je het gevoel hebt nergens meer een soort macht over te hebben, je eigenlijk territorium loos bent? Het zou perfect verklaren waarom sommige mensen vluchten naar een andere wereld. Zoals zo’n online wereld. En alcohol en drugs, is dat eigenlijk ook zon andere wereld? Met alcohol heb je misschien minder het gevoel van fysieke controle over je lichaam, maar je krijgt wel het gevoel dat je meer kan maken in sociale situaties. En als iemand vastzit in een psychose, of depressief is, is diegene dan verdwaald in een mentale ruimte? Of kan je stellen dat diegene zijn mentale territorium is kwijtgeraakt, en daardoor niet meer vrij is en geen controle meer heeft in zijn hoofd?