Gisteren was het weer een mooie fietsdag en ik besloot weer mee te gaan met de fietsclub. Ook Nore had besloten om mee te gaan hoewel ze wel twijfelde of ze het wel allemaal kon. Terwijl we aar de club reden was het duidelijk dat het best hard waaide. Voor deze avond was het rondje uitgezet door Mark, het was een rondje naar de duinen met o.a. de Muur van Rijksdorp erin.
Stipt op tijd vertrokken we met 8 man en 1 vrouw. Samen met Nore nestelde ik me achterin. Aan Felix had ik al aangegeven dat ze niet op ons hoefde te wachten. Dat was maar goed ook, hoewel de snelheid voor Nore geen probleem was liet het ze in de bochten lopen, maar reed daarna het gat vol overgave dicht.
Toch lieten we bij Vlietland de groep gaan. Maar in Voorschoten kwamen we ze, vol verbazing, weer tegen. Wat bleek, Aernout, die net cliploze pedalen had was omgevallen en daarbij was zijn zadel afgebroken. Het wrange is dat we het er voor vertrek nog over hadden en er lacherig werd gedaan over mensen die omvielen. Ik zal niet zeggen wie dat was….
Samen met Nore reed ik door, de groep zou ons wel inhalen. Via Leiden en Wassenaar reden we richting de duinen. Dankzij de beschutting hadden we weinig last van de tegenwind. Ondertussen ging het bochtenwerk van Nore ook wat beter. Nog even en ze gaat als een prof gewoon plat door de bocht. Omdat we toch een voorsprong hadden namen we “De Muur” twee keer voor we via de Klip de duinen in.
Ondanks dat we een behoorlijke tegenwind hadden in de duinen reden we toch vlot door. Het was een goede dag voor mijn MyCols app want ook de Prinsenberg zat in de route. Even verder was het een drukte van belang met politie, boswachters en een ambulance. Geen idee wat er aan de hand was, maar ik vermoed dat er iemand op zee in de problemen was gekomen met de wind.
Terwijl we rustig door reden was er van de groep nog geen spoor te bekennen. Het gaf ons een soort Rikaart / Van der Poel gevoel die er met z’n tweeën vandoor gingen. Maar bij het binnenrijden van Wassenaar sloot de groep uiteindelijk toch aan. Nore en ik sloten weer achteraan en in een straf tempo reden richting de Horsten. Hier moet Nore perse nog even een “snap” sturen terwijl het tempo omhoog ging. Verder reden we via Vlietland naar de Nieuwe Driemanspolder. Aangejaagd door de wind ging het tempo verder omhoog wat voor niemand problemen opleverde. Ook Nore reed kletsend mee en vond het eigenlijk wel leuk. Ze was er achter gekomen dat ze dit best aankan
Als afsluiter reden alleen Mark, Nore en ik de juiste route en sloten we af met een mooie eindspint op het Skipad. Het was weer een mooie fietsavond en Nore is ook een ervaring rijker.
Leuk rondje duinen o.l.v. Mark - 64.9 km, +265 m. Bike ride in Zoetermeer, Zuid-Holland
