#vavamuffin

[chato-pl]

Tak długo nie pojawiała się nowa płyta VAVAMUFFIN, że straciłem czujność. Tak więc, pół roku po premierze, do moich uszu trafił ich szósty krążek Fly High-Fi! Po pierwszym przesłuchaniu, z 13 kawałków od razu spodobało mi 6 (Dubbrat, Turlaj, Wariat, Taktotak, Rudeboy Salut i Szaman), więc jest nieźle. Dla mnie, ta płyta znacznie lepsza niż poprzednia (V).

[eskaem]

11.8.17, piątek, #kwadratdzienny #eskaem.pl / #cryptopsy #duletree #b90 #vavamuffin #islet @stary_manez #houston #teatrboto #barmacabre #teatratelier #agnieszkachylinska @operalesna #gdansk #sopot #igersgdansk (w: Plac Solidarności Gdańsk)

[dzikabanda]

Nowy artykuł na Dzika Banda :

Nowy artykuł na http://www.dzikabanda.pl/muzyka/v-vavamuffin-i-muzyczna-karuzela-emocji-recenzja

V - Vavamuffin i muzyczna karuzela emocji [recenzja]

Najnowszy album Vavamuffin to nie tylko ich najdojrzalsza jak dotąd płyta. To także jeden z najlepszych krążków jaki ukazał się w ubiegłym roku w Polsce.

Mam psa. Konkretnie sukę. Suka owa ma pewną dziwną przypadłość. Otóż jej emocje nie wiedzą co to stan pośredni. Mówiąc prościej – funkcjonuje na skrajnościach. Jak radość – to do obłędu. Jak smutek – to tak bolesny, że aż żal patrzeć. Pan weterynarz mądrze zaznaczył, że wychowując takiego psa, powinienem bardzo ostrożnie dawkować jej emocje, bo inaczej albo ona oszaleje, albo ja. Z naciskiem na moją osobę. Jak ma się suka do płyty Vavamuffin? Ano ma się i to bardzo dobrze. Bo słuchając “V” miałem wrażenie, że z tym albumem jest jak z moją suką. Że chłopcy nie biorą tu jeńców i grają na skrajnych emocjach. Jak impreza – to na maksa radosna. Jak dół – to żyletki. A po środku nie ma nic. Weźmy otwierającą album “Ferajnę”. Radosny pulsujący funk i fragmenty, które równie dobrze mogłyby znaleźć się na ścieżce dźwiękowej do “Brudnego Harry’ego” i tryskające energią partie wokalne. A tuż po tym kawałku “Tatuaż” – melancholia, smutek i brud zmarnowanego, pustego życia. I tak już będzie do końca albumu. Radosne utworze przeplatają się ze smutnymi (“Sztany katana”, “Ostatnia piosenka”). Choć panowie z Vavamuffin nie ograniczają się w żonglowaniu emocjami tylko do zamieszczania obok siebie zróżnicowanych piosenek. Oni w obrębie jednego numeru są w stanie w niebywale radosną pieśń wpleść tekst, któremu daleko do optymizmu (gorzkie “Bambuko” czy “Rzeka”). Zresztą teksty są tu osobną wartością. Uliczna poezja miesza się z politycznymi obserwacjami, socjologicznym zacięciem, ale i czystą afirmacją życia, spełniania marzeń i prostymi radościami dnia codziennego. Piękna jest to płyta. Eklektyczna – Vavamuffin zabierają nas na wycieczkę przez niema wszystkie style muzyczne od rocka, przez funk, disco, reggae po knajpiane ballady. Kapitalnie wyprodukowana – ten album po prostu brzmi. Klarownie, pomysłowo z lekkim retro posmakiem. To już trzynasty rok jak Vavabus mknie. Słuchając tego albumu nie mam żadnych obaw o przyszłość tego pojazdu. Stan techniczny znakomity. Pomysłów na nowe trasy co niemiara. Jest dobrze. Nawet bardzo dobrze. To teraz czekamy na nowy album.

[chato-pl]

VAVAMUFFIN - V

Odnoszę wrażenie, że chłopaki - po tych 13′tu latach - po prostu się wypalili, a przynajmniej ten ich Vavabus toczy się już ledwo, ledwo.  Prawie wszystkie kawałki są jakieś takie bez ikry - melancholijnie, a wręcz smutaśne. Jedyny skoczny kawałek, w starym stylu Vavamuffin, to Sztany Katana, ale dla jednej piosenki tej płyty nie kupię. Sorry guys.

[wesmokeweedandjoke]

Jedni mówią na to Ganja , inni mówią na to Callie , inni znowu Marihuana , a to się po prostu pali.

Vavamuffin - Smoking

[chato-pl]

Vavamuffin - Odrobina tej radości (Official Video)

[toskacz]

Powietrze pachnie jak malinowa mamba.

Vavamuffin

[duszang]

Vavamuffin - "Nie pękaj"

Przy pierwszym odsłuchiwaniu płyty czułam, że to będzie pierwszy singiel ;-)