Verstoppertje
"Als ik jou niet had gekregen, zat ik hier nu niet." Afgestoten. Maar het was niet tegen 'mij' gericht... naar wie dan? God? Zo vermakelijk, mijn hart wordt er zwart van. Vergif. Terwijl ik mij afvraag; "Waar doe ik dit voor?" Ik ben er mee opgegroeid? Dit is het enige wat ik ken. Wat moet dit voorstellen? Een grap? Kom tot rust en val dood neer. Nee, ik moest dit normaal vinden. Niemand dacht- nee wacht. Niemand kon zich voorstellen, hoe je zoiets kan ervaren. Maar gewoon door glimlachen, alsof er niks aan de hand was. Is dit echt of is dit nep? Waarom vindt iedereen dit oké? Ongevoelig, maar menselijk. Jij verdient het niet om gelukkig te zijn. Dat was de boodschap. Ervaar hel. Ervaar dat wat nooit eindigt. En nu mens zijnde, laat het in de steek. Splitten. Kan je ergens om geven, wanneer er niet om jou wordt gegeven? Haal de fouten er uit. Maak het één. Het einde is nog lang niet nabij. Alsnog, laat ik je in de steek. Was ik zo goed in verstoppen of waren jullie zo slecht in zoeken? Wie niet weg is, is gezien, ik kom.
