Since 6pm kahapon, gising ako. Kaming naka cc. Nagplano kami hanggang madaling araw para sa isang alanganing meetup na di mo mawaring meetup. Nagpanggap nako lahat. Nagsinungaling pako sa tatay ko na may aasikasuhin ako sa school about sa section makita lang ang kada. Then mga 6 nag decide ako na mag grab car na kasi libre 100 ni Rhod and nauna na si Ate Chie don sa kanila. Nagkita na kami ni Ate Chie. Then si Rhod dumating na. Palipat-lipat kami ng malls. Pero sobrang tawanan. Hinhintay namin dumating si basta. And we waited 4hrs para dumating pero wala. Lahat ng galit nagsilabas na. Kasi we cancelled everything especially Ate Chie. Kung di lang kami puyat maghihintay ako. Pero wala. Napagod na kami. Natatae na talaga kaming tatlo seriously. Tas basta. Dumating sa bahay. Tapos nagvent out sa gc. Nakabasa ng messages from this person na hinintay namin. May poser pa kaming nalalaman parang tangaaa. Pero natulog ako. Kasi kailangan talaga. And binuksan ko yung viber. Pero nakatanggap nako ng text from that person before matulog. Pero ngayon lang ako nagreply paggising ko mga 6:30. Kasi mga 3:30 nakadating and nakatulog ganon. Paggising ko I realize na wala tapos na e. Ayoko namang masira ang lahat. Yes nagpaulan kami ng mura. Pero wala e galit kami. Pero best part is? After ng nangyari. After ng murahan. After ng pagiisip. After ng pagaalala. After ng talkshitan. After ng pagpupuyat para sa ewang meetup. After ng lahat ng pagod. After ng galit, inis at kung elemento pa man yan. BUO PADIN KAMI. AT THE END OF THE DAY MAGIGING AYOS PADIN KAMI. AT HINDI KO NA HAHAYAANG PAKAWALAN PA TONG GC NAMIN. SOBRANG SAMAHAN NA NAGANAP. GRABE. SUPER HAPPY. Kahit puyat padin. Hahaha!