Dec 20, 2015
Ik ben zo bang om geluk toe te laten in mijn leven. Ik wil niet dat je mijn muren doet vallen, mijn hart weer doet bloeien en vervolgens gewoon weg kan gaan. Niks is voor altijd lief, en geluk is mijn grootste angst.
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Ukraine
seen from United States
seen from Brazil
seen from Suriname
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Poland
seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from Brazil
seen from Maldives
seen from United States
seen from United States
seen from Yemen
seen from United States
seen from Namibia
Ik ben zo bang om geluk toe te laten in mijn leven. Ik wil niet dat je mijn muren doet vallen, mijn hart weer doet bloeien en vervolgens gewoon weg kan gaan. Niks is voor altijd lief, en geluk is mijn grootste angst.
Over kerstmuziek in september en vergeten herinneringen
Het is midden september. Kerstmuziek galmt door de kamer. Mijn vader draagt zijn gitaar om zijn nek en stemt de radio steeds harder. Ik draag mijn roze pyjamabroek met eenhoornhonden en warm mijn handen aan thee uit wintermokken. En ineens ben ik weer twaalf jaar. Mijn broertje rent weer klein en opgewekt door het huis. Waar wij pizza eten om tien uur ’s avonds op een oud bankstel met de verfspatten in onze haren. De muren nog leeg met openingen op plekken waar wij nu alle deuren sluiten. Misschien ben ik vergeten hoe het is om je thuis te voelen.